นายพรานหนุ่มและพญากวางทอง : หน้า 62/136

๖๐ เคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับพญากวางทองมาก่อนเลย นายพรานหนุ่มแห่งหมู่บ้านเนสาทจึงกราบทูลขึ้นว่า “ขอเดชะ ก่อนที่บิดาของข้าพระองค์จะสิ้นชีวิต ลง ได้บอกแก่ข้าพระองค์ว่า เคยพบพญากวางทอง อยู่ในป่าหิมพานต์พระเจ้าข้า ข้าพระองค์จะขอ อาสาน้าพญากวางทองนั้นมาถวายพระองค์ให้ได้ แม้จับเป็นมาไม่ได้ ก็จะถลกหนังมาถวาย แม้มิอาจ นำหนังมาได้ ก็จะนำขนมาถวาย ขอพระองค์อย่า ทรงวิตกเลยพระเจ้าข้า” พระเจ้าพรหมทัตทรงดีพระทัยยิ่งนัก ทรงให้ จัดเสบียงพระราชทานแก่นายพรานหนุ่มมากมาย นายพรานหนุ่มนำเสบียงนั้นไปมอบให้แก่ลูกเมีย แล้วออกเดินทางเข้าสู่ป่าหิมพานต์ ลัดเลาะไปยัง สระโรหนะที่พ่อของเขาบอกไว้ ซุ่มสังเกตการณ์ ดูความเคลื่อนไหวของพญากวางทองและบริวารอยู่ จนแน่ใจว่า เวลาไหน พญากวางทองจะทำอะไร “เอาละ เอาละ นิ่งเสียนะจ๊ะ คนดี ไม่ขี้แยน่า ดูซิ จะเป็นแม่คนอยู่แล้วยังร้องไห้เหมือนเด็ก ๆ พี่ จะลองสืบหากวางทองให้ ถ้าเผื่อมี พี่จะได้ฟังธรรม ด้วย ดีเหมือนกัน” พระเจ้าพรหมทัตจึงทรงให้ประชุมอำมาตย์ ข้าราชบริพารทั้งหลาย แล้วทรงให้ประกาศป่าวร้อง ไปยังหมู่บ้านน้อยใหญ่ เรียกนายพรานทั้งหมดเข้า ประชุม ณ หมู่บ้านเนสาทซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกรุงพาราณ สีนัก มีนายพรานหนุ่มคนหนึ่ง ก่อนที่พ่อของเขา จะสิ้นชีวิตลง ได้บอกแก่เขาว่า มีพญากวางตัวหนึ่ง มีขนสีเหมือนทองคำ หากินอยู่แถวสระโรหนะ ระหว่างเทือกเขาที่สามในป่าหิมพานต์ พ่อ ว่าอย่าบอกใคร เว้นแต่ถ้าพระราชาตรัสถามเท่านั้น แล้ววันนี้ พระราชาก็ได้เรียกประชุมนายพรานทั้ง ประเทศ แล้วตรัสถามถึงพญากวางทอง นายพราน ทั้งหลายต่างส่ายหน้า ไม่มีใครเคยเห็น หรือแม้แต่ ที่ไหน เมื่อแน่ใจแล้ว พรานหนุ่มได้ทำบ่วงหนังดักไว้ ที่ช่องทางแห่งหนึ่งตรงท่าน้ำที่พญากวางทองจะลง มาดื่มน้ำ โดยผูกปลายเชือกบ่วงเข้ากับหลักเหล็กซึ่ง ปักซ่อนไว้ใต้โขดหินในน้ำ วันรุ่งขึ้น พญากวางทองนำบริวารแปดหมื่นตัว มาดื่มน้ำที่ท่าโรหนะตามปกติ พอก้าวเท้าลงไปเท่า ก่อนที่พ่อของเขาจะสิ้นชีวิตลง ได้บอกแก่เขาว่า มีพญากวางตัว หนึ่ง มีขนสีเหมือนทองคำ หากิน อยู่แถวสระโรหนะ ระหว่างเทือก เขาที่สามในป่าหิมพานต์ Kalyanamitra.org