ความมักง่ายและการสร้างบุญ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 2 หน้า 67
หน้าที่ 67 / 116

สรุปเนื้อหา

ภายหน้า เลยเป็นการอนุโมทนาบาป ตามๆ กันไป ไม่เคยคิดแม้แต่จะพิสูจน์ด้วยตนเอง คงจะได้ไปเกิดก่อกรรมทำเข็ญกันต่อไปอีกใน บางทีไม่กล้าพิสูจน์ เพราะกลัวว่าสิ่งที่ตนรู้มาตั้งเยอะนั้น ในฝ่ายของราษฎรนี้ ก็เช่นกัน ความเดือดร้อน ทำให้คิดอยากได้โน่นได้นี่ มองเห็นคนอื่นเขารวย ทำไมเรา ไม่รวยอย่างเขาบ้าง ไม่เข้าใจเหตุผล เพราะว่าไม่สามารถมองลงไป เห็นภายในกาย ว่าดวงบุญของตนมันหีบแคบ เมื่อเห็นว่าตัวจน ก็มั่นคงอยู่ในความเชื่อในความ จนของตน แล้วเลยไม่คิดว่าตนมีศักยภาพที่จะให้ใครได้ ก็ เรายังไม่มีจะกินเลย เรื่องอะไรจะทำบุญ เผลอๆ ยังคิดต่อ ไปอีกว่า พระนะยังรวยกว่าตัวเองเสียอีก ก็เลยไปรุกล้ำ ที่ดินของทางวัดบ้าง หาเรื่องว่าพระบ้าง อย่างโน้นอย่างนี้ ใครเขาไปทำบุญก็ค่อนขอดว่าเป็นพวกคนโง่ มีแต่ตัวเองที่ฉลาด เพราะไม่ทำบุ

