เสียงร้องของเหว่วัวบนต้นสาละ อนาถบิณฑิกเศรษฐี หน้า 253
หน้าที่ 253 / 465

สรุปเนื้อหา

เรื่องราวนี้เล่าถึงเหว่วัวตัวหนึ่งที่เกาะอยู่บนต้นสาละที่ออกดอกบาน สร้างเสียงร้องที่ไพเราะใกล้ชิ้นประทับของพระโพธิสัตว์ เหล่าบัวราวที่ได้ยินเสียงนั้นต่างพากันลงไปชื่นชมและพูดคุยกันเกี่ยวกับเสียงที่ได้ยิน เสียงร้องนี้ได้ทำให้เกิดความสุขและการพูดคุยกันในหมู่พวกเขา การที่เหว่วัวร้องอย่างมีความสุขนี้สื่อถึงความเชื่อมโยงระหว่างธรรมชาติและจิตวิญญาณของผู้ที่ได้ฟัง

หัวข้อประเด็น

-เสียงร้องของธรรมชาติ
-การเชื่อมโยงระหว่างธรรมชาติกับจิตวิญญาณ
-ความสุขในเสียงเพลงของนก
-ความสำคัญของพระโพธิสัตว์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ดูเหว่วัว ตัวหนึ่ง เกาะอยู่บนต้นสาละที่กำลังออกดอกบาน สะพรั่ง กำลังส่งเสียงร้องอันไพเราะใกล้ชิ้นประทับของพระโพธิสัตว์ เหล่าบัวราวเมื่อได้ยินเสียงนั้นต่างก็พากันลงไกล ชื่นชมยินดี และกล่าวว่า เจ้ากินน้อยผืนเสียงโพธิสัตว์จึงทูลพระราชดำว่า "ข้าแต่พระราชมารดา" เหล่าบัวราวได้ยินเสียงนกด้วยตริตรีอ้างในระหว่างทางต่างก็พูดกันว่า เจ้าอย่าส่งเสียงร้องแล้วก็ปิดปาก" เล่าให้แม่ฟังว่าไปเห็นมาอย่างนี้ "ข้าแต่พระราชมารดา
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More