การใช้ชีวิตและความสำเร็จ : หน้า 45/132

เหล่านั้น ใจส่งให้เกิดเป็นวิธีการต่างๆ มากมาย ทั้งล่อ ทั้งชน เพื่อให้ได้ผล เป็นไปดังปรารถนา เหล่านั้นเป็นเพียง ผู้ตั้งจิตปรารถนา ให้อำนาจสิทธิ์ขาด ของใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย คือใจคิดว่า ทำได้ ต้องทำได้ ใจคิดว่าสำเร็จ ต้อง การทำงานปกติธรรมดา เป็นเรื่องของ สำเร็จ ทั้งนี้เพราะใจของเขาวางอยู่บน การใช้ชีวิตอย่างสามัญ เช่นนั้นใจจะยัง จุดบนหนทางแห่งความสำเร็จเรียบร้อย ผลักดันให้ร่างกายเดินไปสู่ความสำเร็จ แล้วนั่นเอง ได้เลย แม้จะยากสักนิด จะเหนื่อยสัก หน่อย แต่ความสำเร็จเหล่านั้นก็มาไม่ เพราะใจที่วางอยู่ ณ จุดที่ถูกต้อง คือ นานเกินคอยมิใช่หรือ ศูนย์กลางกายนั้นถูกเชื่อมโยงไว้กับพระ- แล้วทำไมถึงเป็นไปได้ เป็นไป ทว่า....สำหรับบุคคลผู้ปรารถนา นิพพาน และที่สุดแห่งธรรม ที่สุดแห่ง ความดีที่บริสุทธิ์จริง เพื่อความดีจริง ความสุข และที่สุดแห่งความสำเร็จ ทางที่ทำได้ ทำให้เป็นไปได้ ไม่ว่าจะ เป็นวิธีการ บุคคล สถานที่ และเวลา จะถูกส่งมาให้เป็นการจำเพาะพอเหมาะ และพอดี เพราะจริงๆ แล้ว ร่างกาย แขนขาที่ใช้ทำงานนี้ มีหน้าที่เป็นเพียง หุ่นยนต์ที่ได้รับพลังผลักดันจากศูนย์ กลางกาย พลังที่หลั่งไหลหล่อเลี้ยง จากพระนิพพานเท่านั้น เพียงทำหน้าที่ สน อธิษฐานในเรื่องดีๆ แล้ววางใจให้ ถูกที่ ถูกตำแหน่งของศูนย์กลางกาย ด้วยความเบาสบายเท่านั้น ทุกอย่างจะ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นจิตปรารถนา เหมือนเสาสูงใหญ่ที่ใสจนมองไม่เห็น ถูกจัดสรรค์ให้สำเร็จได้เอง..... อย่างน่า ของบุคคลผู้ดำรงตนอยู่ในศีลทั้งท่าเป็น ด้วยตามนุษย์ ทำหน้าที่ต่อเชื่อมแหล่ง อันเป็นที่สุดแห่งความสำเร็จไว้กับใจของ เรา เสาสูงใหญ่ และโปร่งใสสะอาด กลางกาย จะทำหน้าที่ลำเลียงวิธีการ ปกติ อยู่ในครรลองของปฏิบัติธรรมทำ ภาวนาในวิชชาธรรมกายอยู่เป็นกิจวัตร ละก็ ความสำเร็จ หนทางสู่ความสำเร็จ วิธีการดำเนินไปสู่ความสำเร็จจะเกิดขึ้น สู่ความสำเร็จมาให้ ผู้เป็นเจ้าของใจ และเป็นไปได้เองโดยธรรมชาติ หาก ไม่ต้องดิ้นรนขวนขวายใดๆ เพราะหน อัศจรรย์ นำกลับมาที่ เหรียญสำเร็จ' ที่ หลายๆ คนได้รับในวาระวันวิสาขบูชา วันที่เป็นวาระแห่งความสำเร็จอันยิ่ง ใหญ่ทั้งสามประการ คือ วาระที่หนึ่ง คือการที่องค์ประ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๔๐