จริยธรรมในวารสารศาสตร์ : หน้า 69/108

เผชิญหน้าศตวรรษที่ 21 ส.สุกัญญา สุดบรรทัด สื่อ : จรรยาบรรณอยู่ที่ใจ : เกษตรฟาวิกฤติ น.87 “ติก-กัญญารัตน์” เสีย คงมาแล้ว ครพนม ชีพระลอก 3 แอ็ด ชัยภูมิ หัวสั่งของประทาน บท นมโคน - มีหน้า ในเหล้ ค.ล คับ ร รถร่วม โรป เพลส ผู้เขียนสอนวิชาจริยธรรมหนังสือพิมพ์ในระดับปริญญาโทของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งหลังจากที่เรียน จนใกล้จะจบคอร์ส ตามปกตินิสิตจะลิงโลดว่าเออในที่สุดก็หมดไปอีกวิชาหนึ่ง แต่พลิกล็อก เพราะเธอ และเขาทั้งหลายท่าหน้านิ่วคิ้วขมวดประหนึ่งว่าโลกจะแตก จากการซักหาสาเหตุก็ได้พบว่า หลังจากที่ได้เรียนรู้ ปรัชญาทั้งหลายว่าด้วยจริยธรรมหนังสือพิมพ์แล้ว พวก เขาก็เกิดความ “หมดหวัง” แต่ไม่ได้รับหัวใจ คือจิตวิญญาณแห่งสื่อมาด้วย เมื่อวารสารศาสตร์ของโลกถือกำเนิดขึ้นเมื่อหลายร้อย เป็นความหมดหวังกับสังคมไทยและสื่อมวลชนไทย ปีก่อนมันถูกกำหนดให้เป็นวิชาชีพที่สัมพันธ์กับ “พระเจ้า” จึง ที่ได้รับวิทยาการวารสารศาสตร์จากโลกตะวันตกมาอย่าง มืดบอด คือรับมาแต่ตัวเทคโนโลยี เทคนิคการทำข่าวเขียน ข่าว เป็นวิชาชีพที่ศักดิ์สิทธิ์ “พระเจ้า” ของชาวคริสต์ มายุ่งอะไรกับหนังสือพิมพ์? ตามหลักการแห่งลัทธิวารสารศาสตร์ซึ่งสัมพันธ์กับลัทธิ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ๖๗