การศึกษาและการแปลภาษาคันธารี : หน้า 53/116

โบราณออกมา นั่นคือ ภาษาคันธารี มันเป็นงานที่ต้อง พิถีพิถันเพื่อให้ถูกต้องเที่ยงตรง ไม่ให้มีผิดพลาดเลย เพราะว่างานวิชาการเป็นงานที่ต้องอาศัยความมั่นใจจริงๆ - ทำงานอย่างนี้ คุณรู้สึกเครียดไหม? ถาม ซาโลมอน : ตามธรรมชาติ ผมเป็นคนง่ายๆ มีน้ำใสใจจริงกับ คนทุกคนอยู่แล้ว ผมจึงรู้สึกสบายไม่ว่าจะอยู่หรือทำ อะไร ถาม : ก๋วยบอกลักษณะของภาษาคันธารีได้โหม? ซาโลมอน: ไม่มีใครรู้ว่ามันออกเสียงอย่างไร ภาษาเขียน ของมันก็ไม่ได้มาตรฐานเลย ค่า บางคำ เขียนสองสามแบบ ในเนื้อหาเดียวกัน ถาม * ถ้าเป็นอย่างนี้ คุณแปลภาษาคันธารีออกมา เป็นหนังสือ Ancien, 8นปป111515ผอแร (10111 031X11131-3 ไต้ด้วยวิธีไหน? ซาโลมอน: ส่วนใหญ่ผมเทียบเคียงกับงานเขียนอื่นๆ หรือ วัตถุศิลปะอื่นๆ ที่เอามาปะติดปะต่อประกอบกันเป็น หลักการให้อ้างอิงได้ ถาม - คุณจะไปหาใครมาทำวยคิดว่าภาษาเก่าๆ อย่าง นี้ เวลาพูดมันจะออกเสียงยังไงได้ไหม? ซาโลมอน: จะไปหาที่ไหนกันล่ะ วันๆ ผมก็ต้องลองอัมๆ เป็น ทำนองนึกว่าเสียงของมันน่าจะอย่างนี้ๆ ผมก็ทำ อย่างนี้อยู่ เรื่อยเวลาอยู่ในห้องทำงาน เดินๆ อยู่ในมหาวิทยาลัย อาบน้ำ หรือนอน ถาม : คุณเคยไปถิ่นที่เคยใช้ภาษาคันธารีไหม? ซาโลมอน: เคย แคว้นคันธาระอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียง เหนือของอัฟกานิสถานต่อพรมแดนปากีสถาน เดิมมันเป็น ศูนย์กลางการค้าขายบนเส้นทางสายไหม เพราะฉะนั้น มัน จึงเป็นที่รวมของวัฒนธรรมนานาชาติ โดยเฉพาะ อารยธรรมกรีกที่มีอิทธิพลในดินแดนแถบนี้มากเพราะมีคน กรีกอาศัยอยู่ไม่น้อย ดูได้จากพระพุทธรูปที่ปันในศตวรรษที่ สองตามศิลปะของอินเดียผสมกรีกและโรมัน ถาม การค้นพบจารึกเปลือกไม้เบิร์ชที่แคว้นคันธาระ แสดงให้เห็นว่าที่นี่นอกจากจะเป็นศูนย์กลางการค้าที่ สำคัญของโลกในสมัยโบราณแล้ว ยังเป็นแหล่งความคิด ภูมิปัญญาของคนโบราณด้วยให้หรือไม่? ซาโลมอน: ถูกต้อง คันธาระไม่ใช่เมืองของชาวพุทธที่อยู่ ไกลปืนเที่ยง แต่เป็นแหล่งที่น่าตื่นตาตื่นใจด้วยความรู้ ดูได้ จากงานเขียนเก่าแก่ต้นฉบับที่อุดมไปด้วยความคิดและ สดีปัญญาของชาวพุทธ ถาม : คุณมีเพื่อนร่วมงานหรือไม่? ซาโลมอน: มี เราทำ งานเป็นกลุ่ม ถาม : กลุ่มของคุณใช้หลักการอะไรทำ งานร่วมกัน? ซาโลมอน: เราทำงานด้วยมาตรฐานของวิชาการด้วย ความเร็วเหมือนวิ่งบนทางสั้นๆ มีตรงไหนที่ค่า จารึกคลุมเครือ เราก็จะมานั่งดูด้วยกัน โต้แย้งกันด้วยหลักการ แล้วก็แก้ไข ให้ละเอียดลออมากชื้น บางที มันก็เหมือนเหตุการณ์ในโลก ศตวรรษที่ 20 ที่วิ่งผ่านหน้าต่างของตึกเรียนใน มหาวิทยาลัยไปโดยที่เราไม่รู้ความหมายของมันแน่นอน อะไรอย่างนี้ ถาม : คุณรู้สึกอย่างไว้บ้างที่ได้มาท่า งานที่ยากลึกลับ อย่างนี้? ซาโลมอน: ผมรู้สึกว่าผมมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบต่อชาว พุทธ ต่อหอสมุดอังกฤษ และต่อเพื่อนนักวิชาการด้วยกัน ในเวลาเดียวกัน ผมก็ต้องรับผิดชอบต่อผู้เขียน จริงๆ แล้ว จะต้องเรียกว่าผู้คัดลอกงานจารึกโบราณนี้ที่คิดว่าน่าจะเป็น เมื่อพระเปิดร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๔ ๕๑