ข้อความต้นฉบับในหน้า
ตรวจคนเข้าเมืองมาหลายชั่วโมง
หลายคนเริ่มแสดงเจตจำนงว่าจะต้อง
เข้าห้องน้ำ คุณวิไลคว้าไมค์ขึ้น
อรรถาธิบายถึงวิธีการใช้ห้องน้ำแบบ
มีป่าเป็นฝา มีฟ้าเป็นหลังคาอย่าง
คล่องแคล่ว แถมใจดีอาสาน่า ทีมฝ่าย
หญิงไปเข้าห้องน้ำด้วยตัวเองอีกด้วย
มีข้อตกลงกันว่าพอรถจอด ผู้หญิงให้
ไปทางซ้าย ผู้ชายให้ไปทางขวา
พอรถจอดริมทาง สองข้าง
เป็นป่าโปร่ง คุณวิไลน่าทีมฝ่ายหญิง
เดินคุ้มไปทางซ้ายพร้อมร่มคันใหญ่ใน
มือ ส่วนฝ่ายชายไม่มีใครพาไปต้อง
เรียนรู้ด้วยตนเอง ซึ่งก็คงไม่หนักหนา
อะไรนัก คุณวิไลน่าาฝ่ายหญิงเข้าป่าไป
ไกลพอสมควรได้ทำเลเหมาะแล้ว ก็จัดการกางร่มให้ ใคร
บางคนหันกลับไปมองคนบนรถที่จอดคอยอยู่ เห็นเพื่อน
ชะเง้อมองด้วยความเป็นห่วง จึงบอกคุณวิไลให้เดินเข้าป่าลึก
ไปอีก ด้วยเกรงว่าเพื่อนจะเห็น ยิ่งเดินลึกเช้าเพื่อนบนรถก็
ยิ่งชะเง้อใหญ่ กว่าเสร็จภารกิจต้องเดินกันไกลโขทีเดียว
เป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่ยากจะลืมเลือนสำหรับการมา
เยือนอินเดียครั้งนี้
พลบคาท้องฟ้าเป็นสีเทาแล้ว เราจึงเดินทางมาถึง
วัดไทยกุสินารา พอลงจากรถรู้สึกเหมือนกลับมาอยู่เมืองไทย
เห็นโบสถ์ที่มีช่อฟ้าใบระกา อาคารทรงไทยคุ้นตา
และที่สร้างความอบอุ่นใจอย่างยิ่งคือ ได้รับความ
เมตตาจากพระภิกษุที่ท่านพักอยู่ที่วัดแห่งนี้ ท่าน
ทักทายพูดคุยเป็นกันเองเหมือนเป็นญาติพี่น้องกัน
คนไทยน่ารักตรงนี้เอง ไม่ว่าจะไปอยู่ที่แห่ง
ไหนในโลก ความโอบอ้อมอารีเป็น
คุณสมบัติที่ติดตัวไปตลอด
คณะของเราเข้าพักในห้องพัก
ของวัด ที่จัดเตรียมไว้สำหรับญาติโยมที่
เดินทางมาสักการะสังเวชนิยสถาน
อาคารที่พักเป็นอาคาร ๓ ชั้น ทอดยาว
ไปตามแนวกำแพง เป็นห้องพักที่สะดวก
สบาย สะอาดสะอ้าน ห้องหนึ่งพักได้ 4
วัดไทยกุสินารา
พระประธานในโบสถ์ วัดไทยกุสินารา
คน ทุกห้องมีห้องน้ำในห้องพักเป็นสัดส่วน
หลังจากพักผ่อน อาบน้ำให้สดชื่นแล้ว เวลา ๑๙.๓๐
น. พวกเราไปร่วมกันสวดมนต์ทำวัตรเย็นในโบสถพร้อมกับ
พระภิกษุที่พักที่นี่ เสียงสวดมนต์ครั้งนั้นก้องกังวาน ทำให้
จิตใจสงบ เยือกเย็น เป็นสุขยิ่งนัก ท่ามกลางบรรยากาศ เช่นนี้
ได้มาอยู่ใกล้สถานที่ที่พระพุทธองค์เคยประทับ เมื่อมองไปยัง
พระประธานที่ประดิษฐานกลางพระอุโบสถแล้ว มีความรู้สึก
ราวได้มานั่งอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ขององค์สมเด็จพระ
สัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างนั้น ปิติ เบิกบานใจเหลือเกิน
หลังจากสวดมนต์แล้ว ท่านเจ้าอาวาสกล่าวกับ
พวกเราว่า เห็นพวกเราเข้ามานั่งในโบสถ์ด้วย
อาการสงบ สำรวม นั่งกันเป็นแถวเป็นแนว ฟังเสียง
สวดมนต์ที่ออกอักขระชัดเจน เวลากล่าวคำว่าสาธุ
ท่านเจ้าอาวาสวัดไทยกุสินารา
ก็กล่าวพร้อมกัน เต็มเสียง กาวถอดรองเท้า
ก็เป็นระเบียบเรียบร้อย งามตา พอได้เห็น
ได้ยืนอย่างนี้ ไม่ถามล่ะว่ามาจากไหน
ใครเป็นครูบาอาจารย์ พวกเราได้ฟังอย่างนี้
แม้เดินลงจากโบสถ์มาแล้ว หลายคนยัง
หุบยิ้มไม่ค่อยลงเลย ไม่รู้ทำไม!
จากนั้นก็แยกย้ายกันพักผ่อน
พร้อมกับตั้งโปรแกรมไว้ว่า พรุ่งนี้หลัง
อาหารเช้าเราจะได้ไปสักการะนิพพานวิหาร
เมษายน พ.ศ. ๒๕®
๒๓