ข้อความต้นฉบับในหน้า
เมื่อเอกกลับมาที่กุฏิจึงได้นำ สมบัติเหล่านี้จึงเป็นสิ่งล้ำค่า เป็นที่
เรื่องนี้ไปถามหลวงพ่อว่า
เชิดหน้าชูตาแก่บ้านเมืองอย่างยิ่ง
“เรื่องแบบนี้หลวงพ่อในโบสถ์
ท่านจะช่วยได้จริงหรือครับหลวงพ่อ”
การมีชีวิตอยู่ภายใต้ร่มเงาพระ
พุทธศาสนา ประกอบกับการอบรม
หลวงพ่อท่านหัวเราะและตอบ
มีส่วนสำคัญ
ว่า
“เรื่องจะสอบได้หรือไม่ได้นั้นเป็น
เรื่องของแต่ละคน หลวงพ่อในโบสถ์ไม่
เกี่ยวด้วยดอก ถ้าขี้เกียจดูหนังสือ แล้วจะ
มาขอให้พระท่านช่วย เห็นจะไม่สำเร็จ
พระพุทธเจ้าได้ตรัสว่า “คนย่อมเป็น
ที่พึ่งแห่งตน” พระองค์เป็นเพียงผู้
ทางให้เท่านั้น ในกรณีนี้ ถ้าใครได้
ช่วยเหลือตัวเอง โดยท่องตำรับตำรามา
ก่อนแล้วและมาไหว้พระเพื่อสร้างกำลัง
ใจให้ตัวเองก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องเสียหาย
อะไร แม้จะยังไม่ถูกต้องนักก็ตาม”
หลวงพ่อท่านชี้แจงต่อไปอีกว่า
“เพราะที่ถูกต้องแล้วถือว่า พระพุทธรูป
คือสิ่งที่ชาวพุทธสร้างขึ้นมาเพื่อเป็น
เครื่องเตือนใจให้น้อมระลึกถึงพระพุทธ
คุณทั้ง ๓ ประการ คือ พระปัญญาคุณ
พระบริสุทธิคุณ และพระกรุณาคุณ
เอกเพิ่งเข้าใจวัตถุประสงค์ที่แท้
จริงของการสร้างพระพุทธรูปจากหลวง
พ่อในครั้งนี้เอง
อย่างไรก็ตาม ในเวลาที่ได้เข้าไป
กราบพระประธานในโบสถ์คราวใด
เอกจะนั่งจ้องมองท่านนาน ๆ โดยเฉพาะ
องค์พระประธานดูสง่างามยิ่งนัก สม
กับที่เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืององค์
หนึ่งทีเดียว เอกคิดว่าการที่จะสร้าง
พระพุทธรูปได้งดงามถึงเพียงนี้ ต้อง
อาศัยทั้งฝีมือและศรัทธาอย่างแรงกล้า
ทีเดียว โดยเฉพาะศิลปกรรมชิ้นสำคัญ ๆ
ของชาติที่ปรากฏให้เห็นนั้น ส่วนใหญ่
เกิดจากแรงศรัทธาต่อพระศาสนาทั้งสิ้น
สั่งสอนของหลวงพ่อ
ที่ช่วยให้เอกเป็นเด็กที่มีความประพฤติ
ดี จนเป็นที่รักของเพื่อน ๆ และครู
อาจารย์ทั่วไป
ดังนั้น เมื่อถึงคราวที่มีการคัด
เลือกนักเรียนที่มีความประพฤติดีประจำ
ปี เอกจึงได้รับการเสนอชื่อจากคณะ
อาจารย์ให้เป็นตัวแทนของโรงเรียน
ไปรับโล่รางวัลจากพุทธสมาคมแห่ง
ประเทศไทย ร่วมกับนักเรียนและนัก
ศึกษาจากสถาบันต่าง ๆ ทั่วประเทศ
พิธีมอบรางวัลแก่ผู้มีความประ
พฤติดี ครั้งนั้นได้จัดให้มีขึ้น
ให้มชน ณ หอ
ประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในวันวิสาขบูชา โดยมีองคมนตรีคนหนึ่ง
มาเป็นประธานในการมอบรางวัล
โล่รางวัลที่เอกได้รับนั้น เป็นเพียง
แผ่นเงินเล็ก ๆ ชิ้นหนึ่ง ซึ่งถ้าคิดเป็น
มูลค่า ก็คงจะมีราคาไม่มากนัก แต่เอก
ถือว่า สิ่งนี้มีค่ามากมายนักสำหรับตน
เพราะอย่างน้อยก็พอจะเป็นเครื่องยืนยัน
ให้เกิดความมั่นใจยิ่งขึ้นว่า ผลแห่งการ
ทำความดีนั้นมีอยู่
เอกประคองโล่รางวัลไว้แนบอก
ด้วยความภูมิใจ เพราะบนโล่นั้นมีชื่อ
ของเอกจารึกอยู่เพื่อเป็นเกียรติประวัติ
แห่งความดี และเหนือชื่อของเอกขึ้นไป
ยังมีพุทธภาษิตกำกับไว้ด้วยว่า “ธมฺโม
หว ราชติ ธมฺมจารี” ซึ่งแปลว่า ธรรม
ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
เบื่องหลังความสำเร็จ
ปลาที่มี
ชีวิตนั้น จะพา
กันว่ายทวน
กระแสน้ำเสมอ
ส่วนปลาที่ลอย
ไปตามน้ำ
คือปลาที่
ตายแล้ว
เมื่อเอกจบการศึกษาชั้นมัธยม
Kalyanamitra.org
๑๒๗