การต่อสู้เพื่อความมั่นคง : หน้า 116/136

สาวผู้หนึ่ง เมื่อสังเกตจากรูป ร่างหน้าตาแล้วน่าจะไปสอน นาฏศิลป์มากกว่า แต่เธอกลับ คว้าไมโครโฟนประกาศ “คัด ค้าน” การปิดการสอบ ประกาศ ต่อต้านการรวมพลังของนักศึกษา โดยไม่คำนึงถึงตำแหน่งหน้าที่ การงาน ไม่คำนึงถึงความปลอด ภัยของตนเองเลย มีนักศึกษาจำนวนไม่น้อย เห็นด้วยกับเธอ แต่ “น้ำน้อย ย่อมแพ้ไฟ” พลังนักศึกษาส่วน ใหญ่ได้ก่อตัวกลายเป็นคลื่น มหาชนที่ยากจะยับยั้งได้เสีย แล้ว.... จากวันนั้น เธอก็ถูก “สะกดรอย” อยู่หลายวัน จนถึง กับต้องไปแจ้งความไว้ที่กอง ปราบฯ แต่มิได้มีเหตุร้ายใด ๆ เกิดขึ้น จนกระทั่งเหตุการณ์ สงบลงเมื่อคณะนายทหารทำ รัฐประหาร ผู้นำนักศึกษาระดับ แนวหน้าหนีเข้าป่า ดังที่ทราบ กันอยู่แล้ว ต่อมาไม่นาน ทางมหาวิทยา ลัยได้ส่งอาจารย์เข้าอบรมหลัก สูตร “การศึกษาเพื่อความ มั่นคงของชาติ” ที่ กอ.รมน. จัดขึ้น และอบรมหลักสูตร “วิท ยากรความมั่นคงของชาติ” เพิ่มเติมอีก ทำให้เข้าใจสถาน การณ์การสู้รบกับคอมมิวนิสต์ ได้ดียิ่งขึ้น จนตระหนักแน่แก่ใจ ว่า “สงครามประชาชน” ที่ เป็นอยู่ขณะนั้น เราจะแพ้ไม่ได้ ถ้าแพ้ก็หมายถึง “สิ้นชาติ” การทำงานเพื่อความมั่นคง ของชาติ เป็นความปรารถนา อย่างยิ่งของอาจารย์อรอนงค์ อยู่แล้ว อาจารย์จึงยินดีมากเมื่อ ทางสำนักเลขาธิการนายก รัฐมนตรี ขอตัวจากทางมหา วิทยาลัยมาช่วยงาน “โครงการ ศึกษาเพื่อความมั่นคงของ ชาติ” ซึ่งมีพลเอกบุญชัย บำรุง พงษ์ เป็นประธานอำนวยการ อาจารย์ได้รับแต่งตั้งให้เป็น หัวหน้าฝ่ายวิชาการ และเป็น พิธีกรในการจัดอบรมสัมมนา ซึ่งมีผู้ที่เข้าอบรมทุกระดับ ตั้งแต่ ระดับปลัดกระทรวง อธิบดี ลง มาจนถึงข้าราชการชั้นผู้น้อย ของทุกกระทรวง ทบวง กรม อบรมทหารทุกเหล่าทัพ ตำรวจ พนักงานองค์การของรัฐและ เอกชน นักธุรกิจชั้นนำ ครู อาจารย์ นิสิตนักศึกษา และ ประชาชนทั่วราชอาณาจักร ซึ่งเป็นนโยบายรัฐบาลของ ฯพณฯ ธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ใน อันที่จะป้องกัน ตอบโต้ และ ทำลายการแทรกซึมของพรรค คอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เพื่อพิทักษ์และธำรงไว้ซึ่งสถาบัน ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ วิทยากรที่เชิญมาบรรยาย ให้ความรู้แก่ผู้เข้ารับการอบรม นั้น นอกจากจะเชิญคณะนาย ทหารชั้นผู้ใหญ่ซึ่งมีประสบการณ์ ในการต่อสู้กับคอมมิวนิสต์ มาจากกองทัพภาคต่าง ๆ แล้ว ยังมีคอมมิวนิสต์กลับใจ ซึ่ง เคยไปอบรมที่ปักกิ่ง เวียตนาม และดำเนินงานอยู่ทางภาคอีสาน ๑๑๔ Kalyanamitra.org