การทำบุญและความเชื่อในเทพเจ้าผ่านอดีต อนาถบิณฑิกเศรษฐี หน้า 296
หน้าที่ 296 / 465

สรุปเนื้อหา

บทสนทนาเกี่ยวกับความเป็นมาของเทพเจ้าในอดีต ที่เป็นมนุษย์ซึ่งมีลักษณะตระหนี่ และไม่สามารถสร้างบารมีหรือทำบุญได้อย่างเพียงพอ จนถึงจุดที่ต้องทำงานเพื่อความอยู่รอดและประสบผลสำเร็จในชีวิต โดยมีการกล่าวถึงการทำงานเป็นลูกจ้างที่อาณาบดี และประสบการณ์ที่สอนให้เข้าใจว่าความมั่งคั่งทางจิตใจนั้นสำคัญกว่าทรัพย์สินทางโลก.

หัวข้อประเด็น

-ความเชื่อในเทพเจ้า
-การทำบุญในอดีต
-ผลจากการไม่ทำบารมี
-บทบาทของมนุษย์ในโลกปัจจุบัน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ท่านทำอย่างไร ท่านไปทำบุญอะไรหรือ จึงมาเป็นเทพตามผู้มักยึดีๆว่า ปราถว่า ท่านเทวดาอย่างพระคุณเจ้าโปรดอย่าถาม แต่พระดาบสคะนั้นคอยยืนอยู่ต่อ “โปรดเถิดท่านเทวดา” เทวดายังเกิดความละอายเพราะว่าบุญที่ตัวทำมานั้นนิดเดียว จึงไม่อยากบอก เอาอย่างนั้นแล้วกันนิมนะพระคุณเจ้าหหลายๆอย่างให้ไป เทวดาเล่าผูทรงของตนว่า ในสมันที่ตระผมยังเป็นมนุษย์อยู่ เป็นคนกายจตามาก เพราะอยากฉันในอดีต มักความตระหนี่ ไม่สร้างมหาทานบารมีเกิดมาเลยยากจน จึงไปสมัครงานกับท่านอาณบดีศรีแล้วท่านเศรษฐีก็รับผมไว้ทำงานในเรือนของท่าน เมื่อถึงวันอนุสรณ์กระผมคนเดียวที่ลูกขึ้นไปทำงานแต่เช้าตู่ เพราะกระผมไม่รู้เรื่อง มาจากงานใหม่ต้อง ลูกจ้างท่านอนาถบดีเทวดาศรีสุขีสีล 4 ๑๔๐
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More