การติดบ่วงของพญากวางทอง : หน้า 63/136

นั้นก็ติดบ่วงทันที แต่พญากวางทองมิได้ตกใจ กลับ คิดว่า “ถ้าเราร้องขึ้นว่าติดบ่วง บริวารของเราก็จะตก ใจหมีกระเจิดกระเจิง ไม่ได้ดื่มน้ำ เราจะทำที่เป็น ยินดื่มนํ้าอยู่ตรงนี้แหละ" เวลาผ่านไปจนกระทั่งกวางบริวารทั้งแปดหมื่น ดื่มน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว พญากวางทองจึงกระชาก บ่วงที่เท้า แต่บ่วงหนังมีความเหนียวแน่นมาก เมื่อ กระชากครั้งแรก บ่วงก็รัดเอาผิวหนังที่เท้าขาด เลือด โหลนอง กระชากครั้งที่สอง เนื้อที่เท้าถึงกับ ขาดออกจากกัน พระชากครั้งที่สาม เอ็นที่เท้าขาด จนบ่วงรัดกับกระดูกเท้า พญากวางทองพยายาม ข่มความเจ็บปวดไว้ แต่เมื่อเห็นว่า ไม่อาจหลุดจาก บ่วงแน่แล้ว จึงตะโกนว่า "เราติดบ่วง กวางทั้งหลายรีบหนีไปเร็ว ๆ กวางบริวารทั้งหลายได้ยินคำว่าติดบ่วงเข้าเท่า นั้น ก็เผ่นหนีไปเป็นสามฝูงตามทางของช่องเขา ขณะนั้น กวางทองน้องชายของพญากวางทอง ได้ปีนขึ้นไปบนเชิงเขา เห็นฝูงกวางวิ่งเป็นสามสาย แต่ไม่เห็นพญากวางทองพี่ชายวิ่งนำฝูงอยู่ด้วย จึงคิด ว่า “ผู้ที่ติดบ่วงต้องเป็นพี่ชายเราแน่!” กวางทองน้องชายจึงวิ่งย้อนกลับมาที่สระน้ำ เห็นพญากวางทองติดบ่วง นอนอยู่ข้างโขดหินที่ท่าน้ำ มีเลือดไหลนองเป็นทาง พญากวางทองเห็นน้องชายจึงกล่าวว่า “น้องเอ๋ย ความตายกำลังเข้ามาใกล้พี่ทุกทีแล้ว เจ้ารีบหนีไปเถิด อย่าห่วงพี่เลย เจ้าจงดูแลบริวาร ทั้งหลายแทนพี่ด้วยเถิด” “พี่จ๋า ฉันไม่ไปหรอก ถึงใครจะมาควักเอา หัวใจของฉันไป ฉันก็จะไม่ทิ้งพี่ ฉันจะยอมตายอยู่ กับพี่ที่นี่แหละ “น้องเอ๋ย พ่อแม่ของเราแก่แล้ว ตาก็บอด ถ้า เจ้าไม่ไป ใครจะดูแลท่านล่ะ ไปเถอะ ไปดูแลพ่อแม่ ไปปกครองบริวารของเราแทนที่ต่อไปเถิด” “พี่จ๋า จะให้ฉันหนีไปในขณะที่พี่กำลังได้รับ อันตรายได้อย่างไร แม้พ่อแม่ก็คงจะเสียใจถ้าฉันหนี เอาตัวรอด ฉันจะอยู่กับพี่ที่นี่แหละ ถึงฉันจะต้องตาย ฉันก็จะไม่ทิ้งพี่ พูดดังนั้นแล้ว กวางทองน้องชายก็ยืนอยู่แนบ กายข้างขวาของพญากวางทอง ขณะเดียวกันนั้นเอง กวางทองน้องสาวของ พญากวางทองก็วิ่งมาหา พญากวางทองจึงกล่าวว่า “น้องเอ๋ย เจ้าเป็นหญิง ที่นี่มีอันตราย เจ้าจง หน้ไปเสียเถิด" “พี่จ๋า ฉันไม่ไป ถึงใครจะมาคร่าเอาดวงใจฉันไป ฉันก็จะไม่ทิ้งพี่ ฉันขอตายร่วมกับพี่ที่นี่ “น้องรัก พ่อแม่ของเราตาบอด ถ้าเธอมาตาย เสียที่นี่ ใครจะดูแลท่านเล่า ไปเถิด ไปดูแลพ่อแม่ และบริวารของเรา" “พี่จะให้ฉันทอดทิ้งพี่ไปในขณะที่พี่กำลังเผชิญ กับอันตรายได้อย่างไร ฉันไม่ไปหรอก ถ้าพี่ตาย ฉันก็ขอตายด้วย" กล่าวแล้ว กวางทองน้องสาวก็เดินไปยืนอยู่ เคียงข้างด้านซ้ายของพญากวางทอง ขณะนั้น นายพรานหนุ่มถือหอกวิ่งตรงเข้ามา “หนีเร็ว! นายพรานมาแล้ว!” พญากวางทอง ร้องเตือนน้องทั้งสอง กวางทองน้องสาวเห็นนายพรานเดินมาแต่ไกล ก็ตกใจจนตัวสั่น รีบกระโจนหนีไป เมื่อวิ่งไปได้ หน่อยหนี่ง ฉุกคิดขึ้นมา “เราทิ้งพี่ชายหนีเอาตัวรอดมาได้อย่างไรนี่! พอได้สติ กวางทองน้องสาวจึงวิ่งกลับไปยืน เคียงข้างพี่ชายดังเดิม (อ่าน ฉบับหน่ Kalyanamitra.org 50