การสร้างบุญและการอุทิศให้ผู้ตาย : หน้า 78/132

ไม่ได้เจ็บป่วย นั่งอยู่ใกล้ๆ โลงศพของตนเอง แต่เป็นโลงที่มีขนาดใหญ่โต ส่วน กระทั่งบัดนี้สี่สิบปีเศษ ไม่ใช่ญาติก็ น้าฝันว่าหลานมาหาพูดว่า อยู่สบายแล้วไม่ต้องเป็นห่วง ผู้เป็นป่าคูเหมือนไม่ เหมือนญาติ เธอจึงวิ่งมาถามป้าว่ามี อิ่มใจนัก รู้สึกว่าหลานที่คายได้รับบุญไม่มาก ป่าจึงต้องอธิบายไปว่าผู้ตาย คาย หนทางช่วยเหลือหรือไม่ ตั้งแต่เด็กโอกาสสร้างบุญด้วยตนเองในโลกนี้มีน้อยมาก ว่าไปแล้วแทบไม่ได้ทำดี ป้าจึงแนะน่าไปว่า “หนูก็ร่วม ทำชั่วอะไรไปเลยด้วยซ้ำเรื่องอนุโมทนาบุญก็ไม่รู้เรื่องผู้ตายบอกว่าอยู่สบายก็ดีถมไป บุญสร้างองค์พระ จารึกชื่อให้พญายม ฟังเรื่องนี้แล้ว ป้าอยากเตือนพวกเราทุกคนให้สอนลูกหลาน พอเขารู้ความ ราชไว้ที่ป่าไง ไปจุดธูปบอกท่านไป ตั้ง ก็หัดให้ทำความดีเถอะค่ะ ชวนใส่บาตร ถือศีล ไหว้พระสวดมนต์ รู้จักอ่อนน้อม อธิษฐานจิตว่า ขอให้คุณยาย... รอดตาย ไหว้ผู้คน ฯลฯ รวมทั้งทัดให้อนุโมทนาบุญให้เป็น ใครจะรู้ความตายเป็นของแน่ เถิด จะให้คุณยายสร้างองค์พระประจำว นอนก็จริง แต่เวลาที่มาถึงไม่แน่นอน ตายกันตั้งแต่ยังเด็ก เล็กกว่ารายนี้ก็มี จึง ตัวแล้วแบ่งบุญให้พญายมราชด้วย” ไม่ควรประมาทในการทั่งสมบุญ เวลาป่าเห็นใครๆ เอาลูกไปวัดตั้งแต่เล็ก ป่าจึง เธอรีบไปกระทำาาตาม ยังอธิษ มักชื่นชมยินดีกับเขาเสมอ แต่ก็ควรระวังอย่าให้ทำเสียงดังรบกวนการปฏิบัติ ฐานเพิ่มไปด้วยว่า ถ้าผู้ตายฟื้นขึ้นมา ธรรมของผู้อื่น จะกลายเป็นได้บาปไปแทน หายดีแล้ว ไม่ยอมทำบุญสร้างพระ ตน เองก็จะยอมเสียเงินสร้างให้ ก็เป็นเรื่องแปลกประหลาดอีก เมื่อคนตายไปถึงโรงพยาบาล ให้เครื่อง เรื่องผีที่ตายตอนเด็กๆ ส่วนใหญ่ไม่รู้เรื่องบุญ ตายแล้วจึงไม่มาขอส่วนบุญ จากหมู่ญาติ เป็นหน้าที่ของญาติ โดยเฉพาะพ่อแม่ ควรทำบุญอุทิศให้ บางราย เคยฆ่าลูกที่เพิ่งเกิดอยู่ในท้อง อย่างนี้ยิ่งสมควรสร้างองค์พระอุทิศให้ที่สุด นอก จากเด็กที่ตายจะได้รับบุญแล้ว ผู้เป็นพ่อแม่ที่ร่วมกันทำแท้งยังได้พอสบายใจใช้ มือต่างๆ ช่วยเหลือร่างกายค่อยทำงาน หนี้บาปเสียบ้าง บางคนท่าสุนัข ทำแมวหรือสัตว์อื่นๆ ตายโดยเจตนาหรือไม่ ขึ้น สามวันต่อมาจึงพูดจารู้เรื่อง คนป่วย เจตนาก็ตาม ป้ายังแนะน่าให้เขาสร้างองค์พระอุทิศให้เหมือนกัน บุญจะได้แค่ไหน เล่าว่าเวลาที่คายลงนั้นมองอะไรไม่เห็น