การตรวจสุขภาพก่อนเดินทาง : หน้า 104/136

๑๐๒ กับว่าโกรธใครมาจากบ้าน จอยชักใจ ไม่ดี คิดในใจว่า “ฤกษ์ไม่ดีเสียแล้ว” แม่ดูเหมือนจะรู้ใจ เอื้อมมือมาจับมือจอย กุมไว้แล้วพูดเบา ๆ ว่า "จอยมีอเย็นเชียว" ความรู้สึกในใจของจอยขณะนั้นมัน รุนแรงยิ่งกว่าที่แม่คิดเสียอีก เพราะรู้ สึกว่าหัวใจมันเต้นโครมครามไปหมด คิดว่าถ้าคุณหมอคนนี้เป็นหมอตรวจ หัวใจจอยคราวนี้ละก้อ จอยต้องสอบตก แน่ ๆ เลย เพราะใจมันแกว่งไกวไปหมด แล้ว เมื่อผ่านการตรวจของหมอคนอื่น มาหมดด้วยดี มาถึงคุณหมอผู้หญิงท่านนี้ เป็นคนสุดท้าย ท่านจ้องหน้าจอยอย่าง ตรวจตรา คล้ายกับจะหาข้อบกพร่องบน ใบหน้าจอย จอยรับเบนสายตาไปทางอื่น เพราะไม่อยากสู้สายตาดุๆ ของคุณหมอ หมอบอกว่า “ร่างกายเธอไม่ค่อยแข็งแรง จะสู้ ความหนาวไหวหรือ” จอยเองก็ตอบไม่ถูก เพราะไม่เคย รู้มาก่อนเลยว่า “ความหนาว” ที่คุณหมอ หมายถึงนั้น มันหนาวขนาดไหน หรือ คุณหมอจะเคยเจอมาแล้ว แต่ก็นึกฉุน ในใจว่า หมอเอาอะไรมาวัดว่าจอยู่ไม่ แข็งแรง ในเมื่อการตรวจสายตา ปอด หัวใจ และอื่น ๆ ก็เรียบร้อยดี แล้วท่านรู้ ได้อย่างไรว่าจอยจะต้องไปเรียนในมลรัฐ ที่หนาวจัด ในเมื่อรัฐต่าง ๆ ในสหรัฐ อเมริกามีให้เลือกมากกว่า ๕๐ มลรัฐ และรัฐที่อากาศอบอุ่นเหมือนเมืองไทยก็ มีมากมาย เมื่อเห็นจอยทำท่างง หมอก็ พิมพาเป็นเชิงให้ท้อแท้ใจอีก ๒-๓ ค่า จอยก็นิ่งฟังเฉย ๆ ชักไม่อยากจะไปเสีย แล้วละตอนนี้ สักครู่หนึ่งคุณหมอก็เขียน ใบสั่งบอกว่า “ในวันศุกร์ให้ไปตรวจกราฟหัว ใจอีกครั้งหนึ่ง เพื่อสอบความปกติ จอบได้ยินแล้วใจหายวาบ เพราะ วันที่นัดมาตรวจโรคนั้นเป็นวันจันทร์ และ ก.พ. ขอให้ส่งผลการตรวจโรคของผู้ สอบชิงทุน ก.พ.ทุกคนในวันพุธ แต่คุณ หมอกลับสั่งให้ไปตรวจอีกครั้งในวันศุกร์ ซึ่งก็เลยกำหนดนัดของ ก.พ.ไปแล้ว ก็เท่า กับว่าจอยถูกตัดออกโดยปริยายน่ะซี โดยมีเพียงความสงสัยของหมอเป็นมูลเหตุ ทั้ง ๆ ที่หมอก็ระบุไม่ได้ว่าจอยมีจุดอ่อนที่ สุขภาพส่วนไหน เมื่อออกจากห้องตรวจ โรค แม่คงเคืองมาก ได้ถามหมอผู้ชาย อีกคนหนึ่งหน้าตาใจดีว่าทำไมจะต้องรอ ถึงวันศุกร์ ตรวจวันนี้เสียเลยไม่ได้หรือจะ ได้หมดเรื่องไป คุณหมอบอกว่า ท่านผู้ เชี่ยวชาญจะมาทำงานเฉพาะวันศุกร์เท่า นั้น แม่เลยรวนต่อไปว่า อะไร “หมอคิดว่าลูกของดิฉันเป็นโรค หมอยิ้มอย่างใจเย็น ในใจคิดว่า ไม่น่าจะต้องมารับเคราะห์แทนพรรคพวก เลย แต่ก็รีบชี้แจงว่า “ไม่มีอะไรหรอกครับ เราดูเพื่อ ความแน่ใจ และทางเราจะบอกให้ ก.