ข้อความต้นฉบับในหน้า
พิธีจุดไฟแก้วคุณแม่จุรี สุทธิผล และอุบาสิกาถวิล วัติรางกูล
วันอาทิตย์ที่ 6 มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวณหน้าสภาธรรมกายสาก
๑๖
เป็นเผ่าพันธุ
ยังท่าวร้ายความรู้สกของผู้คนที่เกี่ยวข้องให้
เจ็บช้ำน้ำใจ ปวดหัวใจยิ่งกว่าเจ็บปวดทางกาย
คิดดูใครมาทำร้ายเรื่องแบบนี้กับคนที่เรารัก เรา
เจ็บใจแค้นใจแค่ไหน ดังนั้นเมื่อกรรมส่งผล จึง
หนีไม่พ้นความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน
ทีนี้ตัวป่าเอง เป็นลูกของพ่อแม่ที่ป่วย
ด้วยโรคที่กล่าวแล้ว ป่าจะหนีไปไหนรอด รับไว้
ทั้ง ๒ โรคทีเดียว ทางการแพทย์สมัยใหม่ เรียก
ว่า เป็นกรรมพันธุ์ แต่ทางธรรมเรียกว่า มีกรรม
เรื่องกรรมเป็นเผ่าพันธุ์นั้น คุณยายอาจารย์ของเราสอนด้วยคำอธิบายง่ายๆ
ให้ป่าฟังว่า “คนเรามีกรรมแบบเดียวกันแรงกรรมนั่นเองมันดึงดูดให้มาเกิดในครอบครัว
เดียว เป็นวงศาคณาญาติกัน” ทำไมคนฆ่าสัตว์ จึงได้ลูกที่มาเกิดเป็นคนพิกลพิการ คน
ขี้เมาก็ได้ลูกที่โง่เขลา ปัญญาอ่อน นั่นไม่ใช่เรื่องกรรมที่พ่อแม่ทำจะตกทอดไปยังลูก
แต่เป็นเพราะบาปของพ่อแม่ไปดึงเอาลูกที่มีกรรมแบบเดียวกันอยู่แต่เดิม ให้มาเกิดกับตน นี่เองเรียกว่า กรรมเป็นเผ่าพันธุ
ป่าเมื่อเป็นโรคทั้ง ๒ รวมกัน ก็ซาบซึ้งเรื่องผลกรรมเป็นยิ่งนัก โดยเฉพาะกรรมกาเมสุมิจฉาจาร ที่เป็นเหตุให้เกิดโรค
เบาหวานและมะเร็งที่ป่าเป็นอยู่นั้น เป็นกรรมในอดีตชาติ ในชาตินี้ไม่ได้ทำ แต่ชาติที่เคยเกิดเป็นชายคงทำเอาไว้พอแรง
ที่แน่ใจว่าพูดคำนี้ไม่ผิด เพราะจำได้ว่าสมัยวัยรุ่น เห็นผู้หญิงสวยๆ มักคิดอยู่บ่อยๆ ว่า ทำไมนะเราจึงไม่เกิดเป็นผู้ชาย
ถ้าเกิดเป็นผู้ชายจะมีแฟนเป็นคนสวยๆ ให้หลายๆ คนพร้อมกันทีเดียว ตอนนั้นยังไม่มีคนสั่งสอน คิดอกุศลเลอะเทอะไปได้ขนาดนี้
แสดงว่าคงเป็นสันดานเก่าติดมาจากชาติในอดีต
อาการของโรคเป็นตามกรรมที่ทำไว้จริงๆ เวลาเบาหวานกำเริบ น้ำตาลในเลือดสูง มักเป็นแผลเปื่อยทั้งเจ็บทั้งดันที่
บริเวณอวัยวะเพศ สาสมกับกรรมที่ท่านไว้ ส่วนอาการของโรคมะเร็งตอนนี้ มีน้ำเกิดขึ้นในท้องหลายกิโลกรัม ท้องโตและหนัก
เท่ากับเวลาที่ป่าเคยท้องโต เพราะมีลูกอยู่ข้างในใกล้คลอด ต่างกันแต่ว่า มีครรภ์ยังมีวันคลอดพ้นท้องไปให้หายหนัก แต่ท้องโต
เพราะอาการของโรคหนักด้วย หน่วงด้วย แถมจุกแน่นอยู่ในอกอยู่ตลอดเวลา มีบางครั้งปวดมาก ปวดที่เหมือนปวดคลอดลูกทีเดียว
