ข้อความต้นฉบับในหน้า
ก่อนว่า พระภิกษุในวัดนั้น แม้ท่านจะนุ่งห่มเหมือนกันหมด
ไม่ว่าจะเป็นพระไทย พระลาว พระเขมร พระลังกา หรือ
พระพม่า พระภิกษุในประเทศแถบนี้นุ่งห่มเหมือนกันหมด
ยกเว้นในประเทศจีน มองโกเลีย เลยไปถึงประเทศ
เกาหลีและประเทศญี่ปุ่น พระภิกษุที่อยู่ในประเทศแถบนั้น
ท่านมีเครื่องนุ่งห่มที่อาจจะแปลกไปบ้าง เพราะว่าอยู่ใน
เขตหนาว ดินฟ้าอากาศต่างกัน แต่โดยหลักการแล้วองค์
ประกอบของเครื่องนุ่งห่มยังเหมือนกันอยู่ คือมีผ้า ๓ ผืน
จากต้น มันอมเปรี้ยวอมยาง ทำให้ระคายปาก เพราะมัน
ยังไม่ลืมค้นนั่นเอง
พระภิกษุกลุ่มนี้ แม้จะมีความประพฤติขาดตกบก
พร่องมากมายเพียงใดก็ตาม ถ้าไม่ถึงกับผิดศีลข้อหนักๆ ทำ
ให้ขาดจากความเป็นพระภิกษุ ที่เรียกว่า "ปาราชิก” แล้ว
ญาติโยมก็พร้อมจะให้อภัย เพราะรู้อยู่ว่าการฝึกหัดขัดเกลา
ตัวเอง การแก้ไขนิสัยตัวเอง การแก้ไขความประพฤตินั้น
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
เพื่อให้ท่านเหล่านั้นมีเวลาปีกหัดขัดเกลาตัวเอง ให้เวลาท่านศึกษา
พระใครปิฎกมากๆ จะได้รู้ว่า พระสัมมาสัมพุทธเค้าทรงสอนว่าอย่างไร
ให้เวลาท่านนั่งสมาธิเยอะๆ แล้วก็ให้ท่าน
ยืดเส้นยืดสาย ด้วยการช่วยกันกวาดวัด
กวาดกุฏิ ขดสวมกันไปหรือให้ออกบิณ,ทบาด
เหมือนกัน ได้แก่ ผ้าสังฆาฏิมีไว้สำหรับห่มนอน มีผ้าจีวร
สำหรับห่มในเวลาปกติ และมีผ้าสบงสำหรับนั่ง
แต่แม้จะมีเครื่องนุ่งห่มเหมือนกัน ถ้าเรามองเจาะสึก
ลงไปถึงพฤติกรรมของแต่ละท่านแล้ว เราจะพบว่าพระภิกษุ
นั้นแบ่งออกได้เป็น ๒ กลุ่มใหญ่ๆ คือ
ด
กลุ่มที่ ๑ พระภิกษุประเภทนักเรียน ได้แก่ พระภิกษุ
บวชใหม่ทุกรูป ที่บวชอยู่ในระยะ ๕ พรรษาแรกนี้ ถือว่า
เป็นพระนักเรียนทั้งนั้น ซึ่งถ้าเราเข้าวัดบ่อยๆ เราจะสังเกต
เห็นเองว่าพระภิกษุเหล่านี้ มีลักษณะบ่งบอกความเป็นพระ
ใหม่อยู่หลายๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นการนุ่งห่ม การเดินเห็น
รวมกระทั้งการพูดจา กิริยามารยาท ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะ
ท่านกำลังปีกตัวของท่านอยู่ ยังดัดความเคยชินในความประ
พฤติทางโลกไม่ขาด อุปมาเหมือนมะม่วงที่ถูกเด็ดมาใหม่ๆ
อย่างไรก็ดี เนื่องจากพระภิกษุเหล่านี้ แท้ที่จริงก็เป็น
พระลูกหลานของพวกเราเองทั้งนั้น เรารู้อยู่ว่าก่อนบวชท่าน
มีประวัติเป็นอย่างไร เพราะฉะนั้นถ้าท่านจะเกะกะ เก้งก้าง
อาจจะกระโดกกระเดกอะไรบ้างก็ไม่ว่ากัน แต่ถ้าดูไม่งามก็
ช่วยกันเตือนช่วยกันท้วงดิ่งไปบ้าง เช่น หลวงพี่นุ่งห่มให้
เรียบร้อยกว่านี้หน่อยเถอะนะ จะเดินก็ให้เดินเหมือนพระ
จะยืนก็ให้ยืนเหมือนพระ จะนั่งก็ให้นั่งเหมือนพระ ทิ้งนิสัย
ทางโลกไปให้หมดเร็วๆ เถอะ ลุงป้าน้าอาต่างๆ เพื่อนบ้าน
และญาติโยมทั้งหลายรู้อยู่ว่าท่านเป็นพระภิกษุบวชใหม่เพิ่ง
พรรษาต้นๆ เพราะฉะนั้นก็ช่วยดักเตือนกันไปทำนองนี้ ล้า
ท่านทำผิดทำพลาดอะไร ก็ให้อภัยท่านบ้าง
กลุ่มที่ ๒ พระภิกษุที่บวชมานานแล้ว ตั้งแต่ 5 พรร
ษาขึ้นไป จัดว่าเป็นพระภิกษุที่เข้าระดับอย่างน้อยก็เป็นพระ
พี่เลี้ยง หรือเริ่มปีกเป็นครูบาอาจารย์แล้ว ยิ่งมีพรรษามาก
ก็กลายเป็นพระภิกษุระดับผู้บริหาร ระดับครูบาอาจารย์ไป
พระภิกษุในระดับนี้ต้องระมัดระวังความประพฤติทางวินัย
ไม่ควรให้ผิดพลาดได้ง่ายๆ เพราะท่านจะต้องเป็นทั้งต้นแบบ
ให้กับพระภิกษุบวชใหม่ และเป็นทั้งต้นแบบ เป็นครูบาอาจ
จารย์ให้กับญาติโยมอีกด้วย
กัลยาณมิตร /ำว่า
สิงหาคม ๒๕๔๐