การปฏิบัติธรรมของน้องโม : หน้า 21/142

ระมัดระวังกิริยามารยาทอย่างมาก เวลานั่งสมาธิก็นั่งได้อย่างสวยงาม หลวงพ่อจึงให้สมญานามว่า “มหา อุบาสิกาน้อย" มีหลาย ๆ คนตั้งคำ ถามกับคุณพ่อและคุณแม่ของน้องโมว่า “ทำอย่างไรจึงได้ลูกที่น่ารัก” “สอนลูกอย่างไร” ทั้ง ๒ คนก็ไม่สามารถบอกได้ เพียงแต่อธิบายและขอยืนยันว่า ทุกสิ่ง ทุกอย่างก็ทำตามคำเทศน์คำสอน ของหลวงพ่อตลอดมา เช่น การจะ ก็ยังช่วยงานแก้วภูธรอีกด้วย ส่วนคุณแม่ ผู้ซึ่งเป็นกำลังใจอยู่เคียงข้างคุณพ่อและ ลูก ๆ แล้วก็ยังมาช่วยงานวัดทุกชนิดอีก ด้วย ทุกวันอาทิตย์เราจะเห็นบุคคลทั้ง ๔. มาวัดพร้อมกันด้วยสีหน้าที่บอกถึง ความสุขอันเต็มเปี่ยมและมีพลังอีกด้วย บ้านที่น้องโมพักอาศัยอยู่ก็อยู่ ในรั้วเดียวกันกับ “บ้านเกื้อหนุนจ้ะ” ซึ่งเป็นบ้านของธรรมทายาท ซึ่งทำให้ น้องโมมีโอกาสใกล้ชิดกับพวกอา ๆ ทั้งหลายเพราะเขาเหล่านั้นก็ประพฤติ ปฏิบัติธรรมเช่นเดียวกัน มีการสวดมนต์ ทำวัตรเช้าและทำวัตรเย็น นั่งสมาธิ พร้อม ๆ กัน ทำให้บรรยากาศนั้นไม่ ต่างจากวัดเท่าไหร่ การได้ยิน ได้ฟัง และสัมผัสกับสิ่งนี้มาก เข้า จิตใจ ที่อ่อนโยนก็จะถูกหล่อหลอมให้มีความ รู้สึกนึกคิดที่ดี พร้อมที่จะก้าวเดินอย่าง มั่นคงและตรงไปสู่เส้นทางแห่งความดี น้องโมปฏิบัติธรรมได้เป็นอย่างดี ก็ เพราะเหตุนี้ใจที่ละเอียดอ่อนเมื่ออยู่ กับบุคคลที่ละเอียดอ่อน กิริยาย่อม ละเอียดอ่อนตามไปด้วย น้องโมเข้าวัดตั้งแต่อยู่ในท้อง คุณแม่จนถึงปัจจุบัน น้องโมมีกิจกรรม อยู่กับวัดอย่างหนึ่งคือตัวแทนอัญเชิญ ผ้าไตร เริ่มถือผ้าไตรตั้งแต่อายุเพียง ๒ ขวบกว่า ๆ เท่านั้นเอง จึงได้ถูกเลือก เป็นนางแบบน้อยถ่ายลงปกวารสาร กัลยาณมิตร เป็นนางแบบน้อยในการ ทำวีดีโอ เป็นตัวแทนยุวกัลยาณมิตร ทูลเกล้าฯถวายดอกไม้แด่สมเด็จพระ บรมโอรสาธิราชฯ เป็นพนักงานต้อนรับ เยาวชนโครงการรักเมืองไทยซึ่งเป็น เด็กไทยที่เกิดในต่างแดน เมื่อคราวกลับ เยี่ยมเยียนบ้านเกิดเมืองนอนของตน ตอนที่น้องโมเห็นองค์พระใหม่ๆ ได้เคยเข้าไปกราบเรียนหลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่อท่านให้ความเมตตาเป็นอย่าง มาก เพราะลักษณะของน้องโมคือเด็ก หญิงตัวเล็กที่สุด ใส่ชุดอุบาสิกาตัว เล็ก ๆ ซึ่งใคร ๆ เห็นแล้วทำให้เขาหล่า นั้นอดที่จะชื่นชมไม่ได้ เมื่ออยู่ต่อหน้า หลวงพ่อ น้องโมจะมีท่าทางที่ดูแล้ว เขิน ๆ แต่มีความมั่นใจพร้อมด้วยการ สร้างคนให้เป็นคนดีได้ พ่อและแม่ จะต้องดีก่อนจึงจะสอนลูกได้ เพราะตัวเองคือพ่อแม่ได้เข้าวัด ถือศีลปฏิบัติธรรม และช่วยงาน วัดตั้งแต่ก่อนจะมีลูกจนกระทั่ง ตั้งครรภ์ พ่อและแม่ก็ยังปฏิบัติ ธรรมมาวัดไม่เคยขาดตลอดจน ถึงเวลาคลอดลูก เมื่อลูกโตขึ้นพอ รู้ความก็นำมาวัดกัน จนกระทั่ง วัดกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ลูก... นับได้ว่า “น้องโม” เป็นผู้มี บุญที่ได้เกิดในปฏิรูปเทสคือเกิดในบ้าน ที่พ่อแม่ใจบุญใจกุศล ฝึกฝนตนอยู่แต่ ในธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็น บิดามารดาที่เป็นต้นแบบ “พ่อพิมพ์ บุญ-แม่พิมพ์บุญ” จึงสามารถหล่อ หลอม “มหาอุบาสิกาน้อยประจำ วัดพระธรรมกาย” ให้สวยเด่นเป็น สง่าเตือนตาเตือนใจของเทวดาและ มนุษย์ทั้งหลาย ให้ชื่นชมในเกียรติ ประวัติอันเป็นอรรถเป็นธรรม ฝากไว้ เป็นอนุสรณ์อยู่คู่โลกไปอีกนานเท่า นานตราบกัลปาวสาน Kalyanamitra.org ๑๙