ต้องเข้าโรงพยาบาลฉีดยาระงับ เรื่องห้องโต หมอไม่ทำอะไรให้ ท่านว่า ยิ่งไปยุ่งด้วย โรคมันยิ่งผลิตน้ำกันออกมาใหญ่ ให้ทน
เอาอย่างนี้แหละ นี่กรรมบันดาลให้เป็นโรคที่ไม่มีทางรักษาเอาทีเดียวค่ะ
ชาติที่เป็นผู้ชาย คงทำผู้หญิงท้องโต ทิ้งให้เขาเจ็บปวดเอาไว้ ป่าเล่าละเอียดหน่อยตรงนี้ ก็เพื่อขอให้คนหนุ่มสาวทั้งหลายฟัง
ผลกรรมมีจริง เวลายังไม่ส่งผลจะดูเหมือนไม่มีอะไร ทำแล้วรู้สึกอร่อยเหมือนกินขนมด้วยซ้ำ แต่วันใดชาติใดเขาตามทันนะคะ
ยาพิษยังดีกว่า เพราะกินแล้วตายเลย แต่กรรมตามทันเขาไม่ให้ตายง่ายหรอกค่ะ ยิ่งรู้ว่าตายแล้วไปสวรรค์ หนีพ้นอย่างนี้เขาเกาะติดแจ
ทรมานให้คุ้มทีเดียว
ใครกำลังตกอยู่ในสภาพถูกทวงหนี้อย่างที่ป่ากำลังเป็นอยู่ ต้องเข้าใจตามนี้ แล้วอย่าง
อย่าดีโพยดีพาย ของพวกนี้ไม่ใช่ใครทำให้เรา
ไม่ใช่พ่อแม่เป็นโรคแล้วถ่ายกรรมพันธุ์ให้ เราทำกรรมเก่าของเราไว้เองทั้งสิ้น ถ้าฝึกปฏิบัติธรรมจนถึงระดับทำอภิญญาจิต
ระลึกชาติได้ จะเห็นในญาณว่า ผลที่เรากำลังรับอยู่นี้ มีเหตุที่เราสร้างไว้ในอดีตทุกเรื่อง เพียงแต่เป็นอดีตชาติไหนเท่านั้น
ทีนี้หลายคน ทั้งที่มีอาชีพเป็นหมอ และพยาบาลถามป่าว่า ป่าอยู่มาได้อย่างไร คนที่มีอาการขนาดนี้ ส่วนมากตายแล้ว
ลูก็เป็นเรื่องจริง คนป่วยพร้อมๆ กับป่า โรคแบบเดียวกัน อาการเท่าๆ กันที่ป่ารู้จัก ไปโลกอื่นกันแล้วจริงๆ
สำหรับป้าเองคงเป็นด้วยกำลังใจ เมื่อรู้ตัวว่าป่วยด้วยโรคร้ายปี พ.ศ. ๒๕๓๕ ปลายปีผ่าตัดแล้ว ก็เตรียมตัวคอยวันตาย
พระเดชพระคุณหลวงพ่อจัดงานหล่อรูปเหมือนหลวงพ่อวัดปากน้ำด้วยทองคำหนักหนึ่งพันกิโลกรัม ป้ามีกำลังใจนำทองของ
ตนเองและสมาชิกในครอบครัว รวมทั้งชักชวนผู้คนได้ไป ๔ - ๕ กิโลกรัม พอชื่นใจหน่อย ต่อชีวิตมา สิ้นปี พ.ศ. ๒๕๓๗ ขึ้นปี
พ.ค. ๒๕๓๘ พระเดชพระคุณหลวงพ่อดำริสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ ป่ามีกำลังขึ้นมาอีก เงินทองไม่มีก็ออกเดินสายเชิญชวนไป
ทั่วประเทศ โชคดีที่การบินไทยช่วยออกค่าเครื่องบินให้ ได้เหาะไป สุขภาพไม่ทรุดเท่าใดนัก ยังมีพวกเราที่ประสบผลบุญจาก
การทำบุญสร้างพระประจำตัวช่วยเล่าเรื่องนั้น เรื่องนี้ให้ป่านำมาเขียนเผยแพร่ให้ผู้คนอ่าน ติดตามเจ้าของบุญมาได้ส่วนหนึ่ง
มาครั้งนี้คิดว่าจะตายแน่ๆ พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้เมตตาให้บุญช่วยหมู่คณะเขียนหนังสืออานุภาพพระมหาสิริราชธาตุ
กุมพาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