ข้อความต้นฉบับในหน้า
กรรณิ
เมื่อท่านอนาถปิ่นทักเศรษฐีรู้สึกมาถึงเรือนของท่าน ก็ได้รับรางเรื่องราวทั้งหมด ท่านเศรษฐีจึงพูดยกมุ่งญาติและเหล่าริว่า “เห็นไหมล่ะ ที่พวกเธอเคยบอกให้เราโลบยกพรรณีหลายของเราทอกไป ถ้าเราชินทำตามคำขอร้องของเธอ ป่านนี้ทรัพย์สมบัติของเราก็จะหมดสิ้นไปแล้ว เพราะฉะนั้นชื่อกันไม่สำคัญเลย แต่ใจจะดีคืออยู่สูงขึ้นและก้าวต่างหาก เป็นสิ่งที่สำคัญกว่า ท่านอนาถปิ่นก็เศร้าเศร้าสงสารแต่แม่หวีดีอ่อนเอาความปิ่นถึงนั้นไม่ค่อยดีเหมือนกัน เรียนข้อมูลของท่านอนาถปิ่นก็เศรษฐี ๒๐๑๙