สุขอันเกิดจากการบรรพชา : หน้า 85/108

ก ารดูนคุณธรรม : ภิรมย์ สุขะจนคนากาญจน์ “สุทจริงหนอ” ว่าด้วยสุขอันเกิดจากการบรรพชา กาลครั้งหนึ่ง สมัยพระเจ้าพรหมทัดครองกรุงพาราณสี มีพราหมณ์ผู้หนึ่งชื่อ อุทิจจะ เป็นพราหมณ์ที่ฉลาดปราดเปรื่อง มาก เป็นที่นับถือยกย่องของประชาชนทั่วไปในฐานะครูบาอาจารย์ มีลูกศิษย์ลูกหามากมาย ต่อมาพราหมณ์อุทิจจะได้พิจารณาเห็นโทษของการ ครองเรือน และเห็นอานิสงส์ของการออกบวชว่า มี คุณยิ่งใหญ่ไพศาล จึง. ทรัพย์สินที่มีอยู่ออกแจกใน เป็นทาน แล้วบวชเป็นฤๅษีอาศัยอยู่ในป่าหิมพานต์ ตั้งใจโกสมาธิ จนได้ฌานโลกีย์บรรลุสมาปต ๔ ในครั้งนั้น มีศิษย์พราหมณ์ ขอลิตดามออกบวชเป็น เอาษดา '. ที่มาหมันต์ ในช่วง ฤาษีอาจารย์จึงพาศิษย์เข้าพำนักอาศัยอยู่ในเมือง | ฤดูฝน จะมีฝนตกกระหน่ำ เป็นการชั่วคราว พระเจ้ากรุงพาราณสีจึงพระราช อย่างหนัก ไม่เหมาะแก่ ทานพระราชอุทยานให้เป็นสถานที่บำเพ็ญภาวนา การีเจริญภาวนา หลังจากนน มหาบพิตร บัดนี้ ก็หมดหน้าฝนแล้ว อาตมาขอลาท่านกลับ ไปเจริญภาวนาในป่า ตามเดิม ยงามมิตร เมษายน พ.ศ. ๒๕-๙ | ๘๓