การรับอารยธรรมตะวันตกและผลกระทบต่อสังคมไทย : หน้า 68/108

ชัยภูมิ 1 () () 1951 พิจิตร ๗ ของดวงอาทิตย ความจริงอันประเสริฐในพุทธศาสนานั้น ถูกบดบัง ด้วยสิ่งกระจอกงอกง่อยเช่นวันวาเลนไทน์ และวันอาโลวีน ที่สนุกสนาน วัยรุ่นไม่สนใจค่าสอนของพระพุทธศาสนา เท่ากับความหลงระเริงกับกลกิเลสที่ถูกคนต่างชาติหยิบยื่น ให้ ละเลยคำสอนของบรรพบุรุษ และครูบาอาจารย์...... กระโดดโลดเต้นไปตามกระแสที่เร่งเร้ารุกราน..... ไม่เข้าใจ..... แต่สะใจ..... สำหรับประเทศไทย การรับอารยธรรมตะวันตก แบบผิวเผิน และการเลียนแบบโดยปราศจากการสร้างสรรค์ เป็นอันตรายอย่างยิ่ง เพราะมันทำให้คนเลิกคิด เลิกเป็นตัว ของตัวเอง และแก้ปัญหาโดยมองแค่จุดเล็ก โดยไม่แตะต้อง ระบบใหญ่ เพราะคิดว่า ตนไม่สามารถจะไปกระทบกระเทือน ระบบใหญ่ที่ครอบตนอยู่ได้ การไม่แตะต้องระบบใหญ่ ทำให้มองไม่เห็นภาพ รวมของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด และมันทำให้เราไม่เข้าใจ ตัวของเราเอง ในสังคมนี้แทบจะไร้ความสร้างสรรค์ คนของเรา ยากที่จะค้นคิดทางวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี เพราะ เจ้าของศาสตร์คือชาวต่างชาติ รัฐบาลไม่สนับสนุนให้คนของ เราคิดค้นสิ่งเหล่านี้ ในทางตรงข้าม หลักสูตรในห้องเรียน ๖๖ | ม าณมิตร เมษายน พ.ศ. tita กลับย้อมใจให้เยาวชน “รับเชื่อ” ในสิ่งที่เคยศึกษากันมาแล้ว โดยไม่สามารถวิพากษ์วิจารณ์ โต้แย้ง หรือมองหาแนวทาง ที่จะสร้างสรรค์แนวคิดใหม่ๆ ขึ้นมาได้ ดูเหมือนจะเป็นที่ ยอมรับแล้วว่า คนที่จะค้นคิด จะค้นพบสิ่งใหม่ๆ ทาง วิทยาศาสตร์ ย่อมจะเป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่เรา เพราะเราเป็นเพียงผู้เลียนแบบเท่านั้น มันจึงเป็นระบบความคิดที่อันตรายอย่างยิ่ง มันทำให้เรายอมรับในความยิ่งใหญ่ของชนชาติอื่น เริ่มจากการยอมรับทางวิทยาศาสตร์ แล้วก็ไหลมารวมที่การ ยอมรับทางปรัชญาการดำเนินชีวิต และ....อาจจะรวมถึง ศาสนา ลักษณะอาการของการเรียนรู้ในสิ่งที่ “รู้แล้ว” หรือ “ยอมรับกันแล้ว” เช่นนี้ ทำให้สิ่งใดก็ตามที่เป็นของแปลกใหม่ ยากที่จะหยั่งตัวลงบนผืนแผ่นดินไทยได้ ยกเว้นแต่ว่า เป็นสิ่งที่มีต้นตอมาจากต่างประเทศ หรือเป็นสิ่งที่ฝรั่งเป็นต้นคิด ฝรั่งบางคนที่เข้ามาศึกษาวิชชาธรรมกายจนได้ผลดี ได้น่าเรื่องนี้โปสนทนากับเพื่อนคนไทยกลุ่มใหญ่ ปรากฏว่า ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก จนฝรั่งท่านนั้นแสดงความ ประหลาดใจว่า ทำไมพวกเขาเชื่อ “ฝรั่ง” มากกว่าคนไทย ด้วยกันเอง