ความจงรักภักดีต่อพระองค์ : หน้า 29/136

เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา สอง พระองค์ไม่เคยจากกันเลย ทรงประทับ เคียงคู่กันอยู่เสมอ นับแต่นั้นมา ภาพ ของสมเด็จพระอนุชาผู้ทรงแย้มพระสรวล อยู่เป็นนิจ พระอิริยาบถแสนร่าเริงเบิก บาน ทรงสะพายกล้องคู่พระทัยติดตาม พระเชษฐาไปทุกหนทุกแห่ง ที่ประทับ ตรึงตราตรึงใจประชาชนนั้นไม่มีอีกแล้ว เหลือแต่ “พระเจ้าอยู่หัวของประชาชน....” ผู้ทรงแบกภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ไว้ใน ชีวิต แล้วข้าแผ่นดินอย่างเราเล่า จะมี สิ่งใดอันล้ำค่าถวายแด่พระองค์ท่านบ้าง สิ่งใดทำให้ชื่นบานพระทัยได้เราไม่ควร ลังเลเลย มาเถิดพวกเราทั้งหลายมามอบ “ช่อดอกไม้แห่งความสุข ถวายแด่พระ องค์ให้ทรงแย้มพระสรวลอย่างเบิกบาน อีกครั้ง” ด้วยการเอาเยี่ยงอย่างในการ ทำความดีตามรอยพระยุคลบาท ช่วย กันพัฒนาสร้างสรรค์ประเทศตามหน้าที่ ของตนให้ดีที่สุด ตามพระบรมราโชวาท ที่ว่า “ในการดำเนินชีวิตของเรา เราต้องข่มใจไม่กระทำสิ่งใด ๆ ที่ เรารู้สึกด้วยใจจริงว่าชั่วว่าเสื่อม เราต้องฝืนต้องต้านความคิดและ ม.ล.เกษตร สนิทวงศ์ แหนยิ่งถวายแด่พระองค์จนหมดสิ้น ความจงรักภักดีอย่างเปี่ยมล้นของประ ท่ามกลางความโทมนัสอย่างแสนสาหัส ชาชน ทำให้ทรงรับเป็นกษัตริย์ ทั้ง ๆ เพียงดวงพระราชหฤทัยแทบแตกสลาย ที่ต้องสูญเสียสมเด็จพระเชษฐาธิราชไป ความประพฤติทุกอย่างที่รู้สึกว่าขัด กับธรรมะ เราต้องกล้าและบากบั่น ที่จะกระทำสิ่งที่เราทราบว่าเป็น ความดี เป็นความถูกต้อง และเป็น ธรรม ถ้าเราร่วมกันทำเช่นนี้ให้ ได้จริง ๆ ให้ผลของความดีบังเกิด ที่ทรงบันทึกเป็นการส่วนพระองค์ไว้ว่า มากขึ้น ๆ ก็จะช่วยค้ำจุนส่วนรวม “ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นกษัตริย์ คิดว่าจะ อย่างกะทันหัน แต่เมื่อได้ประจักษ์ถึง เป็นน้องพี่เท่านั้น...” ไว้มิให้เสื่อมลงไปและจะช่วยให้ ฟื้นดีขึ้นได้เป็นตามลำดับ...” Kalyanamitra.org ๒๗