สมาธิ Buckingham สงบสงบ อนาถบิณฑิกเศรษฐี หน้า 215
หน้าที่ 215 / 465

สรุปเนื้อหา

เนื้อหาพูดถึงการฝึกสมาธิในยุคที่พระสงฆ์มีความสำคัญ ทั้งในด้านการมีจิตใจที่สะอาดและสงบ การเผชิญกับการสรรเสริญและนินทา โดยมีการยกตัวอย่างถึงความเป็นอยู่ของผู้คนในยุคนั้นว่าเป็นไปอย่างสงบ ในการซึ่งการมีธรรมชาติภายในที่สร้างความบริสุทธิ์และราบรื่นอย่างแท้จริง เนื้อหายังชี้ให้เห็นถึงความลุ่มหลงของจิตใจต่อสถานการณ์ต่าง ๆ

หัวข้อประเด็น

-การฝึกสมาธิ
-พฤติกรรมคนในอดีต
-ธรรมะและความสงบ
-การเผชิญกับสรรเสริญและนินทา
-จิตใจและสุขภาพจิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

สมาธิ Buckingham สงบสงบ คนในยุคนั้นเขาเดินง่าย สงบขึ้นนิดและ อย่างดีแล้ว สะอาดหมดจดทั้งกายและใจใน "เต็ม เปี่ยมไปด้วยธรรมอันบริสุทธิ์ ภายนอกก็เป็นพระแก่ ภายในก็เป็นพระแก่ พี่พระทั้งนอกทั้งใน สองชั้นทีเดียว" "ธรรมดาบุคคลทั้งหลาย ย่อมหวั่นไหวต่อความ มิฉะนั้นและความเสื่อมลวก" ซึ่ง มิฉะนั้นก็ใจ พอเสื่อมลวก ก็เสื่อมใจ แต่สมณะกิริยาก็ใจ ก็เสื่อม แต่สมณะกิริยาก็ใจ แต่สมณะกิริยาก็ใจ ซึ่งมิฉะนั้นก็ใจ พอเสื่อมลวก ก็เสื่อมใจ แตสมณะกิริยาก็ใจ "ธรรมดาบุคคลทั้งหลาย ย่อมหวั่นไหวต่อกิริยาสรรเสริญ" คือ ใครสรรเสริญแก่ หน้าเทบแตก แล้วการนินทา คือ หน้าเทลลลลล likeิ่มน้าตำให้ ถูก นางพูดก็พูดสับสนบำรุงสุขสกุณคร 100
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More