การหยุดนิ่งและความสุขที่แท้จริง : หน้า 93/132

ปี 1ทศ ฝกที่เล่นไก ฝu0 ลูกได้ฟังโอวาทจากพระเดชพระคุณ หลวงพ่อที่ประทับใจมากก็คือ ให้ตรึก องค์พระอยู่ ๒ เวลาคือ เวลาหายใจเช้า กับเวลาหายใจออก มองท่านบ่อยๆ ถ้าสังเกตดู เวลาที่องค์พระหาย ก็เพราะมีเรื่องคน สัตว์ สิ่งของเช้ามา ในใจ มันทําให้เพลิดเพลิน แต่ไม่ใช่ ความสุข ความสุขที่แท้จริงมาพร้อม ๆ กับองค์พระ หนทางสว่างกลางใส ทะลุโล่ง ต่อเนื่องเป็นสายๆ ประมาท พระผุดเป็นขุดชั้น แล้วก็มีบทโคลงหนึ่งแต่งว่า รัก หยุดใจอย่าได้ หยุด หนึ่งเคยพลั้งพลาด หมั่นแก้ เพียร ต่อเนื่องไม่คลาด จากศูนย์ กลางกาย ท่า? อย่างนี้เที่ยงแท้ ไม่แพ้พญามาร (“หยุดหนึ่ง” จากโคลงของหลวงพ่อค่ะ) พระเดช พระคุณหลวงพ่อเขียนตอบว่า รัก กายธรรมล่วงพ้น นั่งใด ลูก หากหยุดนิ่งไ ที่ ฐานเจ็ดภายใน สุด สุขไปรดจ่า? ไว้ ลิงได้ กายแก้ว อย่าใหลิมหลงๆ มีอีกเยอะมากเลยค่ะ ตอนนี้ น.ร.อภิญญาแต่งได้ เกือบหนึ่งร้อยบทแล้ว ทุกคนชอบมาก เพราะทำให้ใจติด กับธรรมะมากขึ้น เหมือนกับได้พูดกับหลวงพ่อทุกวัน เวลา ที่นั่นแต่งก็แต่งออกมาจากใจ อยากให้ตรงกับใจมากที่สุด ชิงหาคม ๒๕๕๐ (7 แต่งไปอย่างไรจะพยายามทำ ให้ได้เหมือนที่แต่งไป เอาไว้ วันหลังล้ามีโอกาสนั่นจะเอาให้คุณแม่อ่านอีกนะคะ ได้ ข่าวว่าคุณแม่ก็กำลังทำดแต่งอยู่เหมือนกันใช่ไหมคะ เขียน มาให้ลูกดูบ้างได้ไหมเอ่ยไม่เคยเห็นคุณแม่โชวฝีมือโคลงลักที ได้อ่านแต่กลอนเท่านี้แอง เมื่อวันก่อน ลูกได้ฟังโอวาทจากพระเดชพระคุณ หลวงพ่อที่ประทับใจมากก็คือ ให้ตรีกองค์พระอยู่ ๒ เวลา คือ เวลาทายใจเข้ากับเวลาหายใจออก มองท่านบ่อยๆ ถ้าสังเกตดู เวลาที่องค์พระหายก็เพราะมีเรื่องคน สัตว์ สิ่งของเข้ามาในใจ มันทำให้เพลิดเพลิน แต่ไม่ใช่ความสุข ความสุขที่แท้จริงมาหรือม ๆ กับองค์พระ ถ้าเรารักองค์ พระ ๆ ท่านก็จะรักเรา มาอยู่กับเรามากขึ้นไปเรื่อย ๆ พร้อมกับความสุข กำลังใจ และความรู้ภายใน เมื่อเรารัก องค์พระก็จะทําให้เกิดฉันทะ คือ ความพอใจในการที่จะ นึกถึงท่าน วิริยะจะตามมาเอง นั่นฟังแล้วก็ตั้งใจว่าจะ ตรึกให้มากขึ้น นึกไปเรื่อยๆ จนกว่าจะตรึกได้ ๒ เวลา คือเวลาหายใจเข้ากับออก ฟังแล้วรู้สึกเติมใจที่ได้ตรึกถึง องค์พระมากกว่าเมื่อก่อน เพราะเหมือนกับท่านเป็น สัญลักษณ์แห่งความสุขที่แท้จริง นั่นมองหาท่านแล้วก็อุ่น ใจ ตอนนี้นึกได้ชัดขึ้นค่ะ ปรับใจไปเรื่อยๆ เพราะบางครั้ง มองผ่านๆ แล้วเผลอไปเลย เรื่องอื่นเข้ามาแทรกแทน เดือนตัวเองให้เอาใจใส่มากขึ้นกว่านี้ค่ะ คงต้องเดือนบ่อยๆ ไม่อย่างนั้น เผลอทุกที อ้อ! วันก่อนพระเดชพระคุณหลวง พ่อได้เมตตาแต่งโคลงให้ว่า ลูกมุ่นหยุดนิ่งไว้ กลางกาย พระไม่อ้วนมากมาย ผุดซ้อน ยิ่งหยุดยิ่งขซายุ ไม่หยุด ด้นสุดมารเราใน ออดก้อนกลัวสลายๆ รู้สึกหลวงพ่อจะชอบวรรค “ยิ่งหยุดยิ่งขยาย ไม่หยุด” ฟังแล้วคุณแม่คงต้องทําความเข้าใจนิดนึง ค่า ว่า “หยุด” นี้ลึกซึ้งมาก ไม่ใช่ธรรมดาเลยนะคะ หยุดในทางธรรมนี้ ตรงกันข้ามกับหยุดในหางโลกเสียจริงๆ แต่คุณแม่คงเข้าใจ คำว่าหยุดได้มากกว่านั้นเสียอีก เมื่อวันที่ผ่านมานะคะ (รู้สึกว่าจะผ่านมานานพอสมควร) น.ร.อภิญญาได้ไปนิมนต์ ำ. กัลยาณมิตร