ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชีวิตแปลก แต่จริง
ถึงใฝ่ฝันจะเป็นนักธุรกิจ ความ
รู้สึกอีกใจหนึ่งชอบมุมสงบ หาที่สำหรับ
ปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ ไปวัดศึกษาธรรม
และแววมักจะชอบไปงานศพ ดูแล้ว
ปลงชีวิตได้ดีทีเดียวละ คิดถึงว่า “ครั้ง
หนึ่งคนที่อยู่ในโลงศพเขาก็เคยเป็น
เหมือนเรา และอีกไม่นานเราก็ต้องมี
สภาพเช่นเขาเหมือนกัน” เคยแอบหนี
ไปถือศีล ๘ อยู่ที่วิเวกอาศรม สัญญา
กับตัวเองไว้ว่า "อายุ ปีแววจะบวช
mo
แววอาจจะชอบเงิน แต่ “เงินไม่ใช่พระ
เจ้าที่จะมีอำนาจมาบังคับชีวิตเราได้”
แววไม่เคยเชื่อโชคชะตา ยิ่งพวก
หมอดูแม่น ๆ ทั้งหลายแหล่ เคยมีอาบัง
เข้ามาในบ้าน ทำนายทายทักโชคชะตา
ขอดูลายเท้าของแวว แววกับพ่ออมยิ้ม
แก้มตุ่ยเลย ยิ่งทรงเจ้าเข้าผีไม่ชอบ
จริง ๆ รู้สึกน่ากลัว เห็นพวกนี้ทำท่า
ทำทางชักกระตุกแล้วไม่เชื่อเลยเพราะ
คิดว่า ถ้าพวกนี้แน่จริง เก่งจริง หมอดู
หรือคนทรงเองคงรวยไปแล้ว ไม่ต้อง
มานั่งรอรับเงินจากคนอื่นหรอก
เชื่ออย่างเดียวว่า “ทำดีต้องได้ดี”
เราจะเป็นผู้ลิขิตหนทางชีวิตที่จะไป
ข้างหน้า ไม่ว่าจะผิดหวังหรือหวังผิด
ชีวิตอาจจะแสนหวานหรือเจ็บช้ำ แต่นั่น
คืออดีต ปัจจุบัน เราคือเราที่จะทำให้ดี
ที่สุด
วันที่ตัดสินใจ
เริ่มรู้จักวัดพระธรรมกายเมื่อ
วันวิสาขบูชาปี ๒๕๒๕ แววอยากมา
วัดบ่อย ๆ แต่อุปสรรคคืองาน และยัง
หลงใหลกับการมีเงินเยอะ ๆ การเข้า
สังคม ทำงานแทบจะไม่มีวันหยุด พอ
ไม่มีโอกาสมาวัด นิสัยเดิมกำเริบ เป็น
คนเจ้าอารมณ์ หงุดหงิด โมโหง่าย
ใจร้อน เบื่อหน่ายเร็ว มาเริ่มรู้สึกตัว
จึงตัดสินใจมาวัดถี่ขึ้น กัลยาณมิตร
คนแรกคือ (น้องชาย) พระกันต์ มโน
วัฒนันท์ ท่านอดทน และเพียรพยายาม
ทั้งเข็นและลากให้มาวัดอยู่เสมอ มา
จริงจังเข้าวัดเมื่ออยู่ธุดงค์ปี ๒๕๒๘
พบกัลยาณมิตรผู้พลิกชีวิตสู่เส้นทาง
ธรรมอีกท่านหนึ่งคือกัลยาณมิตรวิชญา
ไตรวิเชียร (พี่นัส) พี่นัสให้เป็นพี่เลี้ยง
ธุดงค์ นึกถึงสภาพตอนนั้นแล้วน่าขัน
พี่เลี้ยงแววดาว ผมฟูหัวหยิก พี่นัส สงสัย
จะทนไม่ไหว) เลยบอกให้ตัดผมซะ
แววก็ตัดผมทันที เกือบเหี้ยนเตียนหมด
หัวแน่ะ!
วันที่แววตัดสินใจเริ่มขึ้นเมื่อ
ประมาณกลางเดือนสิงหาคม พี่นัสบอก
ให้มาช่วยงานเป็นเลขาธุดงค์เพราะ
ตอนนั้นยังไม่มีใครเป็นผู้ประสานงาน
แววมารู้จัก
ตัวเองว่าเป็นชาวพุทธ
ก็ตอนทําพิธี
พุทธมามกะที่
โรงเรียน รู้สึก
ชอบมากตอนที่
พระท่านพรมน้ำมนต์
รู้สึกเย็นสบายดี
น
Kalyanamitra.org
๕๙