อวิชชาและตัณหา : หน้า 3/116

เหยื่อ ปลาที่หลงเหยื่อจนติดเบ็ดของนายพรานทีดักล่อไว้ ก็เพราะความอยาก และความไม่รู้เท่าทันเล่ห์จึงต้องดิ้นทุรนทุรายทุกข์ทรมานจนกว่าจะสิ้นชีวิตฉันโด มนุษย์ก็เช่นกัน เพราะมีอวิชชา และตัณหาอยู่ในโจ จึงมักลูกลวงด้วย เหยื่อล่อของพญามาร ที่มาพร้อมกับกามคุณ (ะ จนเกิดเป็นความโลภ ความ โกรธ และความหลง เข้าพัวพันในชีวิต ทำให้ทุกข์ทรมานจนถึงวาระสุดท้าย หากมนุษย์ยังไม่ยอมละคลายจากอวิชชาและตัณหานั้น ย่อมต้องติดอยู่ โนกับตักของพญามาร คือ วัฏสงสารอยู่ร่ำไปไม่มีที่สิ้นสุด พุทธศิตป่ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔

- อวิชชาและตัณหา