ความสัมพันธ์ในครอบครัวและปัญหาสังคมไทย : หน้า 71/108

อบรมสั่งสอนศิษย์ให้เป็นคนดี และบอก ความรู้ทั้งหลายด้วยดีและครบถ้วน ในอดีต นักเรียนมีครูคือพระ เพราะว่าศิลปวิทยาการทั้งหลายส่วนใหญ่ อยู่ในวัด ดังนั้น ความเคารพนับถือของ ศิษย์ต่อครูจึงมากกว่าปกติ และเนื่องจาก ครูเป็นพระ ครูจึงมีศีล มีธรรม น่าเคารพ น่ายกย่อง และเป็นตัวอย่างที่ดีแก่ศิษย์ แต่สังคมปัจจุบัน ครู ไม่ได้เป็น ตัวอย่างที่ดีแก่ศิษย์มีอยู่อย่างมากมาย ครู ลงโทษเด็กอย่างรุนแรงและไร้เหตุผล ครู ขายยาบ้าให้เด็ก ครูทำร้ายเด็ก และเด็กดีด ล้างครู เด็กด่าครู ก็มีอยู่เป็นจำนวนมาก ทั้งนี้เพราะทั้งครูและศิษย์ ล้วนแต่ไม่มีศีล ไม่มีธรรม นั้นเอง ไม่ใช่อะไรอื่น กลุ่มที่ ๓ : ทิศเบื้องหลัง : ภรรยา สามี สามีและภรรยา ล้วนมีหน้าที่ต่อกัน สามีต้องยกย่อง ให้เกียรติภรรยา ไม่นอกใจ มอบความเป็นใหญ่ให้ และให้ เครื่องแต่งตัว ดูแลภรรยาของตนตามสมควร ฝ่ายภรรยาก็ต้องจัดการงานให้ดี ขยันขันแข็ง ไม่ นอกใจ รักษาทรัพย์ที่สามีหามาได้ และสงเคราะห์คนข้างเคียง ของสามี แด่ทิศเบื้องหลังนี้ก็ดูจะมีปัญหาไม่แพ้ทิศอื่นๆ เพราะการนอกใจกัน ความหวาดระแวงซึ่งกันและกัน ระหว่างสามีภรรยาอันเป็นเหตุปัจจัยของการแยกทางกัน เดินดูเหมือนจะทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวัน SRILANKA ไม่ว่าในครอบครัวไทย หรือครอบครัวเทศ ปัญหา ในครอบครัวไทยที่เห็นกันอยู่ดาษดื่นนั้น ถ้าเป็นครอบครัว ของชนชั้นล่างมักจะผสมผสานอยู่กับเรื่องของอบายมุข สามีหรือภรรยาเล่นการพนัน อันเป็นที่มาของความล่มจม ในครอบครัว สามีกินเหล้าเมาเช้าเมาเย็น แล้วหาเรื่องทุบดี บุตรภรรยาให้ได้รับความทุกข์ทรมาน จนกว่าจะเลิกรากัน ไปหรือจนกว่าจะดายกันไปข้างหนึ่ง ในยามที่ยาบ้าระบาดไปทุกหัวระแหง เรามักจะ พบเห็นเหตุการณ์บิดาเอามีดจ่อคอบุตรของตัวเองเพราะว่า เมายาบ้า สามีฆ่าภรรยาตายเพราะโกรธที่มาง้อขอคืนดี แล้วภรรยาไม่ดีด้วย การทะเลาะเบาะแว้งทุบตีกันระหว่างสามีภรรยา หรือความไร้ความรับผิดชอบของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง จะส่งผล กระทบโดยตรงกับบุตร ที่ต้องทนเห็นภาพอันเลวร้าย ระหว่างบุพการีทุกวันทุกคืน บ่มเพาะนิสัยโกรธแค้นขมขื่น แล้วก็จะเติบโตขึ้นเป็นคนมีปัญหาในอนาคต กลุ่มที่ 4 : ทิศเบื้องซ้าย : มิตรสหาย หน้าที่ของมิตรสหาย คือให้ปันสิ่งของ ช่วยเหลือกัน ตามสมควร ว่ากล่าวตักเตือนซึ่งกันและกันได้ ไม่ละทิ้งกัน และนับถือกันได้ทั้งระหว่างเพื่อนกันและวงศ์ตระกูลของเพื่อน คนที่เป็นมิตรสหายกัน จะต้องชักจูงกันเดินไปใน ทิศทางของสัมมาทิฏฐิ ไม่ใช่จูงกันไปตกเหว และเหวที่ เพื่อนฝูงกันมักจะจูงกันไป ก็คือเหวแห่งอบายมุข กัลยาณมิตร เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๔ ๖๙