การศึกษาและการเตรียมสอบ : หน้า 74/108

R 1^111 สาระ : หลานชาย หยาดวารีปรากฏมีที่ปลายตา ...แสงจากโคมตั้งโต๊ะให้ความสว่างต่อเนื่องในความอ้อยอิ่งของกาลเวลามานานมากแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แวว ว่าสายตาคู่นั้นหรืออักขรบาลีเหล่านี้จะเมื่อยล้าอ่อนแรงลงไปก่อน ท มีกพิมพ์สีดำสนิททอดตัวลงบนหน้ากระดาษ ขาวขุ่น ต่างท้าทายให้เขาเข้าไปค้นหาอรรถอัน ละเอียดลุ่มลึก ที่เร้นกายภายในพยัญชนะเพียง ๓๓ ตัว ได้ อย่างไม่น่าเชื่อ หลอดไฟ 50วัตต์ ดวงน้อยท่ามกลางม่านราตรีกว้างใหญ่ ไม่ได้เพียงบ่งบอกว่ามีนักศึกษาผู้กระหายใฝ่รู้เล่าเรียนอยู่เท่านั้น ยังเสมือนบอกบ่งให้รู้ว่า ในศิลปะมากมายหลายแขนงกลาง มหรรณพดำมืด เวลานี้ คงมีศาสตร์ๆ หนึ่ง ที่กล่อมเกลาให้ ผู้ศึกษาพานพบกับแสงสว่างแห่งชีวิต “กี่โมงแล้วเนี่ยะ” เขาพึมพำกับตัวเอง นาฬิกาบอกเวลาสองยามครึ่ง เขาก้มกราบตำรา ๓ ที่ แล้วจึงค่อยๆ จัดเรียงหนังสือทั้ง ๗ เล่ม ลงกระเป๋า พาดผ้า กาสาวพัสตร์บนร่างกายความสูง ๑,๘๒๑ มิลลิเมตร “เดี๋ยวจะตื่นไม่ไหว” เขาพูดกับตัวเองอีกครั้ง ก่อนที่ แสงไฟจะหรี่ลงเรื่อยๆ จนตับไป “นภ! ตื่นได้แล้ว....นภา นภ” เสียงไม่คุ้นหูเรา มั่นใจว่า ๗๒ กัลยาณมิตร เมษ"ขบ พ.ค. ฟะซะ คุ้นหูเขา แทรกตัวผ่านความสวัดก่อนสัตว์ปีกแหกปาก “ถึงเวลาแล้วหรือ” เจ้าของชื่อนก เค้นเสียงสุดวัวเงีย ผ่านลําคอ "ใช่ ถ้าลุกช้ากว่านี้ ๑ นาที สามเณรนภจะทำวัตรเช้า สายอยางแน่นอน” นัยน์ตาคู่เดิมเปลี่ยนเป็นลุกโพลง “ขอบใจมาก มณเฑียร" เขารีบจัดแจงเก็บข้าวของเป็นระวิง ไม่วายหยิบหนังสือหลัก- สัมพันธ์ไทยติดมือไปด้วย หลังจากสามเณรมาพร้อมเพรียงกันในโถงใหญ่ของศาลา พระอาจารย์น่าสวดมนต์ตามปกติ “เหลือเวลาอีกเพียงเดือนเศษๆ ก็จะถึงวันสอบ” ดูสีหน้า ของนกเหมือนคนท้องร่วงฉับพลัน “ยังไงช่วงนี้ก็ขยันกันให้มากๆ นะ อย่าลืมว่า ความพยายาม แม้ล้มเหลวก็สง่างามเสมอ "เวลาเรียน ก็หมั่นตรึกระลึกนึกถึงเสมอว่า เราเรียนไป นอกจากได้ความรู้ ก็ยังได้บุญไปด้วย เพราะเป็นการรักษาไว้ ซึ่งคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เขาเรียกว่าได้