คุณยายเป็นที่พึ่ง : หน้า 90/108

ทองของเรา มีความงดงามได้อย่างชัดเจน แม้มองทาง อากาศจากเครื่องบินลงมาก็สามารถมองเห็นมหาธรรมกาย เจดีย์ได้ชัดเจนเช่นกัน พระเจดีย์อยู่ใกล้ก็มองเห็นอยู่ไกลก็มองเห็น คุณยายก็เช่นกันอยู่ใกล้ก็พึ่งพาท่านได้ อยู่ไกลก็พึ่งท่านได้ ที่พึ่งเป็นสิ่งสำคัญ บุคคลทั้งหลายต่างแสวงหา ที่พึ่งด้วยกันทั้งสิ้นแต่จะมีสักกี่คนที่จะได้ที่พึ่งได้ถูกต้อง ร่องรอยตามพระพุทธศาสนาบ้าง คุณยายเป็นที่พึ่งทั้งทางกายทางวาจาและทางใจให้ กับลูกหลานทุกๆ คนทุกเพศทุกวัยทุกภาวะฐานะ พ่อเจอะเจอคุณยายใกล้ชิดคุณยายท่านยืนยันและแม้ผู้เขียนก็ดี หมู่คณะก็ดีที่ได้เจอคุณยายมาก็ขอยืนยันว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ คุณยายไม่เคยนินทาใครเลย มิหนำซ้ำยังห้ามปรามบุคคล อื่นไม่ให้นินทาใครอีกด้วย นี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก เป็นต้น แบบทางวาจาเป็นที่พึ่งให้กับเราได้ คุณยายเป็นที่พึ่งทางใจแก่เราคือแค่นึกถึงท่านเมื่อ เราทุกข์เมื่อเราท้อเมื่อเราเจ็บเมื่อเราเจออุปสรรค ความ ทุกข์ความท้ออุปสรรคเหล่านั้นเหมือนละลายไป กำลังใจอัน สูงส่งได้เกิดขึ้นมาทันที เมื่อเราตรีกระลึกถึงคุณยาย แม้ช่วงหลังๆ คุณยายไม่ได้ออกมารับแขก เพราะ ที่กล่าวว่าคุณยายเป็นที่พึ่งทางกายนั้นตั้งแต่ดู ความเจ็บไข้ได้ป่วยซึ่งเป็นธรรมดาของสังขารเมื่อเข้าวัย ภายนอกดูบุคลิก ความสงบความเรียบร้อยของท่าน แม้ บุคคลหนึ่งบุคคลใดมีความเร่าร้อนมา เมื่อเจอะเจอคุณยาย ความเร่าร้อนนั้นก็ดับไปกลายเป็นความฉ่ำเย็น บางท่านมี ความทุกข์ มาหาคุณยาย เมื่อเจอะเจอคุณยายแม้คุณยาย ยังไม่แสดงธรรม ไม่ได้พูดคุยอะไรเลย แค่เห็นหน้ากัน ความทุกข์นั้นก็ละลายไปทันที คุณยายเป็นที่พึ่งทางวาจาอย่างไร? พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยได้กล่าวว่า ตั้งแต่ได้ศึกษาธรรมะกับคุณยายมากว่าสามสิบปี พบว่าคุณยายท่านพูดเป็นอรรถเป็นธรรมเสมอ ไม่เคยเห็นท่านพูดอะไรโลเลล้อเล่นเลย ประการสำคัญอีกสิ่งหนึ่งที่หาได้ ยากอย่างยิ่งในมวลมนุษย์ทั้งหลายคือ การไม่นินทา การนินทานั้นเป็นปกติ ของปุถุชนทั่วไปไม่ว่าชายไม่ว่าหญิง แต่ผู้หญิงอาจจะมีตรงนี้มากนิดหนึ่ง ชราแล้ว หลายท่านแม้ไม่ได้เจอคุณยายแต่มีความคิดว่า มากราบที่หน้ากุฏิคุณยายก็ยังดี ไม่เจอตัวแต่ขอกราบกุฏิ แล้วระลึกถึงคุณยายขอพึ่งบารมีคุณยายให้หายจากโรคภัย ไข้เจ็บบ้าง ให้ช่วยเหลือทางชีวิตครอบครัวบ้าง การงานบ้าง แล้วเขาก็ประสบความสำเร็จในสิ่งเหล่านั้นเป็นอัศจรรย์ จึง กล่าวว่าคุณยายเป็นที่พึ่งทางใจให้แก่บุคคลทั้งหลายได้ คนใกล้ก็พึ่งท่านได้คนไกลก็พึ่งท่านได้ คนใกล้ มาซักถามพูดคุยปัญหาธรรมะซึ่งพวกเราที่เข้าวัดมา นานๆ คงเจอะเจอสิ่งเหล่านี้เป็นจำนวนมาก ขอยก ตัวอย่างหนึ่งเช่น มีเด็กสาวคนหนึ่งมากราบปรึกษา คุณยายเรื่องการจะมีคู่ครองมีดีหรือไม่ดีอย่างไร ก็มาเรียนถามคุณยาย “คุณยายขาหนู หนูจะแต่งงานดีไหม?” คุณยายก็ให้ ข้อคิดว่า “หนูทำใจอย่างนี้ได้ไหมล่ะ ถ้าเขาอยู่ที่บ้านเราเขาคือสามีเรา ถ้า เขาออกนอกบ้านเขาเป็นสามีใครไม่รู้ แต่คุณยายไม่นินทาเลย กว่า หนูทำใจอย่างนี้ได้ไหม?” เด็กสาวคน สามสิบปีที่พระเดชพระคุณหลวง นั้นก็บอกว่า “ทำใจไม่ได้” “ถ้าอย่าง นั้นหนูก็อย่าไปแต่งเลย" ยายให้ข้อคิด คุณยายไม่เคยนินทาใครเลย มิหนำซ้ำยัง เพียงพูดสั้นๆ ไม่กี่คำแต่เป็นถ้อยคำที่ ห้ามปรามบุคคลอื่นไม่ให้นินทาใครอีกด้วย นี้ เป็นอรรถเป็นธรรมเป็นที่สุดของถ้อยคำ 66 เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก เป็นต้นแบบทางวาจา เป็นที่พึ่งให้กับเราได้ 99 คุณยายเป็นที่พึ่งแม้แก่บุคคล อยู่ต่างประเทศก็พึ่งพาอาศัยท่าน อยู่ ในบุญบารมีอยู่ในการดูแลของท่าน มี ที่อยู่ไกลก็ยังได้ มีบุคคลทั้งหลาย แม้ ๘๘ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔n!