คุณลักษณะของพระธรรมกาย : หน้า 45/108

ด้วยคุณ มีทศพลญาณ และจตุเวสารัชชญาณ เป็นต้น และ มีทัสสนะอันชาวโลกทั้งสิ้นจะพึงประมาณมิได้ และเพราะมี ทัสสนะหาผู้เสมอเหมือนมิได้ ปาสาทิกานต์ พอดีสมหาปุริสลักขณออนุพยัญชาพยามปปภาเกตุมาลา สงกลาย สมนตปาสาทิกาย อตฺตโน สารโสภาสมปกติยา รูปกายที่สสนพยาวสุด ชนสส สพพภาคโต ปสาทาวน์, ปลาหมีธนุติ ทศพลจตุเวลาชชนกสาธารณ หากเอาจาระอาเกพุทธธมฺมปปกติอปริมาณคุณคุณสมุนนาคลาย สมปฤดียว สริกขกชาเลส ปสาทนีย์ ปทิตยุตต์ ปลาทารห์ วา, สนตินทรียนต์ ENDITI ๒. ในพระคัมภีร์อรรถกถาขุททกนิกาย พาหิย สูตรอุทาน) ชื่อ ปรมัตถทีปนี เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๐ หน้า ๙๐- ๙๑ ว่า ปาสาทิกฤติ พฤติสมหาปุริสลักขณอสีติอนุ พยัญชนพยามปฺปภาเกตุมาลาลงฺกตาย สมนฺตปาสาทิกาย อตฺตโน สรีรโสภาสมฺปตฺติยา รูปกายทสฺสนพยาวฏฐส ชนสุส สพพภาคโต ปสาทาวน์, ปสาทนียนติ ทศพลจตุเว สารชชฉอสาธารณญาณอฏฐารสอาเวณิกพุทธธมฺมปปติ อปริมาณคุณคุณสมนนาคตาย ธมฺมกายสมฺปตฺติยา สริกขกชนสฺส ปสาทนีย์ ปลีทิตพฺพยุตต์ ปลาทารห์ วา แปลว่า : บทว่า ปาสาทิก ความว่า นำมาซึ่งความเลื่อมใส รอบด้านแก่ชนผู้ขวนขวายในการเห็นพระรูปกาย เพราะ ความสมบูรณ์ด้วยความงามแห่งสรีระของพระองค์ อันนำ ความเลื่อมใสมารอบด้าน อันประดับด้วยมหาปุริสลักษณะ ๓๒ พระอนุพยัญชนะ ๘๐ พระรัศมีด้านละวา และพระเกตุมาลา รัศมีที่เปล่งเหนือพระเศียร บทว่า ปสาทนีย์ ความว่า เป็นที่ ตั้งแห่งความเลื่อมใส เหมาะที่จะควรเลื่อมใส หรือควรแก่ ความเลื่อมใสของผู้มีปัญญาเห็นประจักษ์ เพราะความถึง พร้อมแห่งพระธรรมกายอันประกอบด้วยจำนวนพระคุณหา ประมาณมิได้ มีทศพลญาณ ๑๐ เวสารัชชญาณ ๔ อสาธารณญาณ ๖ อาเวณิกพุทธธรรม ๑๘ เป็นต้น การเณหิ นาที, เตย + ปาสาทิกนต์ อิมินา รูปกาเยน ภควโต ปราณภูต ที่เปติ ปลาทนียน อมีนา ธัมมทาน, สนตินทรียนที่อานา เสเสพ ปราณภูตต์ ที่เปต เป็น จตุปปมาณิก โลกสนนิวาส อนวเสสโด สัตตาน เอตฺถ จ ปาสาทิกฤติ อิมินา รูปกาเยน ภควโต ปมาณภูตต์ ที่เปต, ปสาทนียนฺติ อิมินา ธมฺมกาเยน สนตินทรียนติอาทินา เสเสหิ ปมาณภูตต์ ที่เปติ แปลว่า : ก็ด้วยบทว่า ปาสาทิก นี้ ในอธิการนี้ ท่านแสดงถึง ความสำคัญของพระผู้มีพระภาคเจ้าโดยรูปกาย, ด้วยบทว่า ปสาทนีย์ นี้ แสดงถึงความสำคัญของพระผู้มีพระภาคเจ้าโดย ธรรมกาย ๔๓๙ ปานา นุติ ปลาทาวน์, ทิวลมหาปุริสลักษณะอดีตยานุพยัญชน พยาม ปภาเกตุมาลาล กลาย มนตปาสาทิกาย ออกใน สรีรโสภาสมุปบา รูปกาย ลลนา ยาวสุด สาธุภาวโต ปลาท มนน อตฺโถ. ปสเทรียน พละเวลาของสาธารณญาณอฏฐารสาวกพุทธธมฺมปกติ แล ปริมาณคุณลมพาตตาย สมมกา สมเดา สริกขกขแสส ปลทิต พยุค ปาสาทิกมุ อตฺโถ วนา กิเลสวนโต อปก มิควา นิพฺพนมาคดนติ ๓. ในพระคัมภีร์ อรรถกถาขุททกนิกาย (รัชช มาลาวิมานวัตถุ) ชื่อ ปรมัตถทีปนี เล่มที่ ๓๐ ข้อ ๘๓๙ หน้า ๒๔๖ ว่า ปาสาทิกฤติ ปสาทาวน์, ทวดที่สมหาปุริสลักข ณ อดีตยานุพยญชนพยามปุปภาเกตุมาลาลงฺกตาย สมมุตปาสาทิกาย อตฺตโน สรีรโสภาสมฺปตฺติยา รูปกาย ทสฺสนพยาวฏสุส ชนสฺส สาธุภาวโต ปสาทส่วฑฒนนติ อตฺโถ. ปสาทนียนต์ ทสพลจตุเวสารัชชฉอสาธารณญาณ อฏฐารสาเวณิกพุทธธมฺมปภูติอปริมาณคุณสมานาคตาย ธมฺมกายสมบัตติยา สริกขกชนสฺส ปสีทิตพฺพยุตต์ ปาสาทิกนฺติ อตฺโถ. แปลว่า : บทว่า ปาสาทิก แปลว่า นำมาซึ่งความเลื่อมใส อธิบายว่า เป็นผู้ทำความเลื่อมใสให้เจริญยิ่งขึ้น เพราะ ความถึงพร้อมด้วยความงามแห่งพระสรีระของพระองค์อัน ประดับประดาด้วยพระมหาปุริสลักษณะ ๓๒ พระอนุพยัญชนะ ๘๐ พระรัศมีข้างละวา และพระเกตุมาลาที่ก่อให้เกิดความ เลื่อมใสทั่วไป เป็นของให้สำเร็จประโยชน์สำหรับชนผู้ ขวนขวายจะดูรูปกาย บทว่า ปสาทนีย์ คือ ทรงประกอบด้วย พระธรรมกายสมบัติอันพรั่งพร้อมด้วยพระคุณอันหาประมาณ มิได้ คือ ทศพลญาณ ๑๐ จตุเวสารัชชญาณ ๔ อสาธารณ ญาณ ๖ และเป็นแดนเกิดแห่งพระพุทธธรรมอันประเสริฐ ๑๘ ประการ ที่ชนผู้เห็นสมณะจะพึงเลื่อมใส อธิบายว่า เป็นที่ ตั้งแห่งความเลื่อมใส :: RENT, PT 11:31 A., Ex