การบิณฑบาตและความรู้สึกของพระ : หน้า 90/142

22 ถนนเห็นรถที่โยมแม่มา คือเห็นรถแล้ว จำได้ เห็นรถขับเลยไปทางคลองสอง นึกในใจว่าแม่คงไม่ได้ใส่บาตรเรา แล้ว เพราะว่าผมต้องบิณฑบาตไปทาง คลองสาม แต่พี่เขยตาไวมากเห็นผมได้ ยังไงไม่ทราบ เอากล้องมาถ่ายรูปผม เห็นโยมแม่และพี่ ๆ ชะเง้อมองผมแล้วรู้ สึกปีติและอดซาบซึ้งไม่ได้ ไม่มีใคร จะห่วงเราเท่าแม่อีกแล้ว จากนั้นเนื่อง จากญาติโยมมาใส่กันมาก การเดินจึง ติดขัด หลวงพี่เลยให้แยกไปฝังที่โยม แม่ยืนอยู่ โยมแม่เลยได้ใส่บาตร พอ เลยโยมแม่ไปก็มีญาติโยมใส่บาตรอีก จนเต็ม ญาติโยมอื่น ๆ จะใส่อีกก็ไม่ได้ เพราะเจ้าหน้าที่มีน้อยมาถ่ายบาตรให้ ไม่ทัน ไม่รู้จะทำอย่างไร เดินผ่าน ก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ ให้ใส่ก็ไม่ได้ ได้แต่เดินผ่านไป จากนั้นเลี้ยวซ้าย เข้าทางตีนสะพานคลองสอง ชาวบ้าน ข้างในยากจนมากแต่ก็มีคนใส่บาตร ผมคิดในใจว่าท่านจนไม่เป็นไรขอให้ ท่านอนุโมทนาบุญด้วยเถิด ถนนข้างใน นี้ดี เพราะเงียบมากทำสมาธิได้ดีจน กลับถึงวัด 5 พฤษภาคม ๒๕๒๘ “นำธรรมะสู่หมู่ญาติ” หลังจากทำพิธีบรรพชาในวันที่ ๒ พฤษภาคม จนมาถึงวันนี้ซึ่งนับว่า เป็นวันสำคัญมากสำหรับผม ถ้าเสร็จ ขั้นตอนนี้ เป็นอันว่าความตั้งใจของ ผมได้เป็นจริงแล้ว วันนี้ผมต้องเตรียมตัว มาก คือ กลัวจะตื่นเต้นเวลาอยู่ต่อหน้า อุปัชฌาย์ แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี ผมพยายามรวบรวมใจทั้งหมดจรดลง ที่ศูนย์กลางกาย ก็คลายความตื่นเต้น ลงได้ การตอบหรือท่องทำได้ดีทีเดียว ระหว่างที่รอ เมื่อยมากแต่ก่อนเข้ามา ได้พบโยมแม่และพี่น้องแล้วเลยไม่ ค่อยรู้สึกเมื่อย ตอนนั่งในโบสถ์เห็นเพื่อน ทยอยมาไม่ขาดสาย ทั้งรุ่นเดียวกันและ รุ่นน้อง กว่าจะบวชเสร็จก็ประมาณ บ่าย ๓ โมง ได้พบปะพูดคุยกับเพื่อน ๆ ทุกคน ซึ่งมีเพื่อนผู้หนึ่งแม้ทำงานแล้ว ก็อุตส่าห์มา พูดคุยประมาณชั่วโมง ก็ลากลับแล้วก็คุยกับโยมแม่ ได้ขอร้อง ให้โยมแม่และโยมป้า ถือศีล ๕ ด้วย รู้สึกว่าการที่ผมได้มาบวชที่นี่ เป็น การดึงญาติพี่น้องเข้ามาวัดได้มาก Kalyanamitra.org ที่เดียวอย่างคิดไม่ถึง บางท่านไม่เคย สนใจเลย และไม่เข้าใจวิธีการทำบุญ ของทางวัดเลย แต่ตอนนี้ก็เข้าใจแล้ว โยมแม่ยังตั้งกองผ้าป่าเองเลย มีญาติ ร่วมอีกมากมาย ผมขอร้องโยมพี่ให้ เลิกเหล้าด้วย ซึ่งโยมพี่ก็บอกว่าเลิกแล้ว นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก ครอบครัว ของพวกเราจะมีความสุขกันด้วยธรรม เสียที คิดไม่ถึงจริง ๆ ๘ พฤษภาคม ๒๕๒๘ “ปรับตัวได้แล้ว” เมื่อคืนฝนตกลงมา สบงและจีวร