หัวข้อประเด็น

- ความมักง่ายและการสร้างบุญ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ภายหน้า เลยเป็นการอนุโมทนาบาป ตามๆ กันไป ไม่เคยคิดแม้แต่จะพิสูจน์ด้วยตนเอง คงจะได้ไปเกิดก่อกรรมทำเข็ญกันต่อไปอีกใน บางทีไม่กล้าพิสูจน์ เพราะกลัวว่าสิ่งที่ตนรู้มาตั้งเยอะนั้น ในฝ่ายของราษฎรนี้ ก็เช่นกัน ความเดือดร้อน ทำให้คิดอยากได้โน่นได้นี่ มองเห็นคนอื่นเขารวย ทำไมเรา ไม่รวยอย่างเขาบ้าง ไม่เข้าใจเหตุผล เพราะว่าไม่สามารถมองลงไป เห็นภายในกาย ว่าดวงบุญของตนมันหีบแคบ เมื่อเห็นว่าตัวจน ก็มั่นคงอยู่ในความเชื่อในความ จนของตน แล้วเลยไม่คิดว่าตนมีศักยภาพที่จะให้ใครได้ ก็ เรายังไม่มีจะกินเลย เรื่องอะไรจะทำบุญ เผลอๆ ยังคิดต่อ ไปอีกว่า พระนะยังรวยกว่าตัวเองเสียอีก ก็เลยไปรุกล้ำ ที่ดินของทางวัดบ้าง หาเรื่องว่าพระบ้าง อย่างโน้นอย่างนี้ ใครเขาไปทำบุญก็ค่อนขอดว่าเป็นพวกคนโง่ มีแต่ตัวเองที่ฉลาด เพราะไม่ทำบุญ ครั้นโกรธแค้นรัฐบาลในเรื่องต่างๆ เช่นเรื่องการ ประกันราคาพืชผลบ้าง เรื่องการตั้งโรงงานน้ำมัน โรงงาน แก๊สธรรมชาติช้าง ก็ก่อม็อบขึ้นมา เรียกร้องต้องการอย่าง โน้นอย่างนี้ เรียกว่าคิดถึงเรื่องได้ มากกว่าเรื่องให้ สังคมประเทศจึงเต็มไปด้วยคนไม่มีบุญหรือคน บุญหมด ทรัพยากรธรรมชาติแร่มีค่าทั้งหลายแม้จะมี มากมายใต้ธรณีก็โผล่ขึ้นมาไม่ได้ เพราะแผ่นดินมันหนักด้วยคนบาป เป็นเหตุเป็นผลซึ่งกันและกันอย่างนี้ สมบัติขึ้นอยู่กับกำลังบุญ ใจใส คือที่เก็บบุญ ถ้า ใจขุ่นมัว ไม่ไหว เหมือนชะลอม สมบัติพัสถานที่เท่าไร........ รั้วหมด พระท่านว่าที่สยามประเทศยังอยู่ได้ทุกวันนี้ก็ เพราะบุญเก่าที่บรรพบุรุษชาวพุทธได้ตั้งสมไว้นานถึง ๗๐๐ กว่าปี บุญนั้นถูกใช้ไปเรื่อยๆ และไม่ค่อยได้มีการสร้างใหม่ รสแผ่นดินจึงค่อยคลายโอชะ สังคมกำลังไหลลงสู่หุบห้วงเหวแห่งความ หายนะนี้จะเป็นเพราะเหตุใดหากมิใช่เพราะเหตุแห่งความ มักง่าย.......... อยากรวยโดยไม่ต้องให้ อยากมีด้วยการแย่ง อยากให้คนชมด้วยการด่า ที่แท้คือไม่จริง "กระแส" จึงคล้ายพระเจ้า ที่เป็นตัวตัดสินทุกอย่าง ทั้งๆ ที่ตัว “กระแส” เองก็สับสนอลหม่าน ไหลพล่านเป็นน้ำวน พร้อมที่จะดูดดึงทุกสิ่งทุกอย่างลงไปใต้วังลึก ในธรรมะนั้นมีแต่ความสนิทนิ่ง คำพูดของยาย คุณยายผู้ไม่รู้หนังสือ เป็นคำพูดพี่ สั้น ง่าย สะอาด ชื่อ บริสุทธิ์ หาได้ยากจากวาจาของคน ทุกวันนี้ใจของยายใสอย่างเพชร สนิทนิ่งอยู่กับพระธรรมกาย ยายต้องสร้างบุญมาก เพราะยายอยากช่วยคนเยอะ นานมาแล้ว ตั้งแต่ครั้งเริ่มสร้างวัด ญาณทัศนะ ของท่านมองเห็นวัดพระธรรมกายจะเป็นปากลางเมืองใน อนาคต เมืองจะขยายมาถึงนี่อย่างคาดไม่ถึง จากสภาพ ตั้งเดิมที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากทุ่งนาสุดกันดาร คนจะมาที่ วัดกันมาก วัดถูกโจมตี มีคนไปเล่าให้หันฟัง ท่านว่าพวก หูเบาอย่าเพิ่งมา ให้คนมีปัญญามาก่อน เรามีวิธีการแก้ไข ปัญหา คือแก้ด้วยบุญ อย่างอื่นแก้ไม่ได้ เราอย่าหวังพึ่งคน เพราะคนมีกิเลส พึ่งไม่ได้ ให้เอากฎระเบียบเป็นหลัก เอา บุญเป็นหลัก ตรงกับพี่หลวงพ่อหัดดะท่านว่า คนเราถ้าไม่มีความ รับผิดชอบ มีแต่ความมักง่าย สกปรกโสมม จะหวังเอา เดือนเอาดาวได้อย่างไร เดือนดาวสุกสว่างออกอย่างนั้น จะ อยู่ในมือของคนใจมีดได้อย่างไร วินัย คือกฎในการควบคุมตัวเอง ควบคุมสังคม และสิ่งแวดล้อม วินัยในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงวินัยแบบทหาร แต่เป็น วินัยที่มีเป้าหมายเพื่อความไม่ก่อเวร มีเป้าหมายที่บุญกุศล ซึ่งแตกต่างจากทางโลก คนติไต้ หลวงพ่อว่า วินัย หา ให้คนไม่มักง่าย และ ให้สร้าง quote
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More