การให้ทานและจิตใจที่บริสุทธิ์ อนาถบิณฑิกเศรษฐี หน้า 422
หน้าที่ 422 / 465

สรุปเนื้อหา

การให้ทานมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อชำระกิเลสและทำให้จิตใจบริสุทธิ์ การให้ทานที่บริสุทธิ์ควรมาจากใจที่ไม่มีหวังผลตอบแทน เพราะการให้ที่หวังผลจะทำให้เกิดความติดขัดในจิตใจ การมีจิตใจที่บริสุทธิ์จะสามารถทำให้การทำบุญนั้นส่งผลดีทั้งต่อตนเองและผู้อื่น การให้เพื่อหวังบุญเป็นสิ่งที่ควรยึดถือเพื่อความเจริญเติบโตทางจิตใจและจิตวิญญาณ.

หัวข้อประเด็น

-วัตถุประสงค์การให้ทาน
-การแยกกิเลสและความบริสุทธิ์
-บุญและผลสัมฤทธิ์ของการให้

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เพราะหวังผล หรือการให้อาหารเลี้ยงขัว เพื่อหวังจะได้ น้ำมันจาก ก็ไม่ใช่หนา ไม่ใช่อุบา แม้การทำผิดกฏหมาย แล้วให้สมบนแก้ทันที เพื่อให้พ้นจากความผิด เป็น ต้น ในการให้ทานประเภทเหล่านี้ ไม่มีอยู่ในใจท่าน อนุาจริยะ เพราะถือว่าเป็นการถวายทานหวัง ประโยชน์ตอบแทนตนเอง ท่านทำบุญเพื่อบุญ ทำทาน การให้เพื่อหวังบุญและความสุขใจจากการให้ วัตถุประสงค์การให้ทานที่ถูกหลักวิชชามีอยู่ ๔ ประการ ๑. การให้เพื่อชำระกิเลส คือ การจัดความตระหนี ความหวังแห่งที่อยู่ในใจของผู้ให้หมดลง เรียกว่าบริจาค หมายถึง การให้ด้วยความเสียสละ เพื่อกำจัดความขุ่นมัวในจิตใจ ความเสียายภายในใจ โดยเฉพาะยิ่งได้ให้กับเนื้อบานบูน ยิ่งจะทำให้จิตใจมีความบริสุทธิ์มากผ่องใส่มาก ทาน...บันไดขั้นแรกสู่สวรรค์และนิพพาน EOF
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More