ข้อความต้นฉบับในหน้า
507
ธรรมกาย เมื่อถึงธรรมกายแล้วดวง
ธรรมจะมีขนาดเท่าหน้าตักธรรมกาย
ตลอดจนกระทั่งถึงเป็นพระอรหัต
พระอรหัตหน้าตัก ๒๐ วา เกตุ
ดอกบัวตูม ใส ดวงธรรมที่ทำให้เป็น
ธรรมกายก็วัดผ่าเส้นศูนย์กลาง ๒๐ วา
กลมรอบตัว อยู่ศูนย์กลางกายพระ
อรหัตนั้น นี่ให้รู้จักหลักนี้ก่อน
เมื่อรู้จักหลักอันนี้ละก็ ศิล
สมาธิ ปัญญา อยู่ในกลางดวงนี้
ดวงศีล เท่าดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ อยู่
ในกลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์นั้นแหละ
ดวงสมาธิ ก็อยู่ศูนย์กลางดวงศีลนั้นแหละ ดวงเท่าๆ กัน
ดวงปัญญา ก็อยู่ศูนย์กลางดวงสมาธินั้นแหละ
ดวงวิมุตติ ก็อยู่ศูนย์กลางดวงปัญญานั้นแหละ
ดวงวิมุตติญาณทัสสนะ ก็อยู่ศูนย์กลางดวงวิมุตตินั้นแหละ
กายมนุษย์ละเอียด ก็อยู่ในกลางดวงวิมุตติญาณหัสสนะนั้น
ถ้าต้องแสดงให้กว้างออกไปกว่านี้ ให้เข้าใจปัญญา
ชัดๆ อย่างนี้ละก็ จนกระทั่งถึงพระอรหัต ก็จะเข้ารู้จัก
ปัญญาชัดๆ อย่างนี้ว่า ปัญญามีรูปพรรณสัณฐานเป็นอย่างไร?
เมื่อรู้จักดวงศีล ดวงสมาธิ ดวงปัญญา เช่นนี้แล้ว
ในกลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ เดินไป
ทางศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ ก็จะถึง
กายมนุษย์ละเอียด
กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ละเอียดก็
เดินไปในทางศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ
อีก เข้าถึงกายทิพย์
กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายทิพย์ก็เดินในทางศีล
สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ เข้าถึงกายทิพย์
ละเอียด
ในกลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายทิพย์ละเอียดก็
เดินในทางศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ เข้าถึง
กายรูปพรหม รูปพรหมละเอียด อรูปพรหม อรูปพรหม
อ้างอิง
ละเอียด เดินแบบเดียวกันนี้ทั้ง ๑๘ กาย เดินไปแบบเดียว
ถึงพระอรหัตทีเดียว...”
บทสงทาย
การมีสัมมัตตะ ๑๐ (ความถูก ๑๐ ประการ) นี้เอง
ทำให้เราพ้นจากทุกข์ภัยในวัฏสงสาร และสามารถหลุดพ้น
จากกิเลสทั้งปวงได้ หรือกล่าวสรุปในเชิงปฏิบัติว่า ให้ทำใจ
ของเราให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ดำเนินจิตเช้าถึงศีล
สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ ภายในเข้าถึงกาย
ในกาย แทงตลอดทั้ง ๑๘ กาย เข้าถึงกายธรรมอรหัต
เป็นพระอรหันต์ อันเป็นแหล่งบรมสุขที่ซ้อนอยู่ในตัวเรานี้เอง
ความถูกต้องเกิดจากใจที่หยุดถูกส่วน
ความถูกอย่างสมบูรณ์เกิดจากใจที่หยุดอย่างสมบูรณ์
๑. พระสูตรและอรรถกถาแปล : มหามกุฏราชวิทยาลัย, ติกิจฉสูตร, สัมมัตตสูตร อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต
๒. รวมพระธรรมเทศนา ๖๓ กัณฑ์ : หลวงพ่อวัดปากน้ำ, ปัญญาเบื้องต่ำและปัญญาเบื้องสูง ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๗
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๔ น