พ. รอฟังผลจนถึงวันจันทร์หน้า ไม่ต้องเป็น ห่วง” เมื่อแม่พาจอยกลับบ้าน ก็ได้บ่น กับพี่ชายของแม่ซึ่งเป็นนายแพทย์อย่าง หัวเลยว่า “พิลึกจริง มารักเราไว้อย่างนั้น เอง ทำอย่างนี้ก็เท่ากับให้ ก.พ.ตั้งข้อ สังเกตอย่างไม่เป็นธรรมกับเด็ก แล้วใคร เขาจะรอ" ปรากฏว่าผลการตรวจหัวใจรอบ ที่สองโดยผู้เชี่ยวชาญทางโรคหัวใจ ท่าน เขียนกำกับมาว่า “ผ่านเรียบร้อย” ไม่ ปรากฏอาการโรคหัวใจ” แต่ก็เป็นจริง อย่างแม่ว่า คือเมื่อผลการยืนยันของ แพท ส่งมาช้ากว่ากำหนด ทางก.พ. ก็ตัดสินใจเลือกผู้สอบรายอื่นไปโดย เรียบร้อยตั้งแต่วันพฤหัสบดี เพราะ เขาก็คงคิดอย่างคนทั่ว ๆ ไปนั่นแหละ ว่ารายนี้อาจมีปัญหา ต่อมาภายหลัง เมื่อแม่พบกรรมการ ก.พ.ที่ตัดสินผลสอบ คนหนึ่งซึ่งรู้จักกับแม่ ท่านบอกว่าคะแนน ข้อเขียนและสัมภาษณ์จอยทำได้ดีมาก แต่มาเลยเปรียบตรงส่งผลการตรวจโรค มาไม่ได้ตามกำหนด เพราะ ก.พ. เขาตัด นอย่างเคร่งครัด - คราบ หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นแล้ว จอยก็เลยเพิ่งไปพักใหญ่ ความหวังที่จะ ได้ไปกระโดดโลดเต้นอยู่ที่เมืองนอกโดย ทุนของรัฐบาล ก็ชักจะริบหรี่ลง และคิด ว่า “ดวงชะตาของเราเห็นจะต้องวนเวียน อยู่แถวจุฬา สามย่าน หรือท่าพระจันทร์ กับถนนพหลโยธินนี่แหละ จนกระทั่งจองสอบเข้าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ ได้ และสนุกกับการเรียนในวิชาที่ สอบ และก็ไม่เคยคิดกระตือรือร้นที่จะวิ่ง เต้นหาทุนจากรัฐบาลอีกเลย จนกระทั่งมี ราชรถมาเกยอย่างว่า คือ วันดีคืนดี พี่โจ้ ก็วิ่งเอาใบสมัครสอบชิงทุนของจุฬา ฯ มายัดเยียดให้กับมือ และบอกว่า เธออยากไปอเมริกามากไม่ใช่หรือ ลองสอบดู เผื่อฟลุค” เมื่อโดนลูกยุจากพี่ชายจอมยุ่งทั้ง สองคน จอยก็เลยชักจะนึกครึ้มใจไปด้วย ประกอบกับแม่ก็ให้คติเตือนใจว่า “ชีวิต คือการต่อสู้ ปลาตายเท่านั้นที่ลอย ไปตามน้ำ สุดแต่กระแสน้ำจะพัดพา ไป เราจะต้องฟันฝ่าอุปสรรค เหมือนปลาเป็นที่ต้องว่ายทวนน้ำ เสมอ" แต่การสอบคราวนี้ จอยไม่ตั้ง ความหวังอะไรไว้อีก เพราะชักขยาดเสีย แล้ว การสอบคราวนี้ก็ผ่านการตรวจโรค .Kalyanamitra.org