การฝึกสมาธิและการบวช : หน้า 87/142

๑๕ เมษายน ๒๕๒๘ “ความรู้จากตำราอย่างเดียวไม่พอ” วันนี้ผมเปลี่ยนแนวการฝึกสมาธิ ใหม่เล็กน้อย คือ พยายามกำหนด นิมิตดวงแก้วให้นานที่สุด จนกว่าสมอง จะหันไปเรื่องอื่น ถึงจะภาวนาว่า สัมมา อะระหัง สัก ๒ - ๓ ครั้ง ทำอย่างนี้เรื่อย ไป ตอนนี้เวลานั่งสมาธิมักนึกถึงบท สวดมนต์อยู่เรื่อย เพราะจะต้องท่อง ให้ได้ ยังไม่สามารถจะแยกสมองให้ ใช้งานได้อย่างเด็ดขาด และถูกต้อง กับเวลาที่ทำการปฏิบัติธรรม กำลัง พยายามปรับปรุงต่อไป ขณะนี้ผม รู้สึกสบายขึ้นมาก การรักษาศีลช่วย ได้มากทีเดียว การอยู่ในบรรยากาศ แห่งความดี พบแต่คนดี ๆ จึงรู้สึกว่า ชีวิตทุกวินาทีมีค่ามาก ผมจึงคุยน้อย ลง คือจะคุยเวลาพักเท่านั้น แม้ว่าผม ยังติดนิสัยพูดเล่นอยู่ แต่ก็ลดลงมาก แล้ว สำหรับกลดที่นอนก็ไม่มีปัญหา อะไร ไม่ต้องใช้หมอนมีผ้าห่มผืนเดียว ก็พอ สรุปว่าอยู่กลดสบายดี ที่สำคัญ ที่สุดคือสบายใจ เมื่อแรกทีเดียวนั้น ผมไม่ค่อยสนใจการฝึกอบรมธรรม ทายาทเท่าไร แต่หลังจากได้เห็นเพื่อนที่ ผ่านการอบรมมาแล้ว เป็นผู้ปฏิบัติ ตัวดีทั้ง กาย วาจา ใจ มีความเพียง และอดทน ซึ่งสิ่งเหล่านี้ผมยังมีน้อยไป อีกประการหนึ่งในปีหน้าผมจะจบ การศึกษาและต้องไปทำงาน ผมคิดว่า ความรู้จากตำราอย่างเดียวยังไม่พอ จะต้องประกอบไปด้วยจิตใจที่แกร่ง ประดุจเพชรใจที่กว้างขวางดุจมหาสมุทร และมีความคิดที่จะสร้างสรรค์แต่ความ ดี มีความเพียงอย่างเลิศ อดทนเป็น เยี่ยม สมบูรณ์ยิ่งด้วยกาย วาจา ใจ ซึ่งวัดพระธรรมกายได้บรรจุไว้เพียบ พร้อมในโครงการธรรมทายาทและ อุปสมบทหมู่ ภาคฤดูร้อน ผมจึงตัดสินใจ มาและขออุปสมบทด้วยในขณะนี้ ๑๗ - ๑๘ เมษายน ๒๕๒๘ “ลำบากชั่วคราว” ในวันที่ ๑๗ มีฝนตกหนักมากใน ในช่วงบ่าย ลมพัดแรงตลอดเวลาประ มาณ ๑ ชั่วโมงเศษ กลดเปียกหมด ตอนฝนตกนั้นผมไม่ได้วิ่งไปเก็บของ การป้องกันทำเฉพาะทางทิศตะวันออก เพราะก่อนหน้าที่ฝนจะตก ๒ วันก่อน ลมพัดมาจากทิศตะวันออก แต่วันนี้ ก็พัดมาทางทิศตะวันออกเหมือนกัน พัดพาเมฆเลยไปแล้วก็พัดหวนกลับ ผมเห็นแล้วรู้ทันทีว่ากลดเปียกแน่ เลย ไม่สนใจเฉย ๆ ไปจนฝนหยุดตก ก็มีการ ขนหินเกร็ดมาเรียงรายภายในเต็นท์ใหญ่ แล้วเอาผ้าพลาสติกปู เอาเสื่อปูทับ อีกที สำหรับคืนนี้เราจะได้ใช้เป็นที่ ทำวัตรเย็น นั่งสมาธิ และใช้เป็นที่ นอนด้วย เท่าที่ดูฝนตกหนักมากใน วันนี้ ทำให้ผมเห็นอะไรหลายอย่าง เช่น ความสามัคคี ซึ่งเป็นส่วนดี แต่วินัย รู้สึกจะหย่อนยานลงไปบ้าง อาจจะเป็น เพราะความเหนื่อยมากก็ได้ เมื่อผม จัดการเรื่องส่วนตัวเรียบร้อยแล้วก็นอน ในกลด ใช้ผ้าพลาสติกปู แม้เสื้อและมุ่ง จะขึ้นก็นอนได้ หลับดีเสียด้วย ผมไม่ อยากอดนอนกลัวจะไม่สบาย ในใจ ไม่คิดอะไร เฉย ๆ เคยชินแล้ว คือผม เคยทำสวนกับพ่อแม่มากว่า ๑๐ ปี เรื่องฝน เรื่องพายุดีเปรสชั่นซึ่งตกหนัก กว่านี้ผมเคยเจอมาบ่อย บางทีต้องสูบ Kalyanamitra.org st