การศึกษาเกี่ยวกับการกินข้าว : หน้า 69/142

ข้อ ๒๔. “ภิกษุพึงทำความศึกษา ว่า เราจักไม่ฉันดังจับ ๆ” หลาย ๆ คนยังเคี้ยวข้าว เคี้ยวกับ ไม่เป็น ได้ยินอยู่บ่อย ๆ เช่น พวกหนึ่ง เคี้ยวข้าวแล้วอ้าปากจึงมีเสียงดังจับ ๆ เหมือนหมู ถ้าหุบปากเคี้ยวก็จะหาย อีกพวกหนึ่งเคี้ยวอาหารกรอบ ๆ เช่น เคี้ยวแคบหมูเสียงดังกร๊อบ ๆ หรือกัด แตงกวาก็ดังกร๊อบ ๆ ต้องแก้ไขด้วยการ ไม่กัดให้ขาดทีเดียว กัดครั้งแรกเพียงแค่ บุบ ๆ เสียก่อน แล้วกัดซ้ำเป็นครั้ง ที่สอง ถ้าอย่างนี้ไม่ดังเพราะน้ำลาย ในปากเราซึมเข้าไปในรอยกัดครั้งแรก ทำให้อ่อนตัวลงแล้ว เวลากินข้าวผัดมักมีต้นหอม หลายคนกัดแล้วเคี้ยวกร้วม ๆ เสียงดัง เหมือนควายกินหญ้า ก็ถ้าเด็ดเสียก่อน ให้เป็นชิ้นสั้น ๆ แล้วใส่ปากเคี้ยว ไปครั้งหนึ่งพอให้ซ้ำ ๆ แล้วเดี๋ยวอีก ที่ให้ขาด อย่างนี้ก็จะไม่ดัง ลูกเอ๊ย หัดเสียนะ เป็นผู้ชายยังพอว่าถ้าเป็น ผู้หญิงหมดสวย เดี๋ยวใครเขาจะว่า เอ๊ะ.... แม่คนนี้ก็สวยดีนะ แต่พอกินข้าวเคี้ยว เสียงดังอย่างกับหมู ฉันไม่ดูหน้าเธอ แล้วไปดีกว่า ค่าตัวหมดกันคราวนี้เอง ข้อ ๒๕. “ภิกษุพึงทำความศึกษา ว่า เราจักไม่ฉันดังชัด ๆ” ดังชุด ๆ เป็นอย่างไร รู้จักต้มยำ โฮกลือไหม เขาเรียกชื่อตามเสียงชุดละ บางคนแทนที่จะตักน้ำแกงซดเงียบ ๆ ไม่เอา เขาบอกว่าไม่แซบ ต้องออก เสียงชุดโฮก หรือชัดด้วย คือสูดเอา ลมปนเข้าไปด้วย ขึ้นอยู่ว่าลมปนเข้าไป มากหรือน้อย ถ้าน้อยก็พูด ถ้ามากก็ โฮก เสียงพวกนี้ไม่น่าฟังหรอก บ่งบอก อาการมูมมาม ไปแก้ไขเสียอย่าให้มัน มีเสียง โดยเฉพาะเวลากินของที่เป็น เส้น ๆ ถ้าเผอิญคนที่ทำกับข้าวไม่ได้ ตัดให้สั้น ๆ เราก็ใช้ช้อนใช้ส้อมของเรา ตัดเอง ถ้าตัดไม่ขาดก็ม้วน ๆ พัน ๆ ป้อนเข้าปาก อย่ายกใส่ปากแล้วสูดดึง ปลายเส้นจะสะบัด ถูกแก้ม ถูกคาง เลอะเทอะดีไม่ดีสะบัดเอาน้ำแกงไป ถูกคนข้าง ๆ เข้าอีกหมดท่าเลย อย่างไร ก็ตามเป็นประเพณีของญี่ปุ่นทั้งประเทศ เวลากินอาหารเส้น ๆ เขานิยมสุดดัง ชุด ๆ ถ้าไม่ดังแสดงว่าอาหารไม่อร่อย แม่ครัวถ้าไม่ได้ยินเสียงชัด ๆ จะเสียใจ มาก ก็ให้ถือหลักเข้าเมืองตาหลิ่วก็ หลิ่วตาตามก็แล้วกัน หรือไม่อย่างนั้น ก็ปรับให้พอสมควร ข้อ ๒๖. “ภิกษุพึงทำความศึกษา ว่า เราจักไม่ฉันเลียมือ” เวลาข้าวติดมือติดซ้อน อย่าไป เลียนะ ทำอย่างหลวงพ่อว่า เอาน้ำแกง กลัวสักนิดก็หมดปัญหา (อ่านต่อฉบับหน้า) Kalyanamitra.org ๖๗