การหยุดนิ่งและการสัมผัสกับธรรมะ : หน้า 96/132

118] พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ให้โอวาทหนู คือ เมื่อเราหยุด นิ่งได้ละเอียดได้นิ่งสนิทดี พระธรรมกายท่านก็จะผุดม่าน บากชื้นๆ จากหนึ่งก็ทับทวี กลายเป็นร้อย เป็นพัน เป็นหมื่น และเป็นล้าน ฯลฯ หยุด อยู่ในแก่นแก้ว ได้ หนึ่งผุดผ่านกลาย สุข เย็นยิงกายขยาย จริง แน่ต้นธาตุนั้น ธรรมกาย เป็นก้าน พูนเพิ่ม ทวีมวล ก่งให้!นกลางๆ ทีนได้อ่านโคลงบทแรกที่แม่ตั้งใจแต่งให้นุ่นอ่านนะจ๊ะ พอใช้ได้ไหม แม่อยากให้หนูได้เข้าใจถึงการหยุดนิ่งเข้าไป ในกลาง ผลที่ได้ก็คือความสุขที่เพิ่มขึ้นตามความละเอียด ของใจที่ได้สัมผัสกับธรรมะกายใน “ยิ่งหยุดยิ่งขยาย ไม่ หยุด', ตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อแต่งโคลงไว้สอนหนู ก็จะเข้าใจได้ตามความหมายทีเดียวว่า ยิ่งหยุดนิ่งเข้าไปใน กลาง องค์พระท่านก็จะขยายใหญ่ขึ้นๆ ตามลำดับ ต่อ เนื่องไปได้เรื่อย ๆ ตราบเท่าที่ทำใจหยุดนิ่งได้สนิทต่อไป ในกลางได้เรื่อยๆ ต่อเนื่องไป องค์พระก็จะขยายใหญ่ขึ้น เรื่อย ๆ ไม่หยุดอยู่แค่นั้น ทีนี้แหละ! ใจก็จะเพิ่มพูนความ สุขไปเรื่อยๆ นะจะเป็น “ยิ่งหยุดยิ่งพอกพูน ความสุข สุขในกลางสัมผัสได้ ให้ลูกเปรียบเทียบกับสุขอื่นๆ ทางโลก ซึ่งเป็นสุขแบบลุกดิบ เดี่ยวสุขเดี่ยวทุกข์ ชั่วครั้งชั่วคราว ให้พอลืมตัวให้เพลินชั่วคราว แล้วก็ทุกข์ยิ่งกว่าเดิมเข้าไป อีก แค่ง่ายๆ เพียงเราหลับตาหยุดใจนิ่งๆ ไว้ที่ศูนย์กลาง กายฐานที่ ๗ หรือตรงไหนที่เราสมมุติไว้ก่อน ล้ายังหาฐานที่ ๓. ไม่เจอในกลางท้อง เราก็จะพบกับความสุขเบื้องต้น เมื่อใจสงบนิ่งได้พักม่อน แม่เลยได้กลอน เอ๊ะ! ไม่ใช่เป็น โคลง แต่งไว้จากใจให้นุ่นได้อ่านเล่นๆ อีกหนึ่งบทนะจ๊ะ อ่านแล้วเป็นไง? ช่วยบอกแม่ด้วย แม่ยังมือสมัครเล่นอยู่ ขออภัยด้วยนะจ๊ะ หยุด ใดฤามาดแม้น หยุด อยู่องค์พระได้ หยุด ทับทวีได้ หยุดใจ ทก นั้น ^^ สุขกลาง . นี่ค่อนข้างละเอียดอ่อน ต้องให้สัมผัสกับสิ่งที่ปริสุทธิ์ เช่น ดวงธรรม หรือองค์พระ เพื่อให้ใจใส่ใจสะอาดบริสุทธิ์ นึก คิดแต่สิ่งที่ดีงามเป็นบุญเป็นกุศล คิดเรื่องร้ายหรือกังวลใจ ไปกับเรื่องอะไรก็ตาม ใจก็จะหดหู่ เศร้าหมอง คิดอะไร ไม่ออกตกอยู่ในความกลัว ความแค้น อึดอัดคับแคบ สารา พัดจะไม่ดี เราต้องคอยประคองใจให้สัมผัสกับบุญ โดย การนึกถึงบุญ นึกถึงองค์พระ นึกถึงความดี งานบุญกุศล ทั้งหลายที่ได้ท่ามา ตลอดเวลาเมื่อเราออกจากสมาธิแล้ว เพื่อประคองใจให้สัมผัสกับบุญตลอดต่อเนื่อง เมื่อใจหยาบ ลงไปแล้วก็ยากที่จะดึงกลับมาสู่ความละเอียดดังเดิมได้ เหมือนตัวเราตกลงไปในโคลนตม กว่าจะดึงตัวเองขึ้นมา จากโคลนตม กว่าจะชะล้างทําความสะอาดร่างกาย เสื้อ ผ้าที่เปรอะเปื้อน ก็ย่อมต้องใช้เวลายาวนานกว่าจะสะอาด เหมือนเดิม สู้เราระมัดระวังไม่ให้ก้าวพลั้งพลาดตกลงไปสู่ โคลนตมจะดีกว่า ทั้งนี้ก็เพื่อรักษากายใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ให้เกิดปัญญาที่จะแก้ไขปรับปรุงตนเอง และปัญหาสิ่งแวด ล้อมในชีวิตการงานทางโลกและทางธรรมให้บรรลุจุดหมาย ปลายทาง ให้เรามีกำลังใจ กำลังสติปัญญา และกำลัง กายที่แข็งแรง ท่าชีวิตการสร้างบารมีของเราให้ดียิ่งๆ ขึ้น ไป จนถึงเป้าหมายของชีวิตในที่ลุค ลูก นั่นปักหยุดนิ่ง หยุดใน รัก นั้งจริงใจไม่ ยอหอ ของ จริงยิ่งหยุดใจ แม่ เพื่อทำาวได้มอ ไม่ขา หม่าม้าดอยเชียร์ๆ รักและอิดถึงลูกเสมอ จากดวงใจแม่ หยุด ง่ายเพียงหยุดดิ้น รนร้อน “หยุดใจ, แม่เองก็ต้องหมั่นตรึกระลึกถึงองค์พระทั้งวัน ใจเรา กัลยาณมิตร ........... ๙๔ สิงหาคม ๒๕๔๐