ลักษณะของพระธรรมกาย : หน้า 46/108

อรถ สามารถ เอตก จ ภควตาดี อิมินาส ภาคบวนตาที่เป็น รูปปาน อเนก อองเย เยสุ อุปจิตปุญญสมการภารโต สตบุญญลักษณ งวดท.งง ปุริสลูกขอเคลียอนุพยญชนพยาม ปภาเกตุมาลาที่ปฏิบัณฑิต รูปกายปกติ ที่บิดา โหติ, อรหาติ อิมินาสส อนวเลสและปปทานที่เป็น อาสากร ปทฎฐาเสพตญญาณาธิคมปริที่บนโต อสาธารณาเอกสารสาวกพุทธธมมาซื้อจีนเคยยาปริเมธมุมกายสมบัตติ โหติ, ตกเป็นปี โลกียสรีภาพ พหุมภาโว, คหฏฐปรเตห์ อภิคมนียคา ทสพลง เวลาชชน งดก b ๔. ในพระคัมภีร์อรรถกถาขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ชื่อ ปรมัตถทีปนี เล่มที่ ๒๗ หน้า ๑๓ ว่า เอตฺถ จ ภควตาติ อิมินาสส ภาคยวนตตาไปเนน กปปาน อเนเก อสงไขยเยสุ อุปจิตปุญญสมภารภาวโต สตปุญญลักขณธรสุส ทวดที่สมหาปุริสลักขณอสีติอนุ พยัญชนพยาม ปภาเกตุมาลาที่ปฏิมณฑิตา อนุญญสาธารณา รูปกายสมฺปตฺติ ที่ปิตา โหติ, อรหยาติ อิมินาสส อนวเสส กิเลสปุปหานทีปเนนอาสวกขยปทุฏฐานสัพพัญญุตญาณาธิ คมปริทีปนโต ทสพล จตุเวสารัชชนอสาธารณญาณอฏฐาร สาเวณิกพุทฺธธมฺมาทิอจินเตยยาปริเมยุยธมฺมกายสมฺปตฺติ ทีปิตา โหติ ฯ แปลว่า : ด้วยบทว่า ภควตา นี้ ท่านแสดงถึงความถึงพร้อม ด้วยพระรูปกาย อันไม่สาธารณ์แก่บุคคลอื่น อันประดับด้วย มหาปุริสลักษณะ ๓๒ ประการ อนุพยัญชนะ ๘๐ และพระ เกตุมาลามีรัศมีแผ่ไปได้ประมาณ ๑ วา ของพระผู้มีพระ ภาคเจ้านั้น ผู้ชื่อว่าทรงบุญลักษณะไว้ตั้ง ๑๐๐ เพราะทรงมี บุญสมภารที่ทรงสั่งสมไว้หลายอสงไขยกัป ด้วยการแสดง ว่าพระองค์ทรงคายภาคยธรรมได้แล้ว ด้วยบทว่า อรหตา นี้ ท่านแสดงถึงความถึงพร้อมด้วยพระธรรมกายที่เป็น อจินไตย อาทิ พลญาณ ๑๐ เวสารัชชญาณ ๔ อสาธารณ ญาณ ๖ และอาเวณิกพุทธธรรม (ธรรมเฉพาะพระพุทธเจ้า) ๑๘ เพราะแสดงการบรรลุสัพพัญญุตญาณมีการสิ้นอาสวะ เป็นปทัฏฐาน โดยการแสดงการละกิเลสที่ไม่มีส่วนเหลือ ขยายความ : เครื่องกำหนดหมายหรือลักษณะที่ทำให้เราได้ ทราบว่าผู้นี้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตามหลักฐานใน คัมภีร์ดังกล่าวข้างต้น พอสรุปได้ ๒ ประการ คือ @). ลักษณะรูปกาย ซึ่งเป็นเครื่องกำหนดหมาย ภายนอกที่เราสามารถมองเห็นได้ด้วยมังสจักษุ (ตาเนื้อ) | พ ร ก แนน 1.1, ๒๕๕ รูปกายของพระองค์ต้องประกอบด้วยลักษณะมหาบุรุษ ๓๒ ประการ และประดับด้วยอนุพยัญชนะ คือ ลักษณะพิเศษเล็กๆ น้อยๆ อีก ๘๐ ประการ หาผู้ใดเปรียบปานมิได้ และ รุ่งเรืองด้วยพระรัศมีที่แผ่ซ่านออกจากพระสรีระกายตาม ปกติอีกประมาณวาหนึ่ง อันเกิดแต่การสั่งสมบุญมานับภพ นับชาติถ้วน จึงเป็นที่ดึงดูดนัยนาคือมังสจักษุและ ทิพยจักษุของเหล่ามนุษย์และเทวาทั้งหลาย ๒. ลักษณะของพระธรรมกายภายในของพระองค์ อันเกิดจากการสั่งสมบารมีธรรมของพระองค์ตลอดสี่ อสงไขยแสนกัลป์ ที่พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนีกล่าว ไว้ว่า ประดุจรูปพระพุทธปฏิมากร เกตุดอกบัวตูม ใส เหมือนกระจกคันฉ่องส่องหน้า มีพระรัศมีสว่างไสวหา ประมาณมิได้ งามยิ่งนักหาผู้เสมอเหมือนได้ยาก แต่ในที่นี้ ท่านกล่าวเฉพาะคุณลักษณ์คือ คุณธรรมพิเศษภายในของ พระธรรมกายอีกมากมาย มี ทศพลญาณ ๑๐ จตุเวสารัช ชญาณ ๔ อสาธารณญาณ ๖ อาเวณิกพุทธธรรม ๑๘ ประการ เป็นต้น ซึ่งมีเฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น ไม่ทั่วไป แก่พระธรรมกายของพระปัจเจกพุทธและสาวกพุทธทั้งหลาย สุดที่จะพรรณนาพระคุณสมบัติภายในแห่งพระธรรมกาย สัมพุทธเจ้าให้หมดสิ้นได้ ดังที่ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถา จังก็สูตร มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ว่า แม้พระพุทธเจ้าจะพึงกล่าวคุณของพระพุทธเจ้า หากกล่าวคุณของกันและกันไปตลอดกัป กับจึงสิ้นไปในระหว่างเป็นเวลาช้านาน พระคุณของพระตถาคตหาสิ้นไปไม่ ฯ พระธรรมกายนี้เป็นองค์พระสัมพุทธเจ้าที่แท้จริงอัน มาพร้อมด้วยคุณพิเศษดังกล่าว อันบุคคลผู้เจริญสมาธิ ภาวนาจนเข้าถึงพระธรรมกายภายใน แล้วอาศัยปัญญา จักษุอันเป็นโลกุตตระ(ตาธรรมกาย) จึงจะสามารถเห็น พระธรรมกายของพระพุทธองค์ได้ ดังที่ท่านกล่าวไว้ใน อรรถกถาขุททกนิกาย สุตตนิบาตว่า “นายธนิยเห็นแล้ว ซึ่ง พระธรรมกาย ของพระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยปัญญาจักษุ เป็นต้น” การเห็นแบบนี้เป็นการเห็นพระสัมพุทธเจ้าที่แท้จริง ควรแก่ความเลื่อมใสของผู้มีปัญญาเห็นประจักษ์ คือเห็นได้ ด้วยญาณทัสสนะ ดุจเห็นได้ด้วยตาเนื้อ ฉะนั้น พระคุณลักษณ์ภายในแม้จะสุ่มลึกยากที่จะรู้ได้ แต่