การสอนธรรมะ : หน้า 96/142

หน้าที่มาเสร็จบริบูรณ์ ให้สีหเสนาบดี ได้ซาบซึ้งเห็นแจ้งในศาสนธรรมของ พระองค์ “ดูก่อนสุรเสนะ! ในวันนี้พ่อยัง จะไม่พูดกับเจ้าถึงธรรมะสูง ๆ แต่จะ ให้เจ้าย้อนไปพิจารณาถึงค่ากล่าวหา ซึ่งสีหเสนาบดีฟังมาจากอาจารย์ของ คนที่ว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเป็น อริยวาทะ ผู้กล่าวหรือสอนเรื่องไม่ทำ คำนี้มีความหมายรุนแรงอยู่เพราะเท่ากับ หาว่า สอนให้งอมืองอเท้า หยุดก้าว ไปสู่คุณเบื้องหน้า นั่งนอนรอวัน ตายไป ถ้าสอนเช่นนี้จริงก็เท่ากับ เป็นคำสอนที่ทำให้คนเกียจคร้าน ไม่มีความเจริญ แทนที่สมเด็จพระบรม ศาสดาจะทรงแสดงพระอาการเคียดซึ่ง ต่อค่ากล่าวหาเช่นนั้น กลับทรงรับว่า จะหาว่าสอนเรื่องไม่ทำก็ได้เพราะ เราสอนไม่ให้ทำชั่ว จะว่าสอนให้ทำก็ได้ เพราะสอนให้ทำดี หรือจะมีคำกล่าวหา ใด ๆ อีก เช่นหาว่าทรงสั่งสอนให้ขาด สูญ ก็ตรัสตอบว่าถูกเหมือนกัน เพราะ สอนให้ทำลายกิเลสให้ขาดสูญ เป็นการ รู้จักดัดแปลงคำกล่าวหาให้กลายเป็น เครื่องสนับสนุนพระศาสนาของพระองค์ ไปในทางที่ดียิ่งขึ้น ซึ่งนับว่าทรงเป็น ผู้สมเป็นพระบรมศาสดา “ดูก่อนสุรเสนะ! อาจมีบาง คนที่ไม่รู้จริง ๆ หรือบางคนรู้ แต่ พยายามปิดตาปิดหูของตนต่อ ค่าสอนเรื่องการตั้งตัว เรื่องความ ขยันหมั่นเพียรของสมเด็จพระผู้มี พระภาคเจ้า แล้วใส่ความว่าสอน ให้ไม่ทําอะไร ดีแต่เกียจคร้าน พ่อจะบอกให้ พระบรมศาสดา องเราทั้งหลาย ทรงเป็นตัวอย่าง พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงเป็นอริยวาทะ ผู้กล่าวหรือสอนเรื่องไม่ทำ คำนี้มีความหมายรุนแรงอยู่เพราะ เท่ากับหาว่า สอนให้งอมือ งอเท้า หยุดก้าวไปสู่คุณเบื้องหน้า นั่งนอนรอวันตายไป ที่ดียิ่งของผู้มีความขยันหมั่นเพียร ต่อสู้อุปสรรคต่าง ๆ ตลอดเวลา 5 ปีในการแสวงหาพระโพธิญาณ มิได้พรั่นพรึงต่อความยากลำบาก ใด ๆ แม้เมื่อตรัสรู้แล้วก็ยังทรง อุตสาหะเสด็จจาริกไปในที่ต่าง ๆ เพื่อแสดงธรรมโปรดเวไนยสัตว์ มิได้เห็นแก่ความเหนื่อยยาก “ดูก่อนสุรเสนะ ! ผู้ใดเกียจคร้าน งอมืองอเท้าไม่คิดตั้งตัวให้ได้ ผู้นั้นหา ชื่อว่าเป็นพุทธศาสนิกชนที่ดีไม่ เพราะ มิได้ทำตามคำสั่งสอนของสมเด็จพระ บรมศาสดาที่ให้รู้จักตั้งตัวได้ด้วยทรัพย์ อันเป็นต้นทุน แม้น้อย “ดูก่อนสุรเสนะ! ผู้ศึกษาพระ พุทธศาสนาดีแล้ว จะเป็นคนมีความ อุ่นใจเสมอในการครองชีพ เขาอาจ เริ่มต้นด้วยไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เลย แม้เพียงแต่อาหารจะยังท้องให้เต็ม มื้อหนึ่งก็หาได้โดยยากนี้แหละ แต่ อาจกลายเป็นมหาเศรษฐีขึ้นมาได้ เพราะความพากเพียรความอดทน ไม่ยอมตกเป็นทาสของความเกียจคร้าน ความท้อแท้หมดหวัง หรือความคิด อย่างโง่ ๆ ที่จะก้าวทีเดียวให้ขึ้นบันได ขั้นสุดยอด คือหวังจะเป็นเศรษฐีให้ได้ ในวันเดียวโดยไม่ต้องทำอะไรให้เหนื่อย ยากอันเป็นการได้ดีอย่างลอย ๆ “ดูก่อนสุรเสนะ ภาษิตโบราณ ก็มีกล่าวไว้ว่า ผู้ละความพากเพียร เสีย คอยคิดพึ่งแต่โชคนั้น ย่อมไม่ผิด อะไรกับราชสีห์ที่ทำด้วยหิน ซึ่งเขา ตั้งไว้ที่หน้าปราสาท แม้กาก็จับที่ศีรษะ ได้ “ดูก่อนสุรเสนะ ! พ่อคนหนึ่ง ละที่มั่นใจว่าถ้าปฏิบัติตามที่สมเด็จ พระบรมศาสดาทรงสั่งสอนแล้ว แม้เบื้อง ต้นเราจะเป็นเพียงขอทานคนหนึ่ง ก็อาจตั้งตัวได้เป็นอย่างดี ถ้าเรามี ๙๔ Kalyanamitra.org