กรรมและการสร้างบุญ : หน้า 77/132

ความโกรธแค้น ต่อจากนั้นยมทูตก็พูดว่า ที่วัด พระธรรมกายมีบุญใหญ่อีกอย่างหนึ่ง คอสร้างพระประจำตัว หนูอยากได้บุญ นั้นไหม หนูก็ตอบว่าอยากได้มาก ท่า ไว้ที่นั้นแค่ ๑๗ บาท ยังไม่ต้องตกนรก แล้วถ้ามีคนสร้างองค์พระให้ถึงหมื่นบาท คงได้บุญมากมาย แต่ไม่ทราบจะให้ใคร ทำบุญให้ ญาติพี่น้องทางบ้านไม่มีใคร สนใจท่า บุญที่วัดนี้เลย ยมทูตก็ตอบว่า “เพื่อนของเจ้า ที่รับเงินทำบุญของเจ้า ๑๗ บาทไปนั้น เขาเอาเงินท่าบุญไปฝากใครไปที่วัด คนรับฝากคนนั่นแหละ เขาเป็นคนใจ ทราบข่าว ได้พากันบริจาคเงินสร้างองค์พระให้จนครบ แต่เรื่องขอให้พ่อแม่มี อโหสิกรรม พ่อแม่ของผีไม่ยอม ยังโกรธแค้นต่อไป ยินดีเสียเงินเป็นแสนเพื่อให้ คนร้ายถูกลงโทษให้ได้ ป่าเอาเรื่องนี้มาเล่า ไม่ใช่มุ่งหมายให้คุณเชื่อเรื่องผีๆ อย่างเดียว เพราะ ใหญ่ ถ้าใครกล้าไปขอบุญให้เขาสร้าง เรื่องพรรค์อย่างนี้ จริงไม่จริงเชื่อเอาไว้ มีประโยชน์ทำให้ไม่ประมาท เพราะวัน องค์พระให้ เขาก็กล้าสร้างให้ นี่เขา หนึ่งเราจะต้องเป็นผีเหมือนกัน จะได้เตรียมทำบุญให้มากเข้าไว้ ยมทูตถามกับ สร้างให้คนตายแล้วที่ไปขอบุญเขานับ บุญอะไรต่อมิอะไรเป็นแถวยาวเหยียดไปเลย และถ้ามีบุญมากจริงๆ ยมทูตก็มี สิทธิ์ไม่ต้องเจอ ไปสวรรค์ทันทีเลย สำหรับคนที่เชื่อยาก ก็ควรพิสูจน์ด้วยการทำ สมาธิให้เห็นกายในกาย แล้วท่าอภิญญาจิต ตาทิพย์ หูทิพย์ ก็จะสิ้นสงสัย เป็นสิบๆ ราย” หนูก็ค้านยมทูตว่า “หนูไม่รู้จัก คนคนนั้น เขาจะยอมทำบุญหรือ หนู จะเอาสิทธิ์อะไรไปพูดขอร้อง” ท่านยม ทูตก็ชี้แจงว่า "สิทธิ์ เราเคยฝากเงินท่า บุญไปกับเขาไงล่ะ เมื่อบอกเขา เขาจะ เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ว่า บุญสร้างพระประจำตัวยิ่งใหญ่ ยมโลกรับรองค่ะ อีกประการหนึ่ง เรื่องที่ผู้คนเขาเบียดเบียนทำร้ายฆ่าแกง หรือทำความพินาศต่างๆ ให้กันและกันนั้น เมื่อคิดถึงเรื่องกฎแห่งกรรม ผู้คนเหล่านั้นต่างผูกเวรกันมาตั้ง แต่ในอดีตชาติแล้ว ไม่ใช่เขาเพิ่งมาพบเห็นแล้วกระทำร้ายกันในชาติปัจจุบัน เมื่อ เต็มใจทำบุญให้ หนูจึงมาขอบุญจากพี่ เราทราบข่าว ควรปลงธรรมสังเวช คอสลดใจโดยการคิดด้วยหลักธรรม ไม่ใช่ อยู่นี่ไงคะ" พลอยโกรธแค้นเกลียดชัง หรืออนุโมทนาบาป สมน้ำหน้าผู้ทำผิดในปัจจุบัน ซึ่ง ผีเล่าเรื่องแล้วก็หายตัวไป คน เมื่อคิดถึงอดีตชาติเขาอาจจะเป็นผู้ทำถูกต้องก็ได้ ไม่ต้องไปแบกเรื่องของคนอื่น ถูกขอร้องก็นั่งสงสัยอยู่ว่าผีพูดจริงหรือ ให้มายุ่งในหัวใจเรา คิดแก้ไขแต่ตัวเราเองให้ดีที่สุดพอแล้ว ไม่สร้างบาปใหม่ ผีโกหก เพราะไม่เคยรู้จักผีตอนก่อน สะสมแต่บุญกุศลเรื่อยไปไม่มีย่อท้อ เท่านี้เราก็จะได้ประโยชน์ คุ้มค่ากับที่ได้เกิด ตายมาก่อนเลย อีกสองสามวันต่อมา มาในชาตินี้ คนชื่อหนิงนำเงินทำบุญมาฝาก รวบรวม เรื่องที่สาม ต้องขอโทษ ป่าลืมถามชื่อคนเล่า จำได้ว่าผู้เล่าให้ป่าฟังเป็น มาเป็นพันๆ บาท คุณหนิงก็รับรองว่า ป่าของเด็กที่ตาย อายุแค่ สะ ขวบเศษ ตายด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือด ทั้งป่าและ เป็นความจริง รวมทั้งยืนยันว่าผียืมเงิน น้าของเด็ก รักหลานที่ตายมาก เพราะต่างคนต่างไม่มีลูกของตนเอง โดยเหตุที่ เพื่อน ๙ บาทจริง ผู้ถูกขอบุญจึงเล่า ป่าของเด็กเป็นคนชอบมาวัดพระธรรมกายเพื่อให้ทาน ถือศีล ฟังธรรมและ เรื่องผีอยากได้บุญสร้างองค์พระ และ บำเพ็ญภาวนาเป็นประจำ ป้าของเด็กจึงทำบุญใหญ่ด้วยการบริจาคเงินสร้างพระ อยากให้ไปพูดขอร้องพ่อแม่ของผีให้เลิก ธรรมกายประจำตัวจารึกชื่อหลาน อุทิศส่วนกุศลให้ เมื่อทำไปแล้วไม่นานหลาน ได้มาเข้าฝันทั้งป่าและน้า โกรธแค้นคนทําร้าย ในที่สุดเพื่อนๆ ผีรวมทั้งคนที่ ป้าฝันว่าหลานแต่งกายเรียบร้อยเป็นปกติ รูปร่างหน้าตาธรรมดาเหมือน สิงหาคม ๒๕๔๐ O กัลยาณมิตร