การบวชและการสละทรัพย์ : หน้า 111/132

ต่อจากฉบับที่เต้ว การได้ชื่อว่า เป็นสามี ภรรยากันแต่เพียงในนามของปิปผลิ มาณพและภัททกาปิลานี ยังผลให้ ทั้งสองอยู่ร่วมกันไปเหมือนพี่เหมือน น้อง ประกอบกิจการงานต่างๆ ตาม ที่มีอุปนิสัยเรียบง่าย สมถะอ่อน โยนต่อบุคคลทั่วไป มิได้ถืออำนาจ บาตรใหญ่ หรือเอาความร่ำรวยไป ข่มเหงผู้ใด จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่า จะไม่เป็นที่รักของทุกๆ คน วันหนึ่ง ปิปผลิได้ขึ้นน้าไป ตรวจงานพร้อมกับโกบท คนรับใช้ ที่ได้รับมอบหมายอย่างสมบูรณ์ ส่วน ใกล้ชิด ขณะที่กำลังยืนอยู่ปลายนา บริวารีสมบัติอื่นๆ จะมีประโยชน์ อะไรแก่เรา เรายินดีจะได้ชื่อว่าเป็น ผู้ปราศจากสมบัติ มากเสียยิ่งกว่า เป็นเจ้าของสมบัติที่มีบาปติดตัว เรา จะยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดนี้ให้น้อง ภัททกาปิลานี แล้วเราจะออกบวช” ในวันเดียวกันนั้น ทางฝ่าย บิดามารดาก็แก่เฒ่ากันไปจนหมดสิ้น ซึ่งได้รับการไถเตรียมดินสำหรับปัก ภายในบ้าน เธอได้สั่งให้คนรับใช้ อายุขัย โดยมิได้มีโอกาสได้เห็นหน้า ภัททกาปิลานี ซึ่งดูแลธุระการงาน ค่าข้าวกล้าแล้ว เขามองเห็นกาฝูง ทั้งหลาย นางาที่กระเทาะเมล็ดออก หลาน ซึ่งไม่มีความเป็นไปได้ที่จะ ใหญ่พากันบินลงมาจิกอะไรอย่าง แล้วไปตากแดด ขณะนั้นฝูงนกกา ได้เกิดมาดูโลกที่สวยงามใบนี้ หนึ่งบนรอยไถ จึงถามคนรับใช้ ได้บินลงมาจิกอาหารกินอยู่ในบริเวณ ความมั่งคั่งร่ำรวยตระกูล ด้วยความแปลกใจ กัสสปะ ได้รับการกล่าวขานโจษจัน กันไปทั่ว เมื่อผู้ดูแลทรัพย์สินทั้งหมด ลงมาจิกกินไส้เดือนดินบนรอยไถ ได้ทำการสำรวจทรัพย์สมบัติ ตาม ขอรับ” คนรับใช้ตอบ ที่ตากเมล็ดงานั้นเอง “ฝูงกาทั้งหลายมันพากันบิน “ฝูงกาพวกนี้มันกําลังจิกกิน อะไรอยู่หรือ” ภัททกาปิลานี้เอ่ยถาม คนรับใช้ ค่าบัญชาของปิปผลิมาณพหัวหน้า “ถ้าอย่างนั้น บาปที่กามัน "มันจิกกินตัวหนอนที่อยู่ปน ตระกูลคนใหม่ นอกจากทรัพย์สิน กินไส้เดือนนั้น จะตกอยู่กับใครล่ะ กับเมล็ดงาค่ะ” ที่สำรวจได้มีจำนวน 050 โกฏิ แล้ว โกมุท” “ถ้าอย่างนั้น บาปที่เกิดขึ้น มั่นแหละ ขอรับ” ต้องตกเป็นของฉันล่ะ โกบท ที่นาทั้งหมดนี้ บาปจึงตกแก่คุณชาย ผู้เป็นเจ้าของ ขอรับ” กระตุ้นให้ความคิดความตั้งใจเดิม ของปิปผลิก่อตัวเป็นรูปร่างที่รุนแรง มากยิ่งขึ้น ยังประกอบด้วยบริวารสมบัติคือ ผงทองคำที่บดไว้สำหรับทา ตัวแล้วทิ้ง ใช้ในวันหนึ่งๆ ประมาณ ๑๒ ทะนาน เหมืองน้ำที่สมบูรณ์ด้วยเครื่อง จักรกล จำนวน ๖๐ เหมือง (สำหรับ ท่าานา) บ้านทาสกรรมกรที่ใหญ่โต เท่ากับเมือง “อนุราชบุรี” อยู่ใน อาณาเขตนับไปไกลถึง ๑๒ โยชน์ กองช้าง ๑๑- กอง กองน้า ๑๔ กอง และกองรถ ๑๐ กอง แม้จะร่ำรวยมหาศาลสักเพียง “ถ้าหากบาปกรรมทั้งหลาย คิดคำนึงอยู่ในใจ หากเออจะต้องมี ที่สัตว์เหล่านั้นท่าแล้วจะตกแก่เรา บาปกรรมติดตัวเพราะทรัพย์สมบัติ มหาศาลเหล่านี้ จะมีประโยชน์ ใด ปิปผลิมาณพก็ยังเป็นชายหนุ่ม ทรัพย์สมบัติ 80 โกฏิ รวมทั้ง “ก็... ก็... คงเป็นของคุณขาย จะตกเป็นของใครเล่า “บาปที่เกิดขึ้นนี้ก็เป็นของ “อ้าว...แล้วกัน ทำไมบาปจะ คุณผู้หญิงค่ะ” “อ้าว..แล้วทำไมต้องเป็นของ “ก็เพราะคุณชายเป็นเจ้าของ เราด้วยล่ะ” “เพราะคุณผู้หญิงเป้นเจ้าของ ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านนี้ บาปที่เกิด ค่าตอบของโกบทคนรับใช้ ขึ้นจึงเป็นของคุณผู้หญิงเจ้าค่ะ” - ค่าตอบของคนรับใช้ ก่อ ความเข้าใจให้กระจ่างชัดขึ้นในใจ ของก์ททกาปิลานี จริงสินะ เธอได้ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๔๐