การเรียนรู้และกิจกรรมในชีวิต : หน้า 60/142

พรมเยอะ ๆ ชอบแย่งกันกับเพื่อนไป นั่งใกล้ทางที่พระผ่านมา....สนุกดีจริง ๆ แววชอบที่จะเรียนรู้ศึกษาทุก อย่าง กะว่าถึงอย่างไร เรียนเยอะ ๆ กัน เหนียวไว้ก่อน....ตอนเรียนมัธยมไปฝึก ศิลปะป้องกันตัวไทยุทธ์ ยังจำคำพร่ำ สอนของอาจารย์ได้เสมอว่า “วิชา ความรู้มีเอาไว้ใช้ ไม่ใช่ไปรังแก ซ่าอย่างนี้ ยังมาฝึกนั่ง สมาธิกับ ชมรมพุทธฯ จนอาจารย์ที่สอน ตั้งฉายา “นางสาววิปัสสนา” ใครหรืออวดเบ่งใคร” เมื่อเผชิญโลก มากเข้า เริ่มรู้ถึงคำสอนของครูบาอาจารย์ แรกจบมาคิดว่าแน่ ไป ๆ มา ๆ มีคน แน่กว่า เลยหายซ่าไปเยอะ สาวสองหน้า ตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย เป็น นักกิจกรรมจอมซ่ากับเขาเหมือนกัน ตั้งแต่นักวิชาการประจำคณะ นักแสดง นักโต้วาที โต้โผเชียร์ งานชมรมฯ แต่ ทำกิจกรรมอะไรก็ไม่รู้สึกประหลาดใจ ใคร ๆ เท่ากับ ซ่าอย่างนี้ยังมาฝึกนั่ง สมาธิกับชมรมพุทธฯ จนอาจารย์ที่ สอนตั้งฉายา “นางสาววิปัสสนา แต่เพราะอุปนิสัยชอบลอง ชอบซ่า เลยเกือบจะทำให้เสียสถาบันชมรมพุทธฯ ซะแล้ว...เสี้ยวหนึ่งของอดีต มาเสียความ เป็นเด็กดีตอนเรียนปี คือดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยวกลางคืน (มารู้ภายหลัง “นั่นน่ะนรกรอท่าอยู่ทั้งบ้าน”) ยิ่งได้ ออกเรียนสำรวจพื้นที่นอกสถานที่ ยิ่ง ถลุงเงินสนุกไปเลย...แต่ไม่สนุกเงิน พ่อเงินแม่แน่ ๆ ...แววใช้ชีวิตชาวหอฯ อยู่ ๔ ปี ทราบซึ้งจริง ๆ มันเหงา ว้าเหว่ มาก เห็นนักศึกษาที่ไกลหูไกลตาพ่อแม่ เสียการเรียนไปเพราะเลือกคบเพื่อนที่ ไม่ค่อยดี เพียงเพื่อแก้เหงาแก้เซ็งอยู่ บ่อย ๆ m ขอบเงินและ อยากเป็นนักธุรกิจ มากที่สุด แววชอบค้าขาย ชอบเงินเยอะ ๆ อยากเป็นนักธุรกิจ พอเรียนจบ เลย มักจะพบลู่ทางของความอยากอยู่เสมอ อุตส่าห์วิ่งวนไปหาประสบการณ์ชีวิต แปลก ๆ เป็นพนักงานต้อนรับในห้อง อาหาร พนักงานขายเครื่องสำอาง ไม่ค่อยชอบงานราชการ เลยลาออกมา เป็นผู้ช่วยผู้จัดการบริษัทขายเครื่องทำ ความสะอาด เปลี่ยนงานมาเป็นผู้จัด การขายเครื่องสำอาง ควบกันกับเป็น พนักงานขายของเครื่องใช้ในสำนักงาน ตอนแรก ๆ ก็คิดว่า นี่เราจะทำได้เหรอ เนี่ย! แต่ก็เชื่อมันว่าถ้าได้ทำ ต้องทำได้ เมื่อพบสังคมพวกนี้กลับมีแต่ความ หม่นหมอง การหลอกลวง ความ ไม่จริงใจ วุ่นวาย แก่งแย่งกันอยู่ ตลอดเวลา ๕๘ Kalyanamitra.org