ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมนิยาย
สุชีพ ปุญญานุภาพ
กองทัพธรรม
บทที่
๑๑
นาทิกคาม
ใกล้รุ่งของวันใหม่ สุรเสนะได้
อำนวยความสะดวกแก่สตรีชราผู้มุ่ง
เดินทางไปสู่กรุงไพศาลีเพื่อเยี่ยมบุตร
ด้วยพาไปพบท่านบิดาของตน แล้วขอ
ให้โดยสารไปด้วยในเกวียนกองคุม ซึ่ง
อยู่ท้ายขบวน
ขณะที่ขบวนเกวียนเคลื่อนออก
นั้น เป็นเวลาปลายปัจฉิมยามแห่ง
ราตรี เสียงเป่าเขาสัญญาณและกระดึง
ที่คอโคดังขึ้นแข่งกับเสียงไก่อันขึ้น
กระชั้นอยู่ทั่วไป มองไปทางทิศเหนือ
จะแลเห็นภูเขาบางลูกตั้งตระหง่าน
อยู่อย่างสลัว มีเสียงขะนี้ร้องโหยหวน
แว่วมาแต่ไกล ทั้ง ๆ ที่ขะนี้มักจะส่ง
เสียงร้องในเวลาสายได้อรุณแล้วเป็น
ส่วนมาก
ธนิยะได้ชี้แจงแก่สุรเสนะว่า
ตำบลบ้านที่จอดพักแรมคืนและมีสตรี
ชราร่วมเดินทางไปด้วยนั้นชื่อโกฏิคาม
เป็นหมู่บ้านอันเกี่ยวกับโบราณประวัติ มคธ ถ้าจะรุกรานกันด้วยกำลังทหาร
ได้ชื่อเช่นนั้นเพราะตั้งอยู่ปลายเขต
ปราสาทของพระเจ้าปนาทะมหาราช
ผู้ปรากฏพระนามในทางมีปราสาท
สวยงามกว้างใหญ่ และประดับวิจิตร
ไปด้วยทองคำ และเมื่อเดินทางจาก
โกฏิตามในวันนี้ จะเร่งให้ถึงกรุงไพศาลี
แต่เพลาที่ประตูเมืองยังมิทันปิดก็พอจะ
ทัน แต่เมื่อเดินทางตามสบายก็จะแวะ
ค้าง ณ นาฬิกคามอีกคนหนึ่ง ซึ่งกำหนด
ว่าขบวนเกวียนจะไปถึงแต่พอตะวันบ่าย
มีเวลาขายสินค้าบางอย่างได้จนถึง
เย็น
ลำดับนั้น กองเกวียนกำลังผ่าน
ช่องเขาซึ่งตั้งเรียงรายเป็นพืด มีทาง
กว้างพอประมาณ ธนิยะได้เริ่มสังเกต
เห็นการเตรียมการรับศึกของแคว้นวัชชี
อย่างที่ผู้มีสายตาของนักรบจะพึ่งเห็น
ได้ จึงกล่าวขึ้นว่า
“ดูก่อนสุรเสนะ! ชัยภูมิของแคว้น
วัชชีเป็นประโยชน์ในการรับศึกด้าน
๑. ทีฆนิกายอัฏฐกถา เล่ม ๒ หน้า ๑๕๕
ทางทหาร
อย่างเดียวก็ยากที่จะล่วงล้ำช่องเขานี้
ไปได้ พ่อจึงคิดว่าถ้ามคธปรารถนาจะ
รุกรานแล้ว สุนิธพราหมณ์และวัสสการ
พราหมณ์ พร้อมทั้งที่ปรึกษา
อื่น ๆ ของแคว้นมคธจะต้องใช้วิธีอื่น
อันประกอบด้วยอุบาย เช่นการยุแหย่
ให้เกิดการแตกร้าวกันขึ้นในหมู่เจ้า
วีผู้มีหน้าทีปกครอง
“ดูก่อนสุรเสนะ! เจ้าควรจะทราบ
ไว้ด้วยว่า ขุนพลแห่งแคว้นวัชชีนั้น
มิใช่นักรบขนาดธรรมดาสามัญที่ใคร ๆ
ฟังดูหมิ่นได้ เมื่อสิ้นบุญอชิตเสนาบดี
ผู้เป็นศิษย์ที่จงรักในสมเด็จพระบรม
ศาสดาแล้ว เจ้าลิจฉวีก็ประชุมกันแต่งตั้ง
สีหะขึ้นเป็นเสนาบดีสืบแทน สีหเสนาบดี
เป็นคนมีความรู้ความสามารถยอดเยี่ยม
คนหนึ่ง เดิมทีเดียวเป็นศิษย์ของนิครน
๒. ปาฏิกสูตร ๑๑/๑๕ และอรรถกถาทีม
นิกาย เล่ม ๓ หน้า Ao
on.
พระสุตตันตปิฎก ๒๗/๑๘๒ และอรรถกถา
อัฏฐกนิบาต เล่ม ๓ หน้า ๒๖๑
Kalyanamitra.org
ACCO