ข้อความต้นฉบับในหน้า
บุญต่อเนื่องไม่ขาดสาย
ถ้าทําอย่างใดอย่าง
หนึ่ง ในเจ็ดอย่างนี้ หรือครบ
ทั้งเจ็ดอย่างได้ยิ่งดี บุญจะไหล
ต่อเนื่องไม่ขาดสายเข้ามา
เลี้ยงใจของเราตลอดเวลา
แล้วความเจริญรุ่งเรืองทั้งทาง
โลกทางธรรมจะบังเกิดกับเรา
อย่างแน่นอน
หลวงพ่ออ่านมาถึง
ตรงนี้ไม่อ่านเปล่า พยายาม
ทดลองทำดู ทำแล้วทำอีก
แต่ก็ต้องยอมรับว่าแค่เพียง
รำลึกถึงคุณของพระพุทธเจ้า
พระอรหันต์ของพระสงฆ์ก็รูปๆ
เขาก็นึกออก เพราะฉะนั้น
เพียงแค่หลับตานึกถึงภาพ
พระคุณของท่านเหล่านี้ ใจ
เขาก็สงบเดี๋ยวก็เข้าถึงธรรม
กาย แล้วบุญก็เกิดเอาเกิดเอา
เมื่อจะสอนลูกสอน
หลาน หรือสอนใคร เขาก็
สอนง่าย เพราะนึกถึงภาพที่
พระพุทธเจ้า และพระอรหันต์
เหล่านั้นเคยอบรมเขาไว้
อย่างไร เขาก็สอนต่อๆ กันไป
แต่เราเกิดมาทีหลังพระองค์
ปรินิพพานไปแล้วสองพันกว่าปี
เรานึกถึงคุณของพระองค์
ก็ทำได้ไม่ง่าย แต่พระอริยสงฆ์
ในยุคโน้นคือ พระโมคคัลลานะ
พระสารีบุตร พระอานนท์
เหล่านี้เป็นต้น ท่านนึกถึง
พระคุณของพระสัมมาสัม
พุทธเจ้าได้ต่อเนื่อง ไม่ขาดเป็นห้วง
คนในสมัยพุทธกาล เขาเห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
มาเดินอยู่ต่อหน้า ได้ยินเสียงขณะพระองค์ทรงเทศน์ อบรม
สั่งสอนสาธุชน และพระภิกษุสามเณรอย่างเคร่งครัด สาธุชน
บางท่านก็ได้เข้าไปรับใช้อย่างใกล้ชิด เช่น แพทย์ก็ได้ไป
ดูแลรักษาพระพุทธองค์ด้วย
เมื่อเขาทั้งได้ยินและได้เห็น พอเขาหลับตาปุ๊บ
เขานึกออกเลยว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระคุณกับเขา
อย่างไรบ้าง เช่น พระองค์ทรงเทศน์ให้ฟังในเวลาที่เขาผิด
พลาด ทรงแก้ไขให้ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะใช้กายไข้ใจก็
ทรงสอนวิธีรักษาให้จนหมดจนสิ้น เพราะฉะนั้นภาพของ
พระองค์ทรงดีอย่างไร พระฉัพพรรณรังสีเปล่งปลั่งสว่างไสว
เพียงไหน เขาเห็นเหมือนอย่างกับมีใครเอาทีวี วีดิโอ หรือ
ภาพยนตร์ไปฉายไว้ในใจของเขาเลย เขาหลับตาลืมตาก็เห็น
ด้วยเหตุนี้ คนในยุคนั้นจึงนึกถึงพระพุทธคุณ พระ
ธรรมคุณได้ง่าย เพราะเขาได้ยินว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ตรัสอย่างไร ได้ยินชัดกับหูเลย แล้วไม่ว่าจะนึกถึงคุณของ
๓๒ | สยาณมิตร เมษายน พ.ศ. 2
อย่างไร มักนึกไม่ค่อยจะออก
นึกไม่ค่อยจะได้
ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เรา
ไม่เห็นตัวจริงของพระพุทธองค์
ดังนั้น สิ่งแรกที่เราจะต้องทำให้ได้ แล้วหลวงพ่อ
ท่านก็ทุ่มเททำอยู่เป็นสิบปี คือการถอดแบบพระธรรมกาย
ในตัวออกมา เพื่อให้ใครพอเห็นพระธรรมกายแล้วรู้ว่า นั้น
คือเป้าหมายสุดท้ายของชีวิตเรา แล้วก็เกิดกำลังใจยิ่งๆ ขึ้น
ไปว่า
๑) เราจะต้องเข้าไปถึงธรรมกายภายในที่มีรูปร่าง
อย่างนี้ให้ได้
๒) การทำบาปทั้งทางกาย วาจา ใจ เราจะเลิกให้
หมด เราจะสร้างบุญให้เต็มที่ แล้วกายเนื้อของเรานี้ จะได้
ใกล้เคียงลักษณะมหาบุรุษเข้าไปทุกทีๆ ถ้าทำ อย่างนี้บุญ
ใหญ่จึงจะเกิดขึ้นได้ง่าย
เพื่อให้ทุกคนได้บุญต่อเนื่องอย่างนี้ ในขั้นต้นนั้น
หลวงพ่อธัมมชโยจึงคิดว่า ต้องจำลองเอาพระธรรมกายใน
ตัวมาให้พวกเราดู แล้วใจของเราจะได้เป็นบุญกุศลง่าย
เพราะพระพุทธรูปที่มีอยู่ในโลกขณะนี้ เขาสร้างตามใจช่าง
ตัวช่างเองก็ไม่เคยเห็นพระธรรมกายในตัวว่าเป็นอย่างไร คน
ที่เคยเห็นก็ปั้นไม่เป็น ท่านจึงทุ่มเทอยู่เป็นสิบปีที่จะปั่น