การสนทนากับชาวต่างชาติ : หน้า 71/142

แล้วเดินหาที่ต่อ "เยส ...เยส... " เสียงชาวต่างชาติสะดุดขาผมไว้ ผมหันไปดูที่มาของเสียง เขานั่นเอง ... กำลังสนทนาอยู่กับชาวต่างชาติ ด้วยท่าทางผิดไปจากที่ผมเคยเห็น ความสนใจทำให้ผมตัดสินใจเลือกเอา บริเวณใกล้ ๆ เป็นที่ใส่บ สบาตร พิธีทำบุญตักบาตรผ่านพ้นไปแล้ว ผมพับถุงพลาสติค และช่วยเจ้าหน้าที่ เก็บโต๊ะ “คุณครับคุณ ...” ไม่พูดเปล่า แต่เข้ามาหาคว้าข้อมือ ผมไปบีบอย่างสนิทสนม “จำผมได้ไหม เราพบกันก่อน เข้าธุดงค์ ผมชื่อ รงค์” เขารีบทบทวน พลางแนะนำตัวเอง “คุณอยู่หมู่บ้านไหน ผมมองหาคุณทุกวันทำไมไม่พบ เขาป้อนคำถามเป็นชุด “ผมชื่อพิพัฒน์ ผมอยู่หมู่ที่ ๑๘ เช้าวันจันทร์ผมกลับไปทำงาน เพิ่งจะได้กลับมานี่แหละครับ” “น่าเสียดายที่คุณไม่มีโอกาส ได้อยู่ร่วมพิธีส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ กับพวกเรา” “ดีมากไหมครับ” “ครับ ดีมาก ...ดีที่สุดในชีวิต ที่ผ่านมาของผม” เสียงเขาเหมือนเป็นอีกคนหนึ่ง “ไปทานเข้าเช้าร่วมกับสมาชิก หมู่บ้านของผมนะครับ คุณเอารถมาด้วย ผู้อ่านส่งมา พ.พ. สิ่งที่ดีทีสุด ที่ผมให้กับตัวเอง tra.org