การปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 102/132

เท่านั้น ไปนิพพานได้แล้ว" (จาก ขันธ์ ๕ เป็นภาระยันหนัก ๒๙ ธันวาคม ๒๔๙๖) ที่กล่าวมาเป็นคุณเพียงเด็กน้อยของการได้เข้าถึงธรรม กาย ที่หลวงพ่อได้กล่าวไว้ในพระธรรมเทศนาของท่านยังมี กล่าวไว้อีกมากมาย เมื่อเห็นว่าธรรมกายมีคุณมาก ควรแก่การปฏิบัติให้ เข้าถึงแล้ว จะปฏิบัติให้เข้าถึงได้อย่างไร หลวงพ่อท่านได้ อธิบายไว้ในพระธรรมเทศนาเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ๒๔๙๗ ว่า “ที่เราเดินทางศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณ- หัสสนะ ในกายมนุษย์มาถึงกายมนุษย์ละเอียด ในกายทิพย์ มาถึงกายทิพย์ละเอียด ในกายรูปพรหมมาถึงกายรูปพรหม ละเอียด ในกายอรูปพรหมมาถึงกายอรูปพรหมละเอียด จน กระทั่งมาถึงธรรมกาย ธรรมกายละเอียดนี้ เราต้องเดินใน ช่องทางของศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ นี่เอง” สำหรับผู้ที่ได้ธรรมกายแล้ว หลวงพ่อได้กล่าวตักเตือน ให้รักษาธรรมกายไว้ในพระธรรมเทศนา เมื่อวันที่ ๑๙มีนาคม ๒๔๗๗ ว่า “ถ้าเห็นธรรมกาย เป็นธรรมกายแล้ว แก้ไขธรรม กายนั่นให้สะอาด ให้ผ่องใสหนักขึ้น อย่าให้ยุ่งอย่าให้มัวหมอง ถ้าเห็นบ้างไม่เห็นบ้าง อย่างนั้นยังง่อนแง่น ยังใช้ไม่ได้ ล้า เห็นแจ่มใสบริสุทธิ์ ไม่มีราศีเหมือนกระจกส่องเงาหน้า เจ้า ของเห็นเวลาไว้แล้วยิ้มจ้าเวลานั้น แล้วใจต้องนั่งอยู่ศูนย์ กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกายทีเดียว ค่ามืดดึกดื่นเที่ยง กัลยาณมิตร คืนไม่ลุก ลืมดาก็แจ่มอยู่กับธรรมกายนั่น เมื่อนอนหลับเข้า ก็แล้วไป เช้าที่ไปจนกระทั่งหลับอยู่กับธรรมกาย ตื่นขึ้นก็คิด อยู่กับดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกายนั้น แจ่มจ้าอยู่เสมอ" แต่สำหรับบางคน ได้ธรรมกายแล้วกลับทิ้งไปเสียก็มี หลวงพ่อได้ให้โอวาทไว้ในพระธรรมเทศนา เมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๔๗๗ ว่า “บางคนไม่เดียงสา มีธรรมกายใหญ่โตมโหฬารเช่น นี้แล้ว มาถึงรัตนะอันประเสริฐเช่นนี้แล้วกลับไปวางเสียก็มี แปลกประหลาดนัก ลืมตาขึ้นแล้วกลับไปตาบอดก็มี อย่างนี้ น่าอัศจรรย์นัก เพราะเหตุไร เพราะไม่รู้จักเดียงสา มาพบ ของวิเศษประเสริฐเลิศล้นพ้นประมาณ ไม่รักษาให้ควรแก่ การควรเห็น ควรพบ แม้เป็นอยู่ก็เท่ากับศพ ไม่ประเสริฐ เลิศอะไรนัก” ท่านละ ได้ปฏิบัติเพื่อให้เช้าถึงธรรมกายแล้วหรือยัง หลวงพ่อได้ตั้งเป้าหมายเข้าถึงธรรมกายให้ว่า “ถ้าเราไม่พ้นกิเลสตราบใดละก็ เราต้องเวียนว่ายตาย เกิดในกามภพ รูปภพ อรูปภพ ไม่จบไม่แล้ว ต้องเช้าถึง ธรรมกายให้ได้ ไปดูนิพพานให้ได้ ถ้าไปดูนิพพานเห็นได้ แล้วละก็ จะชอบใจสักเพียงใด” เส้นทางไปนิพพาน ตามรอยฯ ได้นำเสนอท่านผู้อ่าน มาตั้งแต่เรื่องทางสายกลาง เริ่มจากศูนย์กลางกาย มาถึง ดวงอัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน และดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ จนถึงกายในกายตามลำดับ ถึง ธรรมกาย ซึ่งเป็นกายที่จะนำไปสู่นิพพานได้ คงทำให้ท่าน ผู้อ่านเห็นหนทางและเข้าใจเส้นทางการไปสู่นิพพานได้อย่าง กระจ่างขึ้น แต่ที่ชี้แจงมาตั้งแต่ต้นในหลายตอนที่ผ่านมา ก็เป็น แต่เพียงคลี่แผนผังทางไปนิพพานให้ดูเท่านั้น ส่วนการไปต้อง อาศัยวิธีการชักใจให้ “หยุด” ตามคำสอนของหลวงพ่อวัด ปากน้ำที่สอนไว้ คงมิได้ไปด้วยการศึกษาจากตัวหนังสือนี้ได้ ที่ปลายทางคือนิพพานนั้นเป็นอย่างไร มีอะไรน่าสนใจ หลวงพ่อวัดปากน้ำได้เทศน์ไว้ให้ศึกษา น่าสนใจอยู่ไม่น้อย ซึ่งตามรอยฯ จะได้นำมาเสนอท่านผู้อ่านในตอนต่อไป สงหาคม ๒๕๔๐