การเข้าธุดงค์ : หน้า 70/142

๖๘ ผมไม่ได้ เปิดตู้ตามที่ เขาบอก แต่จ้อง ดรูปในกรอบ บ ที่วางบนหลังตู้ A อยู่เงียบ ๆ เกิดความรู้สึก แปลก ๆ “เป็นอะไรไม่สบายหรือเปล่าครับ เอายาดมไหม” “ไม่” คำปฏิเสธ ห้วน สั้น กลับ เรียกความสนใจจากผมได้อย่างประ หลาด ผมจึงเดินเข้าข้างทาง ทรุดตัวลง นั่งข้างเขาเงียบ ๆ ไม่พูด ไม่จา เมื่อเขา หันหน้ามามอง ผมก็เดินไปทางอื่น เวลาผ่านไปสักครู่ เขาจึงเป็นฝ่าย ทำลายความเงียบที่คั่นระหว่างเรา คน “รู้ไหม ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่” “มาที่นี่ทีไร ผมก็ดีใจมากทุกที ผมพูดแบบไม่มีเสียง “รู้ไหม ผมจะมาอยู่ธุดงค์” เขา พูดต่อด้วยประโยคคำถาม “ครับ” ผมตอบรับสั้น ๆ คอยฟัง ว่าเขาจะพูดอะไรอีก 1 เขาเงียบ เท่านั้นยังไม่พอ ยังหัน หน้าไปมองรอบ ๆ ด้วยท่าทาง สำรวจตรวจตรา เวลาผ่านไปอีกพักใหญ่ ๆ ผม เหลือบดูนาฬิกาบนข้อมือ แล้วจึงตัดสิน “เราจะเข้าธุดงค์วันนี้เลยหรือ ใจ เปล่าครับ” “เรา หมายถึงคุณกับผม หรือ" “ครับ” ผมรับค่าอย่างประหยัด “ผมจะเข้าธุดงค์ในวันนี้ ส่วนคุณ จะเข้าวันไหนก็ตามใจ” “ถ้าอย่างนั้นผมจะไปลงทะเบียน ละ กลัวไม่ทันเวลาปฐมนิเทศ หากคุณ Kalyanamitra.org ยังไม่ไปก็เชิญนั่งรอตามสบาย ครับ” พูดพลางผมก็รีบลุกขึ้นคว้า กระเป๋า “เดี่ยว” เขาร้องเสียงสั่น “ผมไป เดี๋ยวนี้เลยก็ได้ คุณจะได้มีเพื่อน” ผมก้มหน้าดูก้อนกรวดข้าง ๆ ทาง พลางยิ้มให้มันอย่างชั้น ๆ ดีใจที่ ตัดสินใจไม่ผิด! ธุดงค์ส่งท้ายปีเก่า ๒๕๕๘ ต้อน รับปีใหม่ ๒๕๒๙ ของผมก็เริ่มต้น แปลก ๆ อย่างนี้แหละครับ ผมเข้าธุดงค์ค่ำวันศุกร์ที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๒๘ ครั้นเสียงเพลงปลุก เวลา ๐๔.๐๐ น. ของวันจันทร์ที่ ผมก็รีบเก็บของใส่กระเป๋ากลับไปทำงาน ต่อ mo กะว่าจะกลับมาใหม่ในวันอังคาร ก็ทำไม่ได้ เพราะงานยังไม่เสร็จ จึงต้อง มาในวันพุธที่ ๑ มกราคม ๒๕๒๙ เพื่อ ร่วมพิธีทำบุญตักบาตรวันปีใหม่กับ กับสาธุชนที่อยู่ธุดงค์ทั้งหลาย เพราะ ชอบบรรยากาศประทับใจซึ่งหาไม่ได้ จากท น เช้าวันที่ 9 มกราคม ๒๕๒๙ ผมหิ้วถุงอาหารสำหรับใส่บาตร เดินเลียบโต๊ะ ซึ่งตั้งเป็นแถวยาวไป เรื่อย ๆ ตรงไหน ๆ ก็มีแต่สาธุชนเต็ม ไปหมด มีที่ว่างบ้างก็วางของแทบไม่ ได้ มีหลายคนที่รู้จักชักชวนผมให้ แทรกตัวเข้าไปข้าง ๆ แต่ผมปฏิเสธ