การจัดความรู้ทางวิทยาศาสตร์ : หน้า 49/108

แต่ยังต้องอาศัยกระบวนการการจัดความรู้ให้เป็นระบบทาง วิทยาศาสตร์อย่างสหรัฐอเมริกา เราจึงเห็นนักวิชาการหรือ อาจารย์ในมหาวิทยาลัยไทยบางท่านที่ไปจบปริญญาชั้นสูง ด้านภาษาสันสกฤตและภาษาไทยจากสหรัฐอเมริกา หนังสือเล่มนี้ของซาโลมอนจะทำให้เราเข้าใจได้ทันทีว่าคำ กล่าวนี้เป็นความจริง คาถาส่วนใหญ่ในอรรถกถาของส่วนที่สองนี้ พบ ว่ามีในพระไตรปิฎกภาษาบาลีทั้งในขุททกนิกายของ สุตตันตปิฎก เช่น สุตตนิบาต อุทาน ธรรมบท อิติวุตตกะ และเถรคาถา แต่การเรียงคาถาไม่เหมือนอย่างการเรียง ของบาลีทีเดียว ส่วนที่เหมือนกันก็มี ได้แก่ หน้าขวาของ “หนังสือ” เปลือกไม้ชิ้นที่ ๔ มีคำว่า อโห โปรเว ตรงกับใน บาลีว่า อหุ ปุพเพ ตทา นาหุ (อุทาน) หรือ กเมษณ ภูเวษณ ตรงกับบาลีว่า กาเมษณา ภูเวษณา (อิติวุตตกะ) เป็นต้น มีเปลือกไม้ชิ้นที่ ๔ หน้าขวาที่ดูเหมือนว่าเป็น อรรถกถาเหมือนกับบาลีแต่เขียนด้วยลายมือที่ไม่เหมือนกับ เปลือกไม้ชิ้นอื่นๆ คาถาส่วนใหญ่ตรงกับธรรมบทแต่ไม่ได้ เรียงอย่างธรรมบทในบาลีและภาษาอื่นๆ ซาโลมอนวินิจฉัยได้ทันทีว่าภาษาคันธารีในเปลือก line 14, middle ajaro jiamanena sutro tatra nideso [15] ajaro anuadišesa- nivanadhadu jiamano pacau(a)[dalya-khadha te osirati [16] Inivalno payesidaryo ajaribhave dašamana" trili nilghejhi tisa kşayo payel17lsidav[y]o yaltra] na kayi dašana esa hoso yoaksemo] due nivana- dhaldjue nimelsa [18] parama sati dukha yatrlo) osirita grina/dha] due ivanadhadue salksev[el jia 19 mana dukho' ajare nivuti piroso dajamana samudayo Infilmesa nanana [20] osiridavya aya mago asava nivudi kileśaksayo nimesa [21] kamaksayo ajaro dukhaksayo 4 คำที่อยู่ในวงเล็บไม่มีในเปลือกไม้ แต่ซาโลมอนใส่ ไว้โดยยึดหลักจากขุททกนิบาตของบาลี คำแปลของคาถาภาษาขะโรษฐีข้างต้น คือ การเปลี่ยนแปลงจากสิ่งที่เน่าเปื่อย เผาไหม้ มา เป็นสิ่งที่ไม่เน่าเปื่อย คือ] การดับ ความสงบ ความสุขอย่างยิ่ง เนื้อหาในอรรถกถาของเปลือกไม้มีข้อความเต็มดังนี้ (บรรทัดที่ ๑๔ ตรงกลาง] อชโร ชื่อมเณณ สุตโร ตตร นิเทโศ [๑๕] อชโร อนุอภิเศษนิวณธทุ ชื่อมโณ ปจอุ (อ*) [ท]ณ-ขธ เต โอสิรติ [๑๖] (นิว)โณ ปเยษิทวโย อชริกเว ทศมณ ตรีห์ นิเมหิ ติษ กษโย ปเยโ๑๗]ษัทวาโย ย[ตร] ณ กย ทศณ เอษ โหโส โยอกเษโม ทุเอ นิวณธโท]อุเอ (เม]ส [๑๘] ปรม สติ ทุข ย[โตร โอสิริต คริณธ] ทุเอ นิวณธทุเอ [ส]กเษ[]ว ชื่อ[๑๙]มณ ทุโข อชเร นิวุฒิ ณิโรโส ทชมณ สมุทโย []เมส ญาณ [๒๐] โอสิริทวย อย มโค อสว นิวุฒิ กิเลศกษโย นิเมส [๒๑] กมกษโย อชโร ทุขกษโย ไม้ส่วนหนึ่งแปลมาจากคาถาและอุทานจากบาลีที่ชาวพุทธ รู้จักกันดี แต่ไม่ได้เรียงคาถาอย่างที่มีการแปลเป็นภาษาอื่นๆ คำแปล กัน เราจะต้องศึกษาเนื้อหาให้ละเอียดยิ่งขึ้นเพื่อให้ทราบว่า เหตุใดภาษาคันธารีในเปลือกไม้จึงไม่เรียงอย่างภาษาบาลี ในพระไตรปิฎก แต่อาจจะเป็นการเรียงตามแบบชาวพุทธ ในตักกสิลาที่แคว้นคันธาระเองก็เป็นได้ นี่เป็นวิธีการคิด "สิ่งที่เน่าเปื่อยเป็นสิ่งที่ไม่เน่าเปื่อย.....” (ด้วยเหตุนี้ พระสูตร (ขณะนี้ มีคำอธิบายว่า “สิ่งที่ไม่เน่าเปื่อย” เป็น ธาตุของนิพพานไม่มีสิ่งตกค้าง “สิ่งที่เน่าเปื่อย” เป็นขันธ์ห้า ที่เราควรละเสีย ควรแสวงหานิพพาน (ซึ่งเป็น] สภาวะที่ ของผู้ที่มีประสบการณ์การอ่านคัมภีร์ทางพุทธศาสนา ไม่เน่าเปื่อย “สิ่งที่เผาไหม้” (ถูกเผาไหม้) ด้วยความชั่วสาม แตกฉานอย่างแท้จริงไม่ว่าภาษาบาลีหรือภาษาอื่นๆ จึง ประการ ควรหาทางกำจัดความชั่วทั้งสามนี้เสีย ที่ใดที่ไม่มี สามารถแยกความแตกต่างระหว่างการเขียนพุทธศาสนา หลายภาษาที่เขียนกันอย่างแพร่หลายในเอเชียเมื่อนับพันปีได้ นับว่าซาโลมอนเก่งไม่แพ้นักวิชาการตะวันตกรุ่นพี่ที่ เชี่ยวชาญด้านพุทธศาสนาอย่างศาสตราจารย์ริส เดวิดส์ ผู้ มีชื่อเสียงโด่งดังเมื่อเกือบจะร้อยปีที่แล้ว เป็นต้น เถรคาถา คาถาของเปลือกไม้ต่อไปนี้ตรงกับคาถาบาลีใน อชโร ชื่อมเณณ ทศมเณณ ณิวุฒิ ณิเมส ปรม สติ โยอกเษโม (อนฺตโร") The กัลยามิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓ | ๔๗