ธรรมจักษุและการเห็นพิเศษ : หน้า 85/132

เมื่อไม่รู้จักกิ่งเหล่านี้จงบาดหมางกัน ทะเลาะกัน วิวาทกันทิ่มแทงกันและกันด้วยหอกล่อปาก” แล้วพระพุทธองค์ทรงเปล่งอุทานต่อว่า “เหล่า สมณพราหมณ์ผู้ยึดมั่นในความเห็นผิดกันหาสาระได้ มองอะไรในแง่มุมเดียว ย่อมวิวาทกัน เรื่อง “ตาบอดกล่าวข้าง” จึงเป็นตัวอย่างของ บุคคลผู้มีความรู้ไม่สมบูรณ์เพราะมีมุมมองแตกต่างกันไป การเห็นพิเศษ มีการเห็นพิเศษที่เมื่อทุกคนเห็นแล้วจะทำให้ตน เองมีความสุข มีความรู้สมบูรณ์ คือเห็นด้วย “ธรรมจักษุ ดวงตาธรรมของพระธรรมกาย ซึ่งการเห็นชนิดนี้จะมี ความแตกต่างจากการเห็นด้วยดวงตามนุษย์ ดังโอวาท พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เมื่อวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๓๒ ว่า “ธรรมจักษุของพระธรรมกายนั้น เป็นการเห็นที่ แตกต่างจากการเห็นด้วยตามนุษย์ ตามนุษย์นั้นเห็นใต้ แต่ด้านเดียว อย่างเรามองเห็นวัตถุก็เห็นได้แต่ด้านเดียว จะดูข้างซ้ายก็ต้องหันไปข้างซ้าย จะดูทางขวาก็ต้องหัน ไปทางขวา จะดูข้างหลังก็ต้องกลับหลังอะไรอย่างนั้น เป็นต้น แต่การเห็นด้วยธรรมจักษุนั้นเป็นการเห็นรอบตัว บางครั้งท่านใช้คำว่า สมันตจักษุ เห็นได้รอบตัวรอบทิศ ทั้งซ้ายขวา ทั้งหน้าทั้งหลัง ทั้งล่างทั้งบน อดีตปัจจุบัน อนาคต มันทะลุไปหมด นี้เป็นการเห็นที่แตกต่างจาก การเห็นทั่วไป มีตาอยู่ค่าหนึ่งซึ่งเราไต้ยินบ่อย ๆ อือค่าว่า ‘วิปัสสนา, ปัสสนาแปลว่า การเห็น วิแปลว่า วิเศษ แจ้ง ต่าง วิปัสสนา รวมกันแล้วก็แปลว่าการเห็นอย่างวิเศษ อย่างดีเลิศ อย่างถูกต้อง เห็นได้อย่างแจ่มแจ้ง และก็ แตกต่างจากการเห็นด้วยมังสจักษุ (ตามนุษย์) อย่างนี้ วิปัสสนานี่แหละเป็นค่าเดียวที่เกิดขึ้นพร้อมกับ แล้วเข้าถึงพระธรรมกายแล้ว นั่นคือตัววิปัสสนา เพราะ การเห็นนั้นเห็นได้ด้วยธรรมจักษุ ดวงตาธรรมของพระ ธรรมกาย แล้วก็หยั่งรู้ได้ด้วยญาณของพระธรรมกาย แทงตลอดหมดทั้งในกค็ตยองชีวิตที่ผ่านมา ปัจจุบันที่ เรากำลังดำรงอยู่และอนาคตคือเป้าหมายปลายทางของ ชีวิตที่ยังมาไม่ถึง อดีต ปัจจุบัน, อนาคต จะเห็นได้ด้วยธรรมจักษุ เท่านั้น เพราะฉะนั้นพระธรรมกายจึงเป็นหลักของชีวิต เป็นสิ่งสําคัญที่สุดของมนุษย์ทุกคนในโลกนี้จะต้องเข้า ถึงใด๋ใต้” ธรรมจักษุ มนุษย์เราจะมีความรู้ที่สมบูรณ์ได้ต้องมาจากการ เห็นที่สมบูรณ์ การเห็น สมบูรณ์ที่สุดต้องเห็นด้วย “ธรรมจักษุ” จะมีธรรมจักษุได้ ต้องนึกใจให้หยุดนิ่งที่ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๓ (อยู่กึ่งกลางเหนือสะดือ ๒ นิ้ว มือ) ธรรมจักษุนี้เองจะทําให้เกิดมุมมองพิเศษเห็นพิเศษ เห็นรอบตัว รู้รอบตัว ไม่เหมือนกับการเห็นใดๆ ในโลกนี้ เมื่อเกิดธรรมจักษุแล้ว ทุกคนในโลกนี้จะเห็นเหมือนกัน รู้เหมือนกัน เมื่อเห็นเหมือนกันรู้เหมือนกัน ก็จะพูด เหมือนกัน สันติสุขก็จะบังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน เลิกเป็นคนตาบอดคลำช้าง ที่รู้อะไรบางแง่มุม มารู้รอบตัว ด้วยการเข้าถึงพระธรรมกาย อันก่อเกิด “ธรรมจักษุ” กันเถอะ บอดคลำช้าง รู้บางอย่าง รู้ไม่จบ รู้มางกึ่ง หากหยุดนิ่ง กึ่งกลางกาย จะล่า ราญ “ธรรมจักษุ” รู้ไม่ครบ นาสงสาร ให้ยาวนาน ธรรมกาย การบังเกิดขึ้นของพระธรรมกาย เพราะพระธรรมกาย เท่านั้นจึงจะเห็นได้อย่างวิเศษ อย่างลูกต้องแจ่มแจ้ง แล้วก็แตกต่างจากการเห็นทั่วไป เมื่อใจเราหยุดนิ่งดี กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๐