อย่างไร ยังไม่รู้เห็นไม่เป็นไร แต่สิ่งที่ได้แน่นอนคือความสบายใจของคนทำๆนั่นแหละ เลย มีแต่ความมืดสนิท ทั้งมืดทั้งเงียบ ในความจริงสตรีผู้เป็นลูกจ้าง อีกอย่างหนึ่งพวกเราต้องไม่ลืมว่า ในปรโลกคือโลกของคนตายนั้น ท่ามา เป็นเวลานานไม่มีกำหนด แล้วจึงได้ยิน หากินอย่างในเมืองมนุษย์นี้ไม่ได้ สัตว์โนภูมินั้นอยู่กันด้วยบุญเก่าที่ตนทำไว้ หรือ เสียงของสตรีลูกจ้างเรียก “คุณยาย.... บุญพี่หมู่ญาติอุทิศให้ และในขณะนี้ที่โลกนั้นตื่นเต้นอยากได้บุญสร้างพระประจำ คุณยาย.... อย่าเพิ่งไปนะคะ อยู่ท่าบุญ ตัวกันมาก ใครสามารถขอบุญจากญาติในเมืองมนุษย์ได้ ก็พยายามทำกันสุดกำลัง ก่อน...” แล้วก็รู้สึกตัว เรื่องสุดท้ายเป็นเรื่องปาฏิหาริย์สร้างองค์พระประจำวตัวเหมือนกัน ครอบ ครัวเพื่อนบ้านข้างบ้านของลูกสาวป่า เป็นครอบครัวข้าราชการ มีความรู้ระดับ ปริญญาเอกทั้งสามีภรรยา เรื่องบุญนั้นครอบครัวนี้ไม่สนใจทั้งบ้าน รวมไปถึงพ่อแม่ มีแต่ลูกจ้างคนเดียวในบ้านนั้น มีศรัทธา ตามป่าไปวัดทุกโอกาสที่ปลีกตัวได้ และ ห่าบุญทุกอย่างที่ทางวัดชักชวน รวมทั้งสร้างพระประจำตัว ร่วมสร้างพระอุทิศ จารึกชื่อให้พญายมราชด้วย แล้วเช้าวันหนึ่ง ในสัปดาห์ที่ลองเดือนมิถุนายน ๒๕๕๐ มารดาของอาจารย์ ผู้หญิงเจ้าของบ้านนั้น เส้นเลือดในหัวใจอุคคันกะทันหัน เมื่อรถโรงพยาบาลมารับ ตัว คนป่วยหยุดหายใจ ริมปีปากและปลายมือเท้าเขียวคล้ำหมดแล้ว ชีพจรเบา มากจนจับแทบไม่ได้ พยาบาลประจำรถที่ส่งมาจากโรงพยาบาลทำการปั้มหัวใจ อย่างไร หัวใจก็ไม่ทำงาน กระทั่งพยาบาลเองต้องบอกกับญาติคนไข้ว่า ไม่ต้อง เอาไปโรงพยาบาลเพราะเสียชีวิตแล้วแน่นอน แต่สามีและลูกๆ ของคนป่วยขอให้ น่าไปโรงพยาบาล ลองใช้เครื่องมือต่างๆ ดู ลูกจ้างของบ้านนั้นเสียใจมาก เพราะเคยอยู่กับผู้ป่วยมาตั้งแต่ยังอายุ 65 ปี กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๔๐ เรียกตามนั้นจริงๆ ตำรานี้ใครจะน่าไปใช้ ป่าไม่ สงวนลิขสิทธิ์ค่ะ บุญนั้นแม้เพียงนึกว่า จะทำ ไม่ว่าจะทำเองหรือมีคนอื่นคิด จะทําให้ บุญก็ยังช่วยชีวิตได้เป็นอัศจรรย์ ป่าจึงต้องชวนคุณทำบุญอยู่เสมอ ทั้ง บริจาคทาน รักษาศีล และภาวนา ฯลฯ อย่าเมื่อบุญ อย่างรังเกียจบุญเลยค่ะ บุญที่เกิดจากบริจาคทานนั้น มากน้อย ไม่ได้อยู่ที่จำนวนเงิน ดูแต่ผีที่เคยทำบุญ เพียงแค่ ๑๙ บาท ยังพ้นนรกเลย สะ - หวัด - ดี ndb โศ