ชีวิตในมหาวิทยาลัย : หน้า 130/142

จำเป็นต้องยืนเข้าแถวให้ครูอาจารย์ คอยตรวจดูความเรียบร้อยของแต่ละคน คนที่ประสบ ความสำเร็จ มากที่สุดใน ะะ ครั้งนี้นั้นหาใช่ เหมือนสมัยเด็ก ๆ อันที่จริงถ้าจะว่า ไปแล้ว กฎระเบียบที่เคร่งครัดตอนที่ เพราะการศึกษาระดับนี้ ถือว่า นักศึกษาทุกคนต่างก็อยู่ในวัยสมควร ที่จะรับผิดชอบตัวเองได้แล้ว จึงไม่ ภาพของแก้วสารพัดนึกนั้นมีเพียงไร และเอกจะพยายามรักษาแก้วดวงนี้ ไว้ เพื่อนำทางไปสู่ความสำเร็จขั้น ต่อไปในเบื้องหน้า วันที่เอกได้เข้ารับพระราชทาน ปริญญาบัตรจากพระหัตถ์ของพระ บาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนั้น นับว่า อยู่โรงเรียนนั้น มีส่วนสำคัญที่ช่วย หล่อหลอมสร้างนิสัยให้นักเรียนทุกคน เป็นวันที่นำความปลาบปลื้มปิติมาสู่ มีความเป็นระเบียบติดตัวไปในภาคหน้า เอกและญาติมิตร โดยเฉพาะแม่นั้นดีใจ จนน้ำตาไหล พี่น้องเอก ซึ่งบัดนี้มี การเรียนในมหาวิทยาลัยนั้น ทั้งที่จบและกำลังศึกษาในมหาวิทยาลัย เอกไม่ แต่ เป็นการเรียนให้มีความรู้ในแต่ละสาขา อยู่ต่างก็พลอยพากันชื่นชมยินดีไป ควรจะเป็นแม่ มากกว่า เพื่อที่จะได้จบออกไปประกอบอาชีพ ด้วย เลี้ยงตัวเองและรับใช้สังคมต่อไป โดย มีเพื่อน ๆ และนักศึกษารุ่นน้อง มหาวิทยาลัยจะออกปริญญาบัตรรับรอง ให้ว่าเป็นผู้มีความรู้ในแต่ละสาขาวิชา ศึกษาตอนปลาย อันเป็นชั้นสูงสุดของ โรงเรียนแล้ว เอกก็สามารถผ่านการ สอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ได้ ซึ่งในขณะที่เรียนในมหาวิทยาลัย นั้น เอกได้ย้ายออกจากวัดไปอยู่ประจำ ที่หอพักของมหาวิทยาลัย ในเวลานั้น ฐานะทางบ้านของ เอกค่อยดีขึ้น อีกทั้งพี่สาวคนหนึ่งได้ เรียนจบมหาวิทยาลัยไปแล้วจึงกลาย มาเป็นกำลังสนับสนุนในการเล่าเรียน ของน้อง ๆ อีกทางหนึ่ง ชีวิตในมหาวิทยาลัยนั้น ผิดแผก แตกต่างจากสมัยที่ยังเรียนอยู่ในชั้น มัธยมมากมายนัก เพราะเป็นชีวิตที่ ค่อนข้างจะมีอิสรเสรี ไม่มีกฎระเบียบ ข้อบังคับเคร่งครัด เหมือนดังที่เคยอยู่ ในโรงเรียน obc นั้น ๆ จะเห็นว่ามหาวิทยาลัยจะรับรอง เพียงเฉพาะในด้านความรู้ของผู้ที่ผ่าน การศึกษามาเท่านั้น แต่ไม่มีมหาวิทยา ลัยใดในโลกกล้าพอที่จะรับรองความ ประพฤติของบัณฑิตของตนด้วย เพราะความประพฤติของแต่ละคน นั้น เป็นเรื่องที่ต้องอาศัยคุณ ธรรมทางด้านศาสนาช่วยขัดเกลา อบรมบ่มนิสัยให้เป็นคนดี มี ลธรรม ตลอดระยะเวลาที่ศึกษาอยู่นั้น เอกได้อาศัยความมุมานะ อดทน อันมี มาแต่เดิมฝ่าความยากลำบากมาเป็น ลำดับ จนกระทั่งปีสุดท้าย ซึ่งกล่าวได้ ว่า เวลา ๕ ปีในมหาวิทยาลัยนั้น ได้ ช่วยเสริมสร้างให้เอกมีทั้งความรู้ ความ คิด และกำลังใจเข้มแข็งขึ้น ความสาเร็จกำลังรออยู่เบื้องหน้า ปริญญาบัตรรออยู่แค่เอื้อม ในที่สุด เอกก็ได้พิสูจน์ด้วยตนเองแล้วว่า อานุ Kalyanamitra.org หลายคนนำช่อดอกไม้มามอบให้เพื่อ ร่วมแสดงความยินดีในความสำเร็จ แต่ในใจของเอกเวลานั้น อยาก จะร้องประกาศให้ทุกคนได้รับรู้เอาไว้ ว่า คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ในครั้งนี้นั้นหาใช่เอกไม่ แต่ควรจะเป็น แม่มากกว่า เพราะการที่เอกอาศัย ความมานะอดทนฝ่าฟันความยาก ลำบาก เพื่อสร้างความสำเร็จมาสู่ตน เองนั้น ยังไม่สู้กระไรนัก ถ้าจะเทียบ กับแม่ผู้เสียสละทั้งหยาดเหงื่อแรง และแรงใจ ต่อสู้ความยากลำบากนา นัปการ เพื่อสร้างความสำเร็จให้แก่ ลูก ๆ ได้ตั้งหลายคน ความอดทนของแม่ จิตเหนือ กว่าความอดทนของเอกมากมาย หลายเท่านัก นี่แหละคือความจริง ที่เอกอยากจะประกาศให้ทุกคน ว่า แม่คือผู้ที่ประสบความสำเร็จ อย่างแห้ง ส. อวสาน