การนั่งสมาธิและการรักษาธรรมะ : หน้า 95/132

ชิ โคดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดใน หุ่นลูกรักของแม่ ระยะนี้แม่ได้อ่านโคลงกลอนเพราะๆ ทั้งนั้นเลย อ่านแล้วก็ดีใจนะจ๊ะที่หนูมีใจรักธรรมะ ฝักใฝ่ในการนึก หยุดนิ่ง สังเกตจากที่หนูถอดใจใส่ไว้ในบทกลอนของหนู และจากโคลงกลอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่ได้โต้ ตอบส่งมาให้พวกหนูอ่าน แสดงถึงความรัก ความห่วงใย อยากให้หนูได้เข้าถึงธรรมะภายในด้วยวิธีที่ถูกต้อง ถึงแม้ จะห่างกันแต่ท่านก็ยังห่วงใยพวกหนูอยู่นะจ๊ะ แม่ได้อ่าน แล้วใจคึกคักอยากนั่งได้นาน ๆ และใจอยากนั่งเนลัช- ชีกังคังอย่างหนูบ้างจังเลย แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้ นั่งสักที อย่าว่าแต่ทั้งคืนเลย แค่ ๑-๒ ซ.ม. ก็ยังต้องบังคับ ตัวเองให้นั่งให้ได้ แต่คนอยู่บ้านอย่างแม่นี่นะ น่าจะมีเวลา นั่งได้หลายชั่วโมง แต่กลับแทบไม่มีเลย ออกไปท่า กาธุระ นอกบ้านก็หมดไปครึ่งค่อนวันแล้ว แล้วยังมีแต่เรื่องกังวล จุกจิกจุกจิกน่ารำคาญ แม่ยังนึกอนุโมทนาบุญกับพวกหนู ที่ได้อยู่กับเรื่องบุญตลอดเวลาเช้าจรดค่ำเลยนะจ๊ะ คนอยู่ สิงหาคม ๒๕๔๐ ๗๓, ทางโลกภารกิจจะวุ่นวายใจ ทำให้ใจไม่ค่อยได้อยู่ในบุญ แต่แม่ก็ไม่ท้อแท้นะจ๊ะ พยายามให้ใจอยู่กับองค์พระตลอด เวลา พูดคุยกับองค์พระภายใน (เรื่องบุญทั้งนั้นนะจ๊ะ ไม่ ได้คุยนอกเรื่อง) แม่พยายามอธิษฐานกับองค์พระตลอดว่า ขอให้แม่ได้มีเวลานั่งสมาธิ ภาวนาศึกษาวิชชาที่แม่รัก ที่สุดให้ได้ บางทีก็อ้อนๆ บ้างว่า แม่รักพระธรรมกายที่สุด เลย ขอพระองค์อย่าทอดทิ้งข้าพระพุทธเจ้าไปเลย ขอ ท่านอยู่กับข้าพระพุทธเจ้าตลอดเวลา เป็นที่พึ่งที่ระลึกของ ข้าพระพุทธเจ้าในยามนี้ และตลอดไปเทอญ แม้ข้าพระ พุทธเจ้าจะไม่ค่อยได้นั่งสมาธิด้วยภารกิจกังวลใจที่ตัดรอน เวลาไป แต่ในใจข้าพระพุทธเจ้าก็ยังไม่เคยละทิ้งธรรมะ ภายใน ยังคงรำลึกนึกถึงองค์พระท่านตลอดเวลาทุกลม หายใจเข้าออก ซึ่งความจริงพระธรรมกายท่านไม่เคยทอด ทิ้งเราเลย ท่านก็อยู่ของท่านในกลางกายเราตลอดเวลา เมื่อใดที่เราหยุดนิ่งเข้าไปในกลางก็จะได้เห็นท่านตลอดเวลา เมื่อเรารักท่าน ท่านก็จะมาอยู่กับเรามากขึ้น หมายตามที่ ^ลยาณ^ตร ...........