การแก้ปัญหาม้าถือตัว : หน้า 93/116

เมื่อเจ้ามาถึงท่าน้ำ มีใครอยู่ที่ท่าน้ำา ก่อนไหม บัณฑิตซักไซ้ไล่เลียงคนเลี้ยงม้าอย่างถี่ถ้วนจน ได้ความว่า ม้าอาชาไนยตัวนี้เป็นม้าถือตัว เมื่อเห็นคนน่ามาไม่มีสกุลมาอาบน้ำ ดื่มน้ำ จึงไม่ยอมลงไปที่ท่า นั้นอีก บั^x เอ่อ... มีครับ มีคนนำม้า ตัวหนึ่งมาอาบน้ำ นี่แน่ะ ท่านผู้เลี้ยงม้า! ท่านจงว่า มาอัศวราชนี้ ไปอาบน้ำ และดื่มน้ำที่ท่าอื่นๆ ดูบ้าง แต่คน ที่บริโภคข้าวปายาส ที่เขาปรุงด้วยเนยใส น้ำผึ้ง น้ำอ้อย บ่อยๆ เข้า ยังรู้จักเบื่อได้ จะอธิบายสาเหตุเรื่องนี้ให้ คนเลี้ยงม้าตรงๆ คงไม่ เข้าใจ มีแต่จะมากเรื่อง ไปเปล่าๆ ม้าตัวนี้ ดื่มน้ำที่ท่านี้ บ่อย ๆ นานวันเข้าก็ คงจะเบื่อเช่นเดียวกัน คนเลี้ยงม้าได้ฟังคำของราชบัณฑิต แล้วก็ทำตาม นำม้า มงคลอัศวราชไป ดื่มน้ำ และอาบน้ำ ในท่าอื่น ม้ามงคล ก็ยินยอมแต่โดยดี ราชบัณฑิตจึงกลับมากราบทูลพระราชาให้ทรงทราบเรื่องราวทั้งหมด รื่องราวทั้งหมด พระเจ้าพรหมทัตทรงดีพระทัยเป็นอย่างยิ่ง บังเกิดความปลาบปลื้มเป็นล้นพ้น ทรงสรรเสริญราชบัณฑิตที่สามารถหยั่งรู้ แม้กระทั่งอัธยาศัยของสัตว์เดียรัจฉาน จึงพระราชทานเกียรติยศและรางวัลให้เป็นการตอบแทน ว จบ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๔ ๙๑