ลานธรรมและพุทธเกษตร : หน้า 42/108

เล่าเรื่องเจดีย์ เกษมสุข ภมรสถิตย์ ลานธรรม พุทธเกษตรนิเวศน์อันหาขอบเขตมิได้ “THE PLACE OF LIVING BUDDHAS” ท้าวความจากฉบับที่แล้วที่กล่าวว่า ลานธรรมคือดินแดนที่ พระธรรมกายหรือกายพุทธะในตัว) ผู้ปรารถนาธรรม ผู้รักการประพฤติธรรม ผู้เข้าถึงธรรม มาประชุม พร้อมกันจึงเป็นเวลาที่พระธรรมกาย พร้อมกันเพื่อกระทำกิจดังกล่าวจากปัจจุบันสู่อนาคตนับจำนวนผู้คน มาประชุมรวมกันนับเป็นจำนวนหมื่น จำนวนแสนพระองค์ บริเวณพื้นที่ ไม่ถ้วนซึ่งย่อมจะเป็นพื้นที่ส่งกลิ่นอายแห่งธรรมออกชุ่มฉ่ำจิตใจผู้คนที่เข้ามา ที่ ลานธรรม ณ บัดนั้นจึงเปลี่ยนสภาพ ผ่านมา อย่างไม่รู้สิ้นสุดเปรียบเทียบดุจอุทยานธรรมศรีสัชนาลัยที่แม้ผ่านไปนาน เป็นพุทธเกษตรหรือท้องทุ่งแห่งพุทธะ เนิ่นกลิ่นอายแห่งกุศลธรรมก็ยังอยู่ไม่คลาย ฉบับนี้มาถึงนัยของความเป็นพุทธเกษตรและความเป็นพุทธนิเวศน์ คือ “เป็นเรือน” ที่กว้างใหญ่หาขอบเขตเป็นที่สุดไม่ได้ของลานธรรมโดยรอบ มหาธรรมกายเจดีย์ เคยกล่าวไว้ในฉบับก่อนๆ ว่า พุทธเกษตร คือ ท้องทุ่งแห่งพุทธะ หรือ ท้องทุ่งแห่งพระธรรมกายที่ซ้อนซ่อนอยู่ในเรือนกายของมนุษย์ทุกคน ณ เวลาที่ คนทุกคนมาสงบนิ่งวางใจไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด (อันเป็นที่อยู่ที่ตั้งของ ๔๐ | กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗ ไปโดยธรรมชาติ มาในฉบับนี้จะขอให้ นัยสืบเนื่องต่อไปถึง “ความเป็น พุทธเกษตรอันหาขอบเขตมิได้” ของ ลานธรรมรอบองค์มหาธรรมกาย เจดีย์แห่งนี้ว่าเป็นเพราะกระแสส่งต่อ ต่อเนื่องที่รู้กันในระบอบของวิชาการ ว่าเป็น “Weaving of